Regelmatig mediteren maakt je aandachtiger, waardoor het alledaagse weer sprankelender wordt. Maar mediteren lukt – mij althans – niet met tintelende, afgeknelde ledematen. Een zen-bankje bood verlichting.

Mijn eerste meditatietraining voldeed aan alle retraiteclichés. Afgezonderd in het midden van nergens, gsm-, wifi- en vleesloos: een echte ‘ontsnapping’ aan mijn stressvolle kantoorbaan destijds. Maar Mijn God, wat werd ik er knetterchagrijnig! Het lukte me maar niet om lang stil te zitten in de lotushouding; ook niet in de halve lotus. Hoeveel kussens ik ook gebruikte om mijzelf te stutten, al na een paar minuten kreeg ik rugpijn én een slapende voet.

Comfortabele houding

Pas de laatste dag van die training kwam iemand met een zogenaamd zen– of meditatiebankje aanzetten. Die gebruik ik nu al zo’n vijf jaar, bijna dagelijks. Ik was anders alláng afgehaakt.

Met mijn onderbenen onder het zitplankje, waardoor je vanzelf een rechte rug krijgt, en mijn handen gevouwen in mijn schoot, tel ik mijn ademhaling. Tot honderd, tweehonderd… Het zijn enkel mijn gedachten die mij doen opstaan (ik wil/moet nog dit/dat), en nooit lichamelijke pijntjes (of huisdieren en kinderen: deze blog is geschreven vanuit een eenpersoonshuishoudenperspectief).

Zonder comfortabele houding kan ik me niet ontspannen – en dus ook niet mediteren.

Zo kan het ook

Een andere manier van mediteren die voor mij goed werkt: ’s avonds, een uur voor het slapen, alle lichten en schermen uit, helemaal onderuitgezakt op de bank met een van mijn favoriete cd’s in m’n speler, recht voor mijn speakers (of met koptelefoon op). Dan laat ik mijn gedachten wegspoelen door de muziek terwijl mijn handen op mijn buik het ritme van mijn ademhaling volgen. Even niets moeten, om daarna heel snel – dus tanden poetsen voordat je hiermee begint – en heel diep in slaap te vallen. Maar misschien moet ik dit gewoon ontspanning noemen…

Mediteer jij? Heb je een gemakkelijke houding gevonden; en zo ja, welke? Of ben je een hardcore ‘ook pijn is een gewaarwording’-bikkel? Of is de lotushouding gewoon minder geschikt voor mannen?

3 reacties

  1. Rob Steijger, tekstredactie en -correctie

    Volgens mij is de 'truc' om te leren dat je aandacht niet altijd en continu op je gedachten gericht hoeft te zijn. Dat je ervoor kunt kiezen – met enige oefening – waar je je aandacht op richt, zoals op je ademhaling, muziek, je lichaam. Zonder na te denken over deze dingen, wat dan zit je weer in je gedachten.
    Er zijn meer trucjes…

    Beantwoorden
  2. Danielle

    Ja dat bankje wil ik ook aanschaffen. Ik gebruik nu twee hele dikke boeken en een zacht kussen. Kom ik mijn half uur wel mee door. En tja die lotus-houding is wel overrated hoor. Maar ook ik blijf wel een beetje last houden van het "doe ik het zo wel goed"-syndroom. Juist iets waar je je nou niet mee bezig moet houden tijdens (voor of na) het mediteren.

    Beantwoorden

Zeg er maar wat van