“Soms sta ik naar een drukke weg te kijken en denk ik: als ik nu doorloop, is het rustig in mijn hoofd, dan is alle chaos voorbij.”

Dit zijn ‘gelukkig’ niet mijn woorden. Ik krijg al kippenvel als ik ze opschrijf, laat staan dat ik ze ook daadwerkelijk zou uitspreken. Bovenstaande zin komt uit de mond van mijn vriendin die al een half jaar last heeft van een gegeneraliseerde angststoornis.

Bang voor alles

Ik heb mijn vriendin geïnterviewd, omdat ik wilde weten wat er precies in haar hoofd omgaat. Hoe kan je nou heel de dag door bang zijn voor iets wat er niet is? En wat houdt een gegeneraliseerde angststoornis precies in?

Een gegeneraliseerde angststoornis betekent dat je constant bang bent. Ze geeft als voorbeeld: “Als mijn partner een paar minuten te laat thuis komt, ben ik er van overtuigd dat hij onder een auto is gelopen. Nog zoiets, als ik in de bioscoop zit en er komt iemand na aanvang binnen, weet ik zeker dat diegene een geweer bij zich heeft waarmee hij iedereen doodschiet. Het is een constant, extreem vermoeiend gevecht in je hoofd tussen panisch zijn dat er iets ergs is gebeurd en weten dat dit helemaal niet zo is. De angsten lijken zwaar overdreven en totaal niet realistisch maar door de stoornis is wat in mijn hoofd zit de waarheid.”

Vier of vijf keer per dag een paniekaanval

De angst gaat verder dan je een beetje zorgen maken. Mensen met een angststoornis willen alles onder controle hebben. Niet alleen hun eigen situatie maar ook dat van anderen. Als dit niet mogelijk is, komen ze in een paniekaanval terecht.

Mijn vriendin vindt de aanvallen nog het ergste: “Tijdens zo’n aanval keer ik in mezelf en heb ik de meest bizarre gedachten. De ene keer lukt het me om er zelf uit te komen door te blijven herhalen dat het allemaal niet echt is. De andere keer moet ik wachten tot het rotte gevoel, de pijn in mijn buik en de hartkloppingen overgaan. Waar zo’n paniekaanval vandaan komt, weet ik niet. Soms ik er vier of vijf per dag, maar tegenwoordig gebeurt het gelukkig ook wel eens dat ik er een dag geen last van heb.”

“Verklaar me niet voor gek”

Alhoewel ik het enorm dapper vindt van mijn vriendin dat ze dit interview wilde doen en dat ik het mag publiceren (al dan niet anoniem), vraag ik me toch af waarom ze er zo openlijk over wil praten. Ze geeft als antwoord: “Ik denk dat er in Nederland te weinig begrip is voor mensen met een geestelijke stoornis. Zodra blijkt dat een klacht psychisch is, wordt men vaak niet meer serieus genomen. Ze worden letterlijk voor gek verklaard en vaak ook nog voor watje of aansteller versleten. Maar ik ben geen watje en al helemaal niet gek. Mensen zouden beter moeten beseffen dat geestelijk lijden net zo zwaar is als fysieke pijn.”

Elke keer verder bij de put vandaan

Mijn vriendin heeft sinds een maand regelmatig afspraken bij een psycholoog. Samen met haar klimt ze elke keer weer omhoog, steeds verder bij de angststoornis vandaan. Soms mist ze een tree en valt ze weer terug in haar oude patroon. Gelukkig weet ze nu zelf weer uit de put omhoog te komen, maar alleen kan ze het voorlopig nog niet. Daar zijn haar angsten te realistisch voor.

Hier vind je meer informatie over angststoornissen. Wil je weten of je zelf een angststoornis hebt? Doe deze test maar ga ook zeker naar de huisarts. Je hoeft het namelijk niet alleen op te lossen.

2 reacties

Zeg er maar wat van