Mini, maxi of in-between: ga op zoek naar een rok en je vindt al deze lengtesmaken. Wat zegt roklengte eigenlijk over de draagster ervan? Ik ging op onderzoek uit en ontdekte: zoveel mensen, zoveel smaken.

Overtollig lichaamshaar en overbevetting

Ooit schreef ik met collega’s een nieuwe kledingcode voor het bedrijf waar we werkten. Een 1-aprilgrap; we sloegen volledig door. Voor mannen geen zichtbare overbeharing, pak verplicht, geen sneakers enzovoorts enzovoorts. Voor vrouwen was de lijst minstens zo lang. Geen zichtbare overbevetting of lingerie, haren gekapt en make-up verzorgd; rokken tot op de knie. Bij twijfel moest de dame in kwestie op haar knieën, zodat de kledingcodebewaker kon checken of de rok dan wel op de grond kwam. Tranen over onze wangen; helemaal toen na publicatie de eerste verontruste telefoontjes binnenkwamen. Eye openers ook toen ik hoorde dat het commentaar van collega’s luidde: ‘Dan mag Fiona als eerste haar rokken vervangen. Die zijn zó kort…’

10 centimeter

Huh…mijn rokken ‘te’ kort? Het dwong mij tot een kritische blik in mijn spiegel. Oké, de meeste exemplaren eindigen ergens 10 centimeter boven m’n knie. Maar wat geeft ‘t? De rest van m’n lijf is keurig bedekt, (dikke) panty en pumps of laarzen eronder. Niks mis mee, zou ik zeggen. En toch zijn er medemensen op deze aardkloot die daar anders over dachten (en denken). Point taken. Maar de inhoud m’n kast bleef wat ie was: gevuld met kleedjes en rokjes die bij mijn stijl passen al dan niet 10 centimeter ‘te kort’.

Naar de koningin

Vroegâh, toen ik jong was, maakte mijn moeder zelf veel van de kleding van mijn zus en mij. En dat kon ze als de beste. We liepen er altijd netjes bij. Netjes, want ‘hip’ vond ik nooit het juiste woord (sorry, mam!). Zo hadden wij immer strijd over de lengte van mijn rok. Ik vond dat het best een zoompje korter kon, maar mam hield voet bij stuk. ‘Nee, kind. Zo kort ga jij niet lopen. Stel je voor dat je naar de koningin gaat? Zou je dan met stukken ontbloot bovenbeen thee drinken bij haar?’

En zo werd een potentieel bezoek aan de koningin, toen nog Beatrix, leidend in de keuze voor mijn kleding. En nu ik erop terugkijk, is dat zo slecht nog niet geweest. Zo heb ik geleerd me te kleden naar de gelegenheid, want dat is waar het om ging bij mams. Desalniettemin werden de rokken een zoompje korter toen eenmaal mijn rekening maandelijks werd gevuld met een zakje geld.

Museum en lyceum

Roklengte: ik zette een poll uit via een aantal sociale platforms en ontdekte dat iedereen er eigenlijk wel een mening over heeft. Die varieert van ‘Trek aan wat je leuk vindt’ tot ‘Kijk eerst even kritisch naar je knieën.’ En ook: ‘Rok? Wat? Even zoeken op Google.’ en ‘Benen bloot is borsten bedekt en borsten bloot (bijna dan) is benen bedekt (enigszins).’

En ik? Ik ben het eigenlijk met iedereen eens. Niet omdat ik geen mening heb, maar meer omdat in al die argumenten wel een kern van waarheid zit. Vriendin C. zei nog tegen me: ‘Het is niet wát je draagt, maar hoe je het draagt en ook wíe het draagt.’ Zij vertelde over een collega, ruim 60, die de voorkeur had voor de kortste rokken. Een dame met een goed figuur en prachtig lang haar. Fluitende mannen, maar als ze zich omdraaide, viel het stil. Het type ‘lyceum / museum’: wie kent ze niet?

Hotter than my Daughterhotter than

Hier hebben we, denk ik, de clou te pakken. Draag wat je leuk vindt en wat je lekker vindt zitten. Daarbij rekening houdend met waar je naar toe gaat en enigszins ingefluisterd door leeftijd, burgerlijke status en sociaal besef.

Pfoeh…da’s best een heel rijtje en multi-interpretabel. Voorbeelden? Oké, kijk dan eens naar een paar afleveringen van Hotter than my Daughter. Da’s, in mijn belevingswereld, duidelijk hoe het níet moet. Sterker nog, ik vind het zo over the top, dat ik me afvraag of dit niet gecast is. Maar dat terzijde.

Alweer de koningin

Hoe dan wel? Tsja, persoonlijk vind ik onze eigen koningin (daar gaan we weer) een behoorlijk stijlicoon. Hoewel er hier en daar kritiek is op haar outfits. Wat mij betreft, weet Máxima hoe je modern kunt zijn, er toch stijlvol en met klasse uit kunt zien zonder altijd maar een langige rok met panty te hoeven dragen en al je vrouwelijke vormen te bedekken. Was zij in mijn jonge jaren al koningin geweest, dan had het argument van mams voor een zoompje meer geen stand gehouden..!

Nog zo’n stijlchick vind ik bijvoorbeeld Chantal Janzen en, als ik later groot ben, is Neelie Kroes mijn stijlicoon. Haren keurig, nagels gelakt en pico bello in de kleding met, jawel, zichtbare onderbenen!

Wat jouw rok de ander vertelt

Om terug te komen op de centrale vraag van dit proza: wat zegt jouw rok over jóu? Niet niks, want ‘Kleding is communicatie’ zei iemand op één van de sociale platforms. Eens! Maar ben je per se een goedkoop type als je rok fors boven de knie eindigt? Of ben je een tut als je rok tot onder de knie komt? Wat mij betreft niet.

Maar wat zegt het dan wél over je? Dat is persoonlijk, net als de kledingkeuze. De één associeert lengte X met type Y en de ander weer niet. Een vraag met meerdere antwoorden dus.

Twijfel je en wil je weten wat bij jou past? Onderzoek dan eens welk stijltype je bent; er zijn zes. En ieder type heeft weer een eigen kledingstijl met duidelijke kenmerken. En vergeet één vuistregel nóóit: bij twijfel niet doen…

Hoe kijk jíj naar roklengte? Ik ben benieuwd: laat het me weten!

Zeg er maar wat van