Ik heb een haat-liefde verhouding met sporten. Dan weer enthousiast en vaak, dan weer weken niet. Ben ik te fanatiek of sport ik de verkeerde sport? Tijd voor zelfreflectie.

Dit jaar begon goed: drie keer per week hardlopen en daarnaast mijn wekelijkse lesje steps aerobics. Maar nu is het me toch wéér gebeurd: ik ben al een paar weken ‘de grote onbekende’ op de sportschool. M’n lichaam zei ineens ‘nee’. Te moe, te veel spierpijn, te… alles. Conclusie: te veel sporten is niet goed. Maar wat dan? Thuis blijven met een zak chips op schoot? Of gewoon ‘een onsje minder’ en uitzoeken wat ik echt leuk vind?

Avondje banken

Sporten…. ik heb er altijd al een complexe relatie mee gehad. Ja, ik sport. Al jaren. Tegenwoordig ‘doe’ ik ook aan hardlopen. Dit jaar staat de 10 kilometer op ’t schema.  En iedere week word ik geacht acte de présence te geven op de sportschool bij m’n stepsklasje. Nou ja, niemand die dat van me verwacht. Dat verwacht ik vooral van mezelf. En precies dát zinnetje, dat eigen verwachtingspatroon, legt het probleem bloot. Zes weken hield ik het vol dit jaar: drie keer per week hardlopen en één uur steps. Heerlijk, totdat….

Tsja, tot wát eigenlijk? Totdat ik op een avond die ene film niet kon weerstaan. Totdat ik op een dag besloot dat het toch echt te hard regende om te gaan hardlopen. Totdat… ik geen smoesjes meer kon verzinnen en me gewoon overgaf aan een avondje ongegeneerd ‘banken’. Totdat… ik erachter kwam dat ik zelf het probleem ben. Ik eis te veel van mij en mijn lijf. ‘Te’ is nooit goed, behalve ‘tevreden’, is me ooit geleerd. En dat geldt ook voor ‘te’ veel sporten. Da’s ook niet goed. En dat is wel wat ik heb gedaan. Vier keer per week is gewoon ‘too much’ in mijn geval; overdaad schaadt.

linda sportenLinda heeft er ook een hekel aan

Zo, dat is er uit. Te veel sporten is niet goed voor me; dan heb ik ineens geen zin meer. Ben ik de enige? Vast niet. Op zoek naar bevestiging snuffel ik wat rond op het wereldwijde web. Talloze blogs en websites vol met verhalen over vrouwen en sporten of eigenlijk over vrouwen die wel willen, maar niet gáán. De rode draad is in zo’n beetje ieder artikel wel hetzelfde. Trendystyle vat het allemaal mooi samen. Herkenbaar? Ik bevind me overigens in goed gezelschap: Linda de Mol heeft er ook een hekel aan en steekt dat niet onder stoelen of banken. Zij besteedde eens een heel nummer van haar blad aan sporten. Toch fijn om te weten.

Drie keer per week

Oké, ik ben dus niet de enige. Maar ik heb nog geen antwoord op de vraag hoe ik mijn gebrek aan motivatie moet oplossen. Het antwoord lijkt simpel: ik kies voor de ‘onsje minder’ variant. Dat betekent vanaf nu drie keer per week sporten: twee keer hardlopen (anders komt die 10 kilometer er nóóit) en één keer steppen. De smoesjes gaan in de ban en aan hormonaal zelfmedelijden heb ik geen boodschap meer. Ook al is maandagavond 21 uur niet de meest ideale tijd voor een uurtje knallen: toch gaan. Gewoon denken aan het gevoel achteraf: opgeruimd en ontspannen. Zweet, endorfine, adrenaline; dat werk. Lekker. En dat ga ik een maand volhouden. Minimaal. Dan kom ik vast in zo’n flow terecht dat ik me een leven zonder drie keer per week sporten niet meer kan voorstellen. Toch… of overdrijf ik nu?

Hollandse heupen

Laatste hobbel van het vraagstuk. Hoe komt het dat ik niet gemotiveerd blijf? Heb ik wel de juiste sport uitgekozen? Ik bedoel: een sport die écht bij me past, zorgt er toch voor dat ik fluitend iedere week naar de sportschool tuf? Ik doe al jaren aan steps. Vind het heerlijk om een uurtje te knallen: flinke beat en ik vlieg. En toch kan dat gevoel me niet iedere week verleiden tot het opstaan van die bank.

Ik neem de proef op de som en ga de komende weken op onderzoek. Welke sport krijgt mij van die bank af? En dan niet zes weken, maar het hele jaar! Ook als de temperaturen tot een tropisch hoogtepunt zijn gestegen; ook als er een ‘must see’ film op TV is. Is dat steps? Of toch aerobics? X-Co, BBB of bodypump? Pilates misschien? En ja, ik waag me ook aan een lesje Zumba. Dan doe ik gewoon net alsof ik zwierige Latina-heupen heb en niet een set vastgeroeste Hollandse exemplaren.

April: het wordt míjn maand. De maand waarin ik tot ongekende sportieve hoogtepunten stijg. En hier op UrbanChicks doe ik jullie verslag. Stay tuned..!

4 reacties

  1. Esther

    Herkenbaar! Een paar keer per week trek ik op dit moment niet. Dus ga ik nu gewoon 1x per week naar BOOTYcamp! Ik vind het leuk, één avond wil ik nog wel "opofferen" en het is op 1 minuut lopen van m'n huis. Geen redenen meer om niet te gaan dus.

    Ik kreeg afgelopen week een folder in de bus van Zumba (ja, ik weet het zó 2012) op 2 minuten lopen van m'n huis. Misschien ga ik eens een lesje proberen en heel misschien ga ik dan wel 2x per week sporten. Het zou wat zijn ;).

    Beantwoorden

Zeg er maar wat van