Ken je dat? Dat je aan het einde van je salaris nog een week over hebt? Ik moet eerlijk bekennen dat ik vaak zelfs twee weken over heb wanneer mijn salaris op is. Vre-se-lijk! Maar de gouden tip heb ik: Budget! Wat een smerig woord hè?

Maar het werkt wel

Smerig als dat woord is, zo effectief is het. Zo voelde ik me eerst te goed om mijn boodschapjes bij de Lidl te halen. Dat doe ik nu gewoon hoor. Voorheen spendeerde ik zo’n €5,00 voor een flesje Lenor. Tegenwoordig betaal ik nog geen €3,00 voor een fles (waar letterlijk twee keer zoveel in zit) Doussy. Ik bedoel maar. Dat is toch te fantastisch voor woorden? En weet je hoe lang je was lekker fris ruikt? Gewoon meer dan week. Wauw!

Kleding, te veel kleding

Ooit was ik koopverslaafd. Ik zat dag in, dag uit op het web. Iedere bekende webshop had mijn adresgegevens. Ook zagen ze wekelijks een bestelling van mij binnenkomen. En toch draag ik van de negentig shirts die in de kast hangen, standaard dezelfde vijftien. Van dat koopzieke gedrag heb ik mezelf mooi afgeholpen. Less is more. En misschien, heel misschien gooi ik volgende week de helft van de inhoud van mijn drie kledingkasten in de Leger Des Heils container. Zomaar. Zonder pardon. Op die manier maak ik ook mooi ruimte voor een nieuwe collectie voor het komende zomerseizoen en kan ik de bespaarde centen net zo hard weer uitgeven. Win/win!

Liefde gaat door de maag zo ook de liefde voor budgetteren

Toen ik het enorme prijsverschil in normale dagelijkse voeding ontdekte werd ik helemaal enthousiast. Je betaalt bij de Lidl gewoon de helft voor een doosje appels in vergelijking met die supermarkt met die leuke hamsterreclame. Zelfs wanneer ze in de sale zijn kun je beter naar de Duitse concurrent gaan. Het is jammer dat een blikje natvoer voor m’n katjes nagenoeg hetzelfde kost maar dat mag de pret niet drukken. En daarnaast: mijn katjes baden sowieso in luxe dus die paar euro meer voor een lekkere vleesmaaltijd is altijd een goede uitgave.

Een enkele uitzondering mag blijven

Budgetteren vond ik altijd iets voor mensen met een inkomen dat lager is dan het minimum. Maar aangezien de crisis nu al veel te lang duurt heb ik er een sport van gemaakt. Heerlijk is het! Eerlijk als ik ben moet ik wel bekennen dan ik voor een tube tandpasta nog steeds €4,99 betaal. Die luxe kan ik m’n gebit natuurlijk niet ontzeggen.

Wil je nog een leuk stukje lezen over winkelen en centjes? Lees dan de 8 tips van een shop-a-holic die je helpen stoppen met shoppen. Of als je net zo’n hebbert ben als ik, neem dan zeker een kijkje hier.

Zal ik je stiekem een geheimpje verklappen? Mijn volgende artikel gaat over lichter leven. Leven met een budget is daar een voorstadium van. Ben je benieuwd wat ik precies bedoel met ‘lichter leven’? Blijf dan vooral urbanchicks in de gaten houden!

3 reacties

  1. @tasmijn

    Weet je, ik ben bij de discounters altijd een beetje bang voor grote hoeveelheden E-nummers, suikerachtige en hormonale toevoegingen. Puur vanuit de onderbuik hoor, maar toch. Het houdt me tegen 🙂

    Beantwoorden
    • Esther van Nes

      Dat is niet mijn ervaring, Tasmijn. Gewoon even op de etiketten kijken. Lidl zit hier om de hoek en heeft echt goede producten. En als je biologisch wil: dat hebben ze ook. Niet zoveel als in de Duitse Lidl's, maar wel wat. Lage prijs zit hem in het niet verkopen van A-merken, de magere inrichting van de winkel, lage salarissen voor het personeel (dat is wel een nadeel) en het hebben van weinig personeel.

      Beantwoorden
  2. Sytse

    Ik koop inderdaad ook heel veel biologisch bij de Lidl. Ook eieren met 3 *** voor een ‘beter leven’. Gewoon even op speurtoch gaan en je komt een heel eind!

    Beantwoorden

Zeg er maar wat van