Een aantal mensen uit mijn directe omgeving is er al van op de hoogte. Het is eigenlijk ook heel gek! Ik ken niemand die met dezelfde fobie te kampen heeft en daarmee stuit ik regelmatig op onbegrip. Eigenlijk zou ik het best fijn vinden als er na het publiceren van mijn coming-out nog iemand zou opstaan. Een bekentenis van een soortgelijke angst volstaat ook!

Fobie

Ik heb een volkomen irreële angst voor parels en kralen. Een fobie die ik bezit zolang ik me kan herinneren. Als kind zette ik mij er met grote regelmatig overheen. Wanneer ik tijdens een verkleedpartij een kralenketting aangereikt kreeg, vertrok ik geen spier. Ik deed het doodenge ding netjes om… en genoot daarna absoluut niet meer van het spelen. Door zo weinig mogelijk te bewegen zorgde ik er dan voor dat de kralen minimaal langs mijn huid rolden. De horror! Omdat ik wist dat het toch een beetje vreemd was, hield ik mijn rariteit braaf voor me.

Iedereen mag het weten

Tegen de laatste jaren van mijn tienertijd vond ik het wel genoeg geweest. Kralen en parels zijn mijns inziens vreselijk eng en ik hoef niet langer de schijn op te houden. Dapper besloot ik bij mijn familie uit de kast te komen. Wat volgde was een opeenvolging van kralen- en parelketting-incidenten: op een onbewaakt moment werd er van alles om mijn nek gedrapeerd. De spring-en-gilsituaties die volgden, waren uiteraard uitstekend familievermaak. Eén terrormoment zal ik nooit meer vergeten: dit gaat over een kerstbal die uit allemaal kleine parels bestond. Deze zat in mijn laars die ik nietsvermoedend aan mijn arme voet schoof. Mijn neefje en broertje lagen helemaal in tweeën van het lachen bij het aanschouwen van mijn leed. Dit maakt dat ik het uit de kast komen voor de rest van de wereld, best een dingetje vind. Wat als ik vanaf nu bijna dagelijks met mijn fobie in aanraking wordt gebracht?

Ik weet ook wel dat het niet de ergste fobie is in de reeks bestaande fobieën. En in het dagelijkse leven is het helemaal niet zo moeilijk om ze te ontwijken. Die knuffel van mijn zus, wanneer zij een parelketting of armband om heeft, weet ik feilloos te ontwijken; je wordt er heel handig in op een gegeven moment. Dan blijft er de angst over bij het krijgen van een cadeautje van iemand die wellicht niet op de hoogte is van mijn fobie. Of die juist weer wel op de hoogte is. Dit leverde mij ooit een sinterklaassurprise gewikkeld in een parelketting op. Ik hoor de kamer vol mensen nog lachen terwijl ik zwetend om de ketting heen probeerde te pulken.

Gelukkig liep het deze keer goed af

Indien het echt nodig is, zet ik mij er nog steeds wel eens overheen. Als een ware heldin heb ik een aantal jaren geleden mijzelf laten fotograferen met een parelketting tussen mijn tanden. Mijn zus is buiten pareldraagster ook fotograaf en tja… Daar moet je soms wat voor over hebben. Ik treed op zo’n moment een soort van buiten mijn lichaam. Wanneer het enge ding weg is, kom ik weer terug. Je zou denken dat je, door zoiets op een dag gewoon te doen, van je fobie kan genezen. Je doet het gewoon en komt er achter dat er eigenlijk niets vreselijks gebeurt. Toch ben ik na afloop sceptisch en denk: er is deze keer niets gebeurd! Maar dat zegt niets! Ik heb gewoon geluk gehad!

Het is niet zo dat ik bang ben dat er doden vallen of zoiets. Mijn fobie is misschien erg gek, maar dat ben ik zelf niet. Maar het idee dat zo’n ketting knapt en de ronde kralen dan wel parels zich overal gaan verstoppen geeft mij de rillingen. Bij het opruimen zie je er één over het hoofd en het kreng kan er maar zo tot in den eeuwigheid blijven liggen. Daar kan ik simpelweg niet mee leven.

Ergens vind ik het best jammer, een parelketting vind ik namelijk ondanks mijn angst altijd erg chic staan. Het kan een simpele outfit in één handomdraai instant Parisienne-achtige glamour geven. En als ik ergens van houd, is het dat wel. Denk maar eens aan die geweldige ketting van Chanel die Anne Hathaway draagt in de film: The Devil wears Prada. Geweldig!

Ik wil erover nadenken

Wellicht kan ik het eens proberen met een parelketting waarvan de parels wat misvormd zijn. Die zijn niet zo rond en rollen daarom minder goed. Dat maakt ze minder eng. Misschien is het door het instant glamourgevoel wel het overwegen waard.

één antwoord

  1. sjakie35

    Hoi, jij bent de eerste die hetzelfde heeft als ik; kralen, parels, rozenkransen brr ik walg ervan. Wil er niet naar kijken, wil het niet vasthouden. Blij dat ik niet de enige ben

    Beantwoorden

Zeg er maar wat van