O! Retorische vragen! Ik hou ervan! Het zijn namelijk de enige vragen waar ik wel altijd het goede antwoord op weet. 

Vanochtend moest ik van alles, maar vooral boodschappen doen. Ik hou niet van boodschappen doen. Dat kost tijd want  ik weet zelden wat ik die avond moet eten. Gezegend zijn de dagen dat ik alleen koffie en katteneten moet halen en ik semi-relaxed (ben ik niet toch iets vergeten?) bij het tijdschriftenschap beland. Daar ligt de Glamour. Met op de cover een hevig gephotoshopte Scarlett Johansson en de vraag: Slaan we door in de gezondheidshype?

Like, duh

Retorische vraag! Retorische vraag! Want ja! We slaan door in de gezondsheidshype! Zo erg dat er inmiddels een tweedeling in de maatschappij ontstaat die nu eens niets met geld te maken heeft, maar alles met wie gezond leeft en wie niet. Retorisch: degenen die niet gezond leven zijn de sukkels. De paria’s. De melaatsen. De verketterden. De verspreiders van ongeluk en veroorzakers van falende oogsten.

Mijn collega’s, vrienden en familie zijn en masse aan het sporten geslagen op een bodempje van suikervrij, koolhydraatvrij, glutenvrij, E-nummersvrij, lactosevrij en vooral vreugdevrij eten. Doe je niet aan sport, dan ben je een slechte mama van je lichaam. Eet je nog steeds suiker? My my, houd je dan niet van jezelf? Ben je dik? Tja, dat heb je toch echt aan jezelf te danken en als je dun bent, dan ben je ziek. In je hoofd welteverstaan. De Albert ligt vol met biologische sheisse en super foods, die er eerder ook al lagen, maar dan in een minder hip en vooral goedkoper jasje. Moeders durven hun kinderen geen onbiologisch voedsel meer te geven, want slecht. Vrienden willen niet meer eten bij vrienden die hun boodschappen gewoon bij de Jumbo doen. Iedereen die ook maar een kilo is afgevallen schrijft er een boek over, want: we willen gezond zijn! En slank! Vooral slank?

Eet jezelf mooi, slank en gelukkig?

Ja vooral slank. Het gaat allang niet meer alleen om gezond joh. Het gaat er om hoe je eruit ziet: slank, afgetraind, geen vetje te bespeuren. Vet is de duivel en slank is goed. Slank is mooi. Als je slank bent heb je de demonen in je hoofd, die je tot slecht eten aanzetten, bezworen, overwonnen, je bent een held. Diegenen die toegeven aan de fluisterstemmetjes in hun hoofd? Losers. De slanke gezond etende en sportende mens kijkt neer op de slecht etende en dikkere mens. Wat een sukkels, dat ze nog steeds met dat lichaam rondlopen. Belachelijk. Hoe durven ze. Als ze maar wat meer deden zoals wij. Meer sporten. Geen suiker. Geen koolhydraten. Een beetje discipline.

Keerzijde van dit alles? Ook als je übergezond leeft, word je ziek en ga je uiteindelijk dood. Echt. En als je dan eens een paar koekjes eet tijdens een meisjeshuilfilm en een heftige sportsessie overslaat? Schuldgevoel! Je bent toch niet zo perfect als je dacht. Want wat we schijnen te vergeten, is dat er ook een geest huist in dat lichaam. Geest en lichaam zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Vergeet  je het één, dan komt de ander in opstand en vice versa. Laten we vooral eens net zo goed voor onze geest zorgen als voor ons lichaam. Hoeven we ook niet meer zo naar te doen over De Anderen.

Doe ff normaal joh

Wat dan te doen? Gewoon normaal eten zonder al te veel tussendoortjes. Af en toe eens flink aan de wijn. Een uurtje of twee bewegen per week. Je weet zelf echt wel wat goed is en wat niet. Alles wat niet uit een pakje komt is te prefereren boven wat wel uit een pakje komt. Slaap genoeg. Lach veel. Haal af en toe een patatje oorlog met slachtoffertjes. Smul ervan. De mens is geprogrammeerd om suiker en vet lekker te vinden. Jij dus ook. Maak daar geen big deal van, het is gewoon zo. Je hoeft er niet altijd aan toe te geven, maar dat instinct te ontkennen heeft ook geen zin. Doe aan yoga. Mediteer. Lees een boek. Geniet van de mensen om je heen en van het leven, het is al zo kort.

Nare voedselfascist

En ik weet waar ik het over heb, want ik was ook een tijdje een nare voedselfascist. Al die voedsel- en sporthypes: been there, done that. Werd ik er een fijner mens van? Nope. Wel een heel saaie, want ik was alleen maar bezig met sporten en praten over sporten en eten en praten over eten. Terwijl ik dit schrijf eet ik Droste Pastilles Puur. Héérlijk. Zonder schuldgevoel en vooral vrij  en gezond in mijn hoofd. Of dat lekker is? Wat denk jezelf?!

7 reacties

  1. Fiona

    +1, Martine! Dank voor je verfrissende uiteenzetting. Lijnen sucks! Te veel sporten en te veel choc, wijn, snoep, vet ook. Maar jee, wat is het allemaal lekker op z'n tijd. Mens….lééf!!

    Beantwoorden
  2. Wesley Velroij

    Als man zijnde vind ik bepaalde vrouwen gewoon te dun, vooral als ze al op leeftijd zijn en dan een postuur hebben van iemand van 20. Dus persoonlijk zie ik liever vrouwen met een normaal postuur, want te dunne vrouwen zijn net zo onaantrekkelijk naar mijn mening als dikke vrouwen.

    Beantwoorden
    • Martine

      Ik ben zo’n te dunne vrouw op leeftijd (hoewel dun en ‘op leeftijd’ hartstikke subjectief zijn). Om eerlijk te zijn, maakt t me heel weinig uit wat anderen van mijn lichaam vinden: ik vind het een wonderbaarlijk ding waar ik erg dol op ben. Das t belangrijkste.

      Beantwoorden
  3. valerie

    @wesley, bedankt voor je goed bedoelde comment, maar gelukkig voeden vrouwen zichzelf niet voor wat mannen mooi vinden, maar waar ze zichzelf goed bij voelen.

    Beantwoorden

Zeg er maar wat van