Drie kaarten ontvangen in één week. Uit Nieuw-Zeeland, Engeland en Rusland, dat gebeurt niet vaak. Het is namelijk niet zo dat ik over de hele wereld vrienden heb wonen. Maar ik doe wél aan Postcrossing.

Mijn fantasie de vrije loop

Als ik de drie kaarten naast elkaar leg, valt mij als eerste op wat een verschil er in de handschriften zit. Klein en priegelig, groot met lange halen, en zó klein dat ik denk dat het een gedrukte tekst is. Tijdens het lezen ontstaan er al onmiddellijk beelden in mijn hoofd van de schrijver van de kaart. Een meisje uit Singapore studeert architectuur in Londen en is naar een toneelstuk van Shakespeare geweest. Haar kaart met een pierrot er op is mooi, maar wat aan de saaie kant. Zou dit meisje haar tijd in Londen super serieus aan de studie doorbrengen? Misschien neemt ze het er wel van en hangt ze elke week in de lampen in de kroeg. En loopt de schrijfster van de kaart uit Rusland altijd op de schoenen van haar kaart? Ze schrijft dat het vaak nodig is om laarzen te dragen vanwege het weer in Moskou. Door de regen op de kaart en haar opmerking, zie ik gelijk beelden voor me van grijze straten met plassen en half gesmolten sneeuw. Onzin natuurlijk, in Moskou zal vast ook wel eens de zon schijnen! De kaart vind ik trouwens wel leuk. Al begrijp ik geen woord van de tekst op de voorkant. Russisch zat niet in mijn vakkenpakket. Met Google Translate kom ik ook niet ver. Ik hoop maar dat er geen gekke dingen op staan.

Stamp stamp

Het meisje uit Nieuw-Zeeland heeft voor mij een kaart uitgezocht met een afbeelding van een postzegel met een inheemse vogel er op. Een van mijn favorieten. Niet de vogel, die zegt mij niet zo veel, maar de kaart dus. 
In je Postcrossing profiel kun je aangeven wat je leuk zou vinden om te ontvangen. Ik vraag hier of mensen hun kaart willen versieren met bijvoorbeeld stickers, tape en stempels/stamps. Nu krijg ik de indruk dat er gedacht wordt dat ik postzegels verzamel. Terwijl ik die leuke gezellige stempeltjes bedoel, waar je als kind vroeger ook al mee in de weer was. Misschien moet ik mijn Postcrossing profiel nog maar eens nakijken…

Vrolijke post

Voor mij is Postcrossing dus een leuke manier om naast alle saaie post ook vrolijke post te ontvangen. Je krijgt een kijkje in de wereld van totaal onbekenden en ziet waar ze trots op zijn. Vaak sturen mensen namelijk een afbeelding van een lokale bezienswaardigheid. Maar het is ook een uitdaging om te proberen een passende kaart te vinden voor de ontvanger. Ik kan Postcrossing echt iedereen aanraden die graag zijn horizon een beetje verbreedt én van ansichtkaarten houdt natuurlijk!

Zeg er maar wat van