Laatst hoorde ik voor het eerst de term “phubbing” voorbijkomen. Het woord kende ik nog niet, de handeling wel. Het betekent: een ander persoon in een sociale situatie negeren door bezig te zijn met je telefoon.

De officiële definitie is: “the act of snubbing someone in a social setting by looking at your phone instead of paying attention”.  Dit is dus niks nieuws, maar dat er een term voor is, wist ik nog niet. Toen ik wat verder ging kijken, kwam ik onderstaand filmpje tegen waarin duidelijk werd dat dit woord eigenlijk bedacht is ter promotie van het online woordenboek. Met als belangrijkste boodschap: “Ever wondered how words come to be? Language is always changing. Update your dictionary.”

Fenomeen bespreekbaar

Met een breed team van specialisten werd een woord bedacht en – met succes! – de wereld in geholpen. En dankzij die nieuwe term is Phubbing ook nog eens bespreekbaar gemaakt. Als je er een woord voor hebt, is dat een stuk makkelijker.

Stop phubbing – red China!

Om het fenomeen phubbing tegen te gaan zijn er een Facebookpagina en een website opgezet. Op de website kun je stemmen of je “all for” of “totally against” phubbing bent. Het mag niet verbazen dat de teller doorslaat naar 81% in het voordeel van de tegenstanders van phubbing.

  • 97% van de mensen vindt hun maaltijd minder lekker doordat zij slachtoffer zijn van phubbing.
  • 87% van de tieners communiceert liever via tekstberichtjes dan via een echt gesprek.
  • Als phubbing een epidemie was, zou deze 6 keer China verwoesten.

Je kan via deze site acties ondernemen om phubbing tegen te gaan. Zo kan je posters downloaden voor bijvoorbeeld in je winkel of restaurant. Ook kun je een e-mail sturen naar een fervent ‘phubber’. Of als je denkt dat dit niet effectief genoeg is, de phubber te kakken zetten door zijn/haar foto te plaatsen.

Ik beken

Een gesprek verloopt nu eenmaal niet zo fijn als het steeds wordt onderbroken. Maar velen hebben wel eens meegemaakt dat een ander zo bezig is met phubben dat de echte connectie wordt verbroken. Waarschijnlijk heb je je hier zelf ook weleens schuldig aan gemaakt. Ik in ieder geval wel, oeps, sorry.

FOMO

Phubbing hangt trouwens ook samen met een ander fenomeen: FOMO – the fear of missing out. Je bent bang dat je misschien wat mist als je niet op je telefoon kijkt. Je wilt online je leven delen, en laten zien hoe mooi het concert is, op welk geweldig feest je bent, of hoe lekker je eten eruit ziet. En dat moet nu meteen! En de reacties bekijken, dat wil je ook zodra ze binnenkomen.

No pictures please

De beweging tegen phubbing pleit voor mindfullness en het maken van een echte connectie. Voorbeelden zijn restaurants met een no-picture policy, of borden met “we have no wifi, talk to each other”. Vergeet niet dat je nog steeds een sociaal wezen bent. Een connectie maken met iemand anders lukt alleen als je er helemaal bij bent. Geniet dus de volgende keer vooral heel erg van dat gesprek met die goeie vriendin, of die lekkere lunch. Zonder het direct online te delen of het moment te verstoren door ondertussen te checken wie je op Twitter mentioned. Dat kun je daarna weer doen.

Wennen of niet?

Ik denk dat het gewoon een kwestie van wennen is. De smartphones met al hun mogelijkheden zijn er welbeschouwd nog niet zo heel lang en het is een kwestie van wennen wanneer je daar wel of niet gebruik van maakt in sociale situaties. Wat denken jullie? Is phubbing iets dat voorbij zal gaan? Is het een kwestie van gewenning? Hoe vind jij het als een ander liever aandacht geeft aan de smartphone dan aan jou?

9 reacties

    • Talitha Forrer

      Hi Margot,
      Klopt, dat wordt ook in dit blog genoemd, het is een mooie stunt ter promotie van het online woordenboek. Maar dat neemt niet weg dat de handeling wel bestaat, en het geen kwaad kan om dit te bespreken toch?

      Beantwoorden

Zeg er maar wat van