Onder mijn vorige stukje over Vitamine A zuur-crème stond: wordt vervolgd. Ik had er direct spijt van eigenlijk. Want wat doe je met een crème? Je smeert het. Ik werd rood, ging vervellen, ik zag eruit als een garnaal die te strak in zijn velletje zit en ik overwoog te stoppen. Ik vroeg het aan man J. die loog dat het wel meeviel en na een maand ging het echt beter. Dat kon ik in één alinea ook nog wel kwijt. Maar goed, iedereen zit vol spanning te wachten. Daarom, deel twee.

Overspoeld door reacties

Althans, als jullie überhaupt zitten te wachten, want die miljoenen reacties, die bleven uit. Het waren er een stuk of tien. Ik vond het best opmerkelijk, want dermatologen worden naar eigen zeggen overspoeld door vragen en afspraken. Slechts één iemand zei: ‘Oh, doe mij ook zo’n tube!’ Een ander weet het ontstaan van rimpels aan de zwaartekracht en hoe consistent die aan je lijf loopt te trekken wordt ook door mannen gestaafd:

Screen Shot 2013-10-09 at 1.26.07 PM

m1fwc2vp1mp3_366

Iemand waarschuwde me dat crème en zuur op je gezicht niet goed kon gaan. Ik dacht heel even: jullie zijn allemaal jaloers! Dat is een vreemde en nogal beperkte gedachte hè, maar gedacht is gedacht en bovendien zijn er vast mensen zijn die zo blijven denken (jullie zijn jaloers, jullie zijn GEWOON jaloers) en die zien er na een tijdje uit als Connie.

Er zijn belangrijker dingen!

Zou het een taboe zijn dat ‘smeren tegen de ouderdom’? Iets dat ons allemaal bezighoudt en we a-relaxt vinden, maar niet in het openbaar? Of worden we geïnjecteerd door de media voordat we letterlijk iets laten inspuiten? Ik keek de documentaire ‘Beperkt houdbaar’ van Sunny Bergman en ik dacht van wel. Of misschien doen we soms zelfs neerbuigend over het fenomeen ‘smeren tegen de ouderdom’ omdat we het zo níet-intellectueel, of wel-onbelangrijk etc. vinden? Ik kreeg bijvoorbeeld ook een reactie met een verwijzing naar deze tekst. Het gaat over een mevrouw die op haar 87ste gaat studeren en de Universiteit op z’n kop zet met de waardevolle les dat je alles uit het leven moet halen. Ergo: er zijn echt belangrijker dingen hoor.

Hysterisch oud wijf

Screen Shot 2013-10-09 at 10.45.31 AM

‘Ja, hallo!’ dacht ik en vroeg me af ik me aangevallen voelde. Een beetje. Natuurlijk zijn er ergere en belangrijker dingen en ik hoorde mijn moeder ineens betweterig het bijgevoegde gedichtje in mijn oor fluisteren. Vanzelfsprekend gaat gezondheid boven alles, we voeden kinderen op, studeren of werken, verdiepen ons mogelijk in het spirituele, eten Goji-bessen tot we erbij neervallen – al is dat juist niet de bedoeling – en we hebben gesprekken met interessante mensen. En dan smeer ik ’s avonds die crème. Nou ja, om de dag dan, dat garnalen-uiterlijk was leuk voor even.

Gewoon blijven smeren

Ik blijf  smeren, want ik heb het gevoel dat het werkt. Pigmentvlekjes worden lichter en mijn huid ziet er echt stralender uit (tot zover het reclame-blokje). Of het echt helpt tegen rimpels zie ik pas over een jaar lees ik hier. Ik zou vast meer kunnen doen. Maar ach jongens, weet ik het? Zuid-Afrikanen vragen altijd aan je hoe het met je gaat en dan reageer ik ook altijd ‘goed’.

Laatst vloog ik naar Durban en ik vroeg de douane-beambte: ‘How are you?’
Hij antwoordde: ‘Sometimes good, sometimes bad, how about you?’
Ik moest er nu aan denken. Soms vind ik rimpels hinderlijk, soms interesseert het me niks en volgens mij is die balans prima.

 

 

 

 

Zeg er maar wat van