Een nieuwe BH kopen. Ik wil dat helemaal niet, maar op de een of andere manier voel ik altijd de druk om mijn borsten leuk aan te kleden. BH’s zijn pas appetijtelijk vanaf cup B. Ik heb cup A. Een relaas over de frustratiecirkel waarin ik al jaren leef.

Ik ben thuisgekomen met twee kinderachtige, maar toch heus wel aantrekkelijke setjes. Van de HEMA.  Ik weet dat er ‘bijzonderdere’ wegen zijn om te bewandelen als je nieuwe bh’s zoekt, maar bij deze kledingsupermarkt kun je anoniem snuffelen. Bij bh-speciaalzaken zie ik de verkoopsters keurend kijken en denken: ‘Wat kom jij hier doen?’ Als je diep in mijn hart kijkt, ga ik zelf ook het liefst bh-loos door het leven. Niet omdat ik sexy wil zijn. Dat is me wel eens voor de voeten gegooid, maar degenen die mij kennen  – haha – weten dat dit onzin is (…). Het is gewoon makkelijker en minder confronterend.

Hij zag mijn tietah!

Als ik ’s ochtends na het aantrekken van mijn kleren naar beneden kijk, kom ik zes van de zeven dagen zuchtend tot de conclusie dat ik geen bh aan heb. Ik vergeet hem aan te trekken. Soms leidt dat tot een haastige, onhandige striptease zonder publiek. Of ik laat de kuikens toch maar los in het hok rondlopen. Teveel gedoe. Ook in mijn tienertijd en puberteit zat het topje-aantrekken niet in mijn systeem. Klasgenoten stonden voor en na schoolgym protserig met kittige wannabe bh’s in de meidenkleedkamer te paraderen. Ze keken tijdens het rennen door de zaal steeds naar hun beginnende tietpartij, hielden heel nadrukkelijk hun handen erop en riepen dan tegen de mede-tietgenoten: “Aaah, doet het bij jou ook zo’n pijn als je rent?” Als er per ongeluk een jongen naar binnen keek tijdens het omkleden, luisterde ik met één arm in mijn witte hemd naar de gillende dramaqueens: “O nee, hij zag mijn tietah!”

Waarom deed ik dat niet, dat gillen? Mijn hormonen kwamen heel laat vrij denk ik. En ik hád geen tieten, niets om mee te paraderen, om me voor te schamen. Of te verhullen in topjes met strikjes en dunne schouderbandjes. Ik stond gewoon in mijn hemd. Een wit hemd. Onhandig te zijn.

Moordmachine

Ik verbaasde me over dat rupsige gedrag van de meiden en vond het hele tietengebeuren nogal overrated. De interesse van jongens voor de borsten begreep ik ook niet. Het is toch veel belangrijker dat meiden fatsoenlijk een houten geweer in elkaar kunnen timmeren? Helaas. Op een bepaald moment, onder invloed van testosteron, was mijn lang gekoesterde gave om vriendschap met jongens inhoud te geven, geen Unique Selling Point meer. Daar sta je dan, met je vurenhouten moordmachine in je handen. Zonder topje en tieten. Fok.
Toen ik als 11-jarige op een zonnige middag in niets meer dan mijn bikinibroekje in het zwembad sprong en een jongen tegen mij zei: “Jij bent echt net een jongen. Je hebt niet eens een topje aan”, werd het gapende gat tussen mij en de gasten waarmee ik ooit door sloten tijgerde en oorlogje speelde, nog groter. En ik ging om me heen kijken en besefte: ik ben ook nog eens anders dan mijn seksegenoten…

Sprinkhanenfase en verder

Ik zwichtte onder de maatschappelijke druk en dwong mezelf tot het dragen van topjes en bh’tjes.  Maar al snel liet ik – 15 jaar, nog steeds tietloos en blijven steken in de sprinkhanenfase – de bh’s en bikinitopjes weer ongebruikt in de la liggen. Als ik de foto’s nu terugzie… *bijt op vuist*. Oef, het zag er niet heel charmant uit. Mijn omgeving maakte er geen probleem van, denk ik. Hoop ik. In laatste twintig jaar heb ik wel veel bijgeleerd hoor. Topless lopen doe ik al heel lang niet meer. Ja soms, in mijn eigen tuin, in dat ene hoekje waar niemand me ziet.

Inmiddels vind ik bh-shopppen niet zo heel erg meer.  Ik doe iedere dag opnieuw mijn stinkende best om mijn bovenstukje aan te trekken. Ik heb er zelfs een paar met van die ingebouwde kipfilets, die de onvolgroeide kuikens nog wat volume geven. Maar de frustratie over het ‘moeten’ dragen van iets dat mij herinnert aan het gepruts van vroeger, zal nooit helemaal verdwijnen.

3 reacties

  1. AkaAlias

    Wat vervelend voor je dat je zoveel bekrompen volk om je heen hebt gehad. Volk dat je het idee heeft gegeven dat borsten iets zijn om je voor te schamen. Dat ze verstopt dienen te worden. Groot of klein, ze zijn allemaal fijn! Geweld en destructie worden verheerlijkt in de populaire cultuur. En het naakte menselijk lichaam dienen we ons voor te schamen! Werkelijk belachelijk! Ik zeg, gun die kuikentjes maar vrije uitloop! En vermijd kortzichtig volk dat niet verder kan kijken dan hun tepels lang zijn!

    Beantwoorden
  2. Mieperdemiep

    Hahaha, oh wat herkenbaar! Ik ben zelf 28, heb ook maar een A-cupje en weet precies hoe het voelt. Alhoewel ik nog steeds bh-loos door het leven ga, tenzij het 30 graden is en ik een wanhopig een bh probeer aan te trekken om een poging te doen om er “vrouwelijk” uit te zien. Ik zit ook tandenknarsend naar mijn mede-dames te loeren, vooral de dames met een mooie voorgevel en kan ik me toch het apenzuur voelen! 😀 Nou ja, langzaam maar zeker begin ik me boobies te waarderen. 🙂

    Beantwoorden

Zeg er maar wat van