“Ik wil graag Echinaforce,” verzon ik ter plekke bij de inval-apotheker. Net loerde ik nog door het raam en had kunnen zweren dat ik mijn eigen apotheker zag staan: de vriendelijke Indiase dame die me al eerder een middeltje zonder recept meegaf. Dit is Zuid-Afrika, hier kan dat.

Zonder recept verkrijgbaar

Hier kun je zonder een dokter gezien te hebben medicijnen krijgen voor dingen die je ook nooit eerder zag. Zo arriveerde de werkster op een ochtend met een bult van het formaat golfbal op haar achterhoofd. Geslagen door haar man, dacht ik, of misschien wel geslagen en beroofd, of een kwaadaardig gezwel zomaar ineens?! Maar de ‘boil‘ bleek een veel voorkomende kwaal. Een paar pilletjes slikken, zalfjes erop en ze kon er weer tegen, aldus mijn fijne apotheker, die meteen de nodige pilletjes en zalfjes meegaf zonder bonnetjes.

Oog in oog met de invaller

Maar goed, nu stond ik hier voor mezelf en tegenover de principiële invaller die ineens opdook vanachter de balie. Ik schrok me wezenloos. Bij hem probeerde ik ooit zonder recept een oogzalfje voor één van de kinderen te krijgen. Mooi dat het niet lukte. Laat staan dat ik nu durfde te vragen naar vitamine A-zuurcrème, waarvan ik de vertaling uit mijn hoofd had geleerd, maar ook stante pede vergeten was. Bovendien voelde ik me ineens een enorme zeikerd, met mijn ‘white whines’ in een land dat barst van de armoede en honger. Ga je schamen, dacht ik!

De beste crème tegen rimpels

AFL ANTI RIMPEL CREME0Heel eventjes maar hoor want eenmaal thuis smeedde ik alweer snode plannen om de apotheker de crème te ontfutselen die iederéén smeert tegen rimpels. Ik had me laten overtuigen door de blogs van de dermatoloog Jetske Ultee én een documentaire over extreem dure crèmes die volgens geïnterviewde deskundigen je portemonnee dunner maken en dat is het dan wel qua cosmetisch neveneffect. Het enige dat rimpels echt vermindert, is vitamine A-zuurcrème en om die te krijgen heb je een receptje nodig van een arts of dermatoloog en daar wil (durf?) ik niet heen.

Heb JIJ dat nodig?

Een week later bezoek ik mijn eigen apotheker.
“Waar heb je dat voor nodig?”, vraagt de apotheker.
“Voor mijn hoofd”, zeg ik terwijl ik al mijn probleemgebieden gelijk maar even aanwijs. Puur ongemak, stel dat je dat zou doen bij andersoortige privé-kwaaltjes?!
“Heb je het al wel eens gebruikt?”, informeert de apotheker.
In alle eerlijkheid antwoord ik van niet en ze stelt de vraag opnieuw: “DUS je hebt het al VAKER gebruikt?”
Inmiddels snap ik dat ik ja moet zeggen – mijn verantwoordelijkheid – dus dat doe ik.
“Ja! Jazeker! Ja, natuurlijk!” En zo wandel ik naar buiten met een tube Vitamine A-zuurcrème.

En en en en? Wordt vervolgd, aagje!

2 reacties

Zeg er maar wat van