De laatste dag van mijn helweek is aangebroken, de dag om je leven in perspectief te plaatsen. Als vanochtend mijn wekker om 5:00 uur gaat, klim ik weer redelijk enthousiast mijn bed uit. Hoe anders was dat gisteren… 

Gisteren was ik niet vooruit te branden. Mijn wekker ging om vijf uur en ik kwam mijn bed uit, maar daar was dan ook alles mee gezegd. Ik was trager dan traag en had een enorme helweek-kater. De terugslag van donderdagnacht was gearriveerd.

Herrie in mijn hoofd

Innerlijke dialoog was het thema van de zaterdag, en die heb ik stevig gevoerd. Ik had weinig zin om te gaan sporten, maar echt he-le-maal geen zin om weer achter mijn computer te kruipen en weer een dag te werken. Tot en met woensdag voelde ik me ‘on top of the world’ en had ik plannen om de helweek regelrecht door te trekken naar mijn normale ritme. Zaterdag was ik emotioneel, dwars, katterig en wilde ik er bijna de brui aan geven.

Na een flinke innerlijke ruzie, sloot ik een compromis met mezelf. Ik zou wel een flink stuk gaan fietsen zodra het licht werd, maar niet werken. Ik zou de dingen die ik vast wil houden (gezond eten, sporten) echt inplannen en alvast boodschappen doen.

Bucket list bij leven

Het fietsen beviel goed, op mijn relatieve gemakje richting de Rottemeren. Ik ben dol op molens (ze zitten niet voor niets in mijn logo), wat mooie plaatjes opleverde. En met een zonnetje op mijn bol, zag de wereld er weer wat mooier uit. De middag met een vriendin doorgebracht in de stad. Fijne vriendin, fijne gesprekken, waardevolle middag. In de avond gaat het wat beter.Maar ik merk dat er wel van alles door mijn lijf en hoofd nog gaat.

Het uitschrijven/uitspreken van mijn doelen, wensen en dromen, maakt me voor mijn gevoel kwetsbaar. Ik heb altijd gezegd dat ik een leven wil met zowel 2-en als 9-ens. Want zonder 2-en, geniet je ook niet echt van de 9-ens. Ik wil geen bucket list maken om die pas af te werken als ik bijna dood ga. Ik wil deze bij leven opstellen! Om er dingen van te doen, dingen af te strepen die ik gedaan heb en ‘m te blijven aan te vullen met nieuwe wensen.

De lat ligt hoog

Dat doe ik overigens aardig en ik kijk best trots terug op wat ik de afgelopen jaren heb gedaan, ervaren en bereikt. Dat wil ik vasthouden, uitbouwen, verder internaliseren. Maar met het besef van die wens, is er ook ineens de mogelijkheid tot falen. ‘Ik heb liever spijt van de dingen die ik gedaan heb, dan de dingen die ik niet gedaan heb.’ Dat klinkt mooi, maar ik mag van mezelf nergens spijt van hebben. Perfectionisme is vaak een zegen, maar soms ook een vloek. Daarmee kan ik de lat ook zo hoog leggen dat deze verlammend werkt.

Eén keer sporten per week een goed begin? Voor mijn gevoel moet het toch minimaal drie keer in de week. En bij voorkeur zeven (daarom vond ik helweek zo leuk), iets wat in het gewone leven vrijwel niet haalbaar is. Maar omdat ik stiekem vind dat dat pas echt goed is, ben ik niet zo tevreden meer met die ene keer extra. Kortom… ik denk dat het tijd is om deze verborgen fanaticus eens mee te nemen naar mijn coach…

Een helweek is maatwerk

Doordat ik alles monitor wat er online gepubliceerd wordt over Helweek, heb ik al aardig wat helwekers gevolgd. Wat me opvalt is dat geen helweek hetzelfde is. De insteek waarmee je er in gaat, is terug te zien in het eindresultaat. De één legt de nadruk op de to-do list, de ander op het trainen en weer een derde op een stukje persoonlijke ontwikkeling. Het ligt er natuurlijk ook maar net aan waar je op het moment van helweken in je leven staat.

De afgelopen maanden waren voor mij privé gezien best roerig. Helweek is voor mij dan ook een moment van afsluiten en tegelijkertijd het begin van een nieuwe fase. En die fase ga ik in met hopelijk een aantal net iets betere gewoontes dan eerst en zeker zonder sigaretten. YES!

Wie neemt het van me over?

Vandaag is de opdracht om mijn leven in perspectief te plaatsen, dus ik ga mijn zonden verder overdenken in de sauna. Ik beloof dat ik over een week-of-wat nog eens een update doe over wat er van mijn helweekvoornemens is overgebleven. Nog een paar uur, maar dankzij alle lieve, motiverende, grappige, ontroerende en mooie reacties die ik iedere dag weer ontving van de mensen om me heen, is mijn helweek nu al geslaagd. Dank jullie wel, supertof. Rest me nog één vraag:

Lieve lezertjes, aan wie mag ik het helweek-stokje doorgeven??

 

 

10 reacties

  1. Natalie

    You did it! Goed gedaan!
    Ben erg benieuwd naar je volgende update, of het je écht wat gebracht heeft.
    En ik bedank vriendelijk voor het stokje! 😉

    Beantwoorden
  2. Babs

    Extra dubbel mega respect voor hoe je de helweek zaterdag doorgekomen bent.
    Inderdaad: geen helweek is hetzelfde, want bij mij was dit juist de vrolijkste dag.
    Geniet van de helweek-zondag… je hebt het maar mooi volbracht! Congrats.

    Beantwoorden
  3. Marije

    Hoi Claartje, als zelfstandig onderneemster heb je wel af en toe een duwtje nodig he? Ik wel iig en ben heel benieuwd naar de ervaring van een helweek. Ik wil daarom graag het stokje overnemen! Ik vind het heel knap dat je het hebt doorstaan. Kijken of ik ook zo tough ben.

    Beantwoorden
  4. Claartje

    @Marije, wat goed, stoer!! Ik ben heel benieuwd hoe het jou gaat vergaan! Heel veel succes!!!!
    @Babs, grappig he? Tis echt voor iedereen anders.
    @Natalie, ik ook, keep you posted!
    @Marca, thanks!!

    Beantwoorden
  5. Metta

    Helemaal gemist dat je dit aan het doen was. Wat een bikkel ben jij! Echt stoer en sterk dat je het ook zo vol gehouden hebt. Ik doe het je in deze mate niet na in alle eerlijkheid. Super knap!

    Beantwoorden
  6. René

    Met al die grote indrukken kan het niet anders of je neemt er iets van mee in een volgende levensfase. Nog steeds van het roken af Claartje?

    Beantwoorden

Zeg er maar wat van