Er staat altijd wel iets op mijn wensenlijstje en mijn portemonnee draait overuren. Alles is leuk, mooi en uiterst noodzakelijk. Ik heb een gat in mijn hand en geef geld uit als water.

Ah de nieuwe folder van de H&M is uit! Even kijken. Héél even maar. Nee ik ga echt niks kopen hoor! En daar gaat het dus mis. Even online rondneuzen resulteert in een volle winkelmand en een duivels dilemma. Want eigenlijk heb ik niks nodig. Ik gooi resoluut de winkelmand leeg. Zo, weer een flinke smak geld bespaard! En dat komt wel goed uit, want ineens bedenk ik me dat ik een nieuwe stofzuiger moet hebben. Niet omdat de huidige stuk is, maar omdat hij te zwaar is. En zeg nou zelf, dat stofzuigt toch niet fijn?!

Hebben, hebben, hebben!

Terwijl ik de slaapkamer aan het stofzuigen ben dwalen mijn gedachten af. Wat zou het fijn zijn als ik mijn slaapkamer opnieuw kan inrichten: nieuw bed, mooie muursticker, nieuwe passpiegel en de garderobekast opknappen. Terwijl dat project nog niet eens CYMERA_20140928_130942is afgerond ben ik al aan het kijken naar een nieuwe tv, want die van mij is echt te klein. Dan moet ik ook een nieuw tv-meubel, want op mijn huidige daar past die tv natuurlijk niet op. En dan ga ik ook gelijk mijn digitale tv-pakket uitbreiden, zodat ik tot wel vijf programma’s tegelijk kan opnemen. Hoef ik dus nooit meer iets te missen! En iets missen, daar houd ik niet van. Even lunchen in de stad, een nieuwe musical bezoeken, nieuwe schoenen, speeltjes voor mijn twee Britse Korthaar katertjes; het geld rolt met gemak mijn portemonnee uit. En met stijl, want toen ik laatst met beste vriend J. in Londen was heb ik een nieuwe, fancy portemonnee gekocht. Iedere keer als ik hem uit mijn tas haal is het weer een klein feestje. Misschien had ik beter een lelijke kunnen nemen. Dan zou ik hem uit schaamte zo min mogelijk gebruiken.

De kniepert

Een lelijke portemonnee nemen is op zich op papier een goede oplossing, maar niet echt realistisch. Althans, niet voor mij. Dat zou ik haarfijn weten te omzeilen door mijn pinpas los in mijn tas te doen. Nee ik ben liever een ‘big spender’ dan een kniepert. Vroeger had ik namelijk een vriendinnetje die altijd alles in twijfel trok als het om geld ging. Zo betaalde ze liever apart in een restaurant, omdat ik een duurdere pizza had genomen, en had ze een andere (voor haar gunstigere) berekening voor gereden kilometers. En toen we een keer na een weekendje weg alles gingen verrekenen kreeg ik doodleuk een mail of ik nog 74 cent kon overmaken. 74 CENT! De mensen bij de bank zullen waarschijnlijk net zo verbaasd naar het afschrift hebben gekeken als ik. En daarna keihard in lachen uitgebarsten zijn. Net als ik. Je snapt dat deze vriendschap geen lang leven beschoren was.

Geld moet rollen

Ik zet de stofzuiger uit. Terwijl ik de kamer uitloop valt mijn oog op de lege plek in de gang. Weet je wat daar perfect zou passen? Een grote kamerplant! Aaarrrgh houdt het dan nooit op?! Wie zegt dat Nederlanders meer moeten uitgeven heeft mijn uitgavenpatroon nog nooit gezien. Ik houd bijna in mijn eentje de Nederlandse economie in stand. Maar hee, iemand moet het doen. Het kabinet heeft opgeroepen meer uit te geven zodat de economie weer opbloeit en daar draag ik graag mijn steentje aan bij. Mits er natuurlijk aan de andere kant voldoende binnenkomt. Ik zeg altijd maar: geld moet rollen, maar wel eigenlijk het liefst mijn kant op…

 

Zeg er maar wat van