Van brooddieet naar Sonja Bakker en van Dr. Frank naar de Voedselzandloper. Wij vrouwen -en een handjevol mannen- zijn er maar druk mee. Onze voeding.

Wel of geen koolhydraten, welke e-nummers moet je vermijden en welke kun je met een gerust hart eten, en eet je wel of geen rood vlees? Het is om gek van te worden. Maar stiekem vind ik die verwarring best wel leuk en doe ik overal aan mee.

Dieet-gadget

Zo gaandeweg de jaren heb ik behoorlijk wat diëten versleten. Niet omdat mijn figuur daarom vroeg, maar omdat ik een sucker voor gadgets ben. En eigenlijk zijn diëten, of lifestyles zoals ze tegenwoordig worden genoemd, vergelijkbaar met gadgets, speciaal ontwikkeld voor vrouwen. Er wordt een heel marketingapparaat op losgelaten om de nieuwe diëten aan de man (in dit geval toch vaak de vrouw, terwijl de man soms ook best mee mag doen) te brengen. Al deze diëten spelen in op de trend van het moment en worden zo aantrekkelijk mogelijk gemaakt met behoorlijk onbetrouwbare beloften. Je kunt er als consument (lees: vrouw) bijna niet omheen. Bij de koffieautomaat op het werk, in de rij bij de supermarkt en in de stoel bij de kapper. Je moet er aan meedoen, anders kun je er niet over meepraten en val je sowieso buiten de boot. En daar zijn wij vrouwen dan weer gevoelig voor, buiten de boot vallen. Daar spelen die leuke marketingjongens en -meisjes slim op in en voor je het weet is er een nieuwe dieet-gadget geboren. En ik probeer ze allemaal. Natuurlijk, alleen om erover mee te kunnen praten.

Botox

Het nieuwe gadget is lifestyle. Diëten is behoorlijk 2005 en lifestyle klinkt, puur uit psychologisch oogpunt, beter. Want zeg je dat je op dieet bent, dan hebben mensen toch stiekem een beetje medelijden met je. Ze wensen je succes, maar je ziet ze denken: ‘Och meisje, het hoeveelste dieet is dit nu al? Zou je er wel aan beginnen als je weet dat je over twee weken toch weer bij die gele M de gemiste calorieën van afgelopen weken zit in te halen?’ Nee, dan zeg je toch liever dat je bezig bent met een nieuwe lifestyle. Dat roept vragen op, instemmende knikjes, misschien bij sommigen zelfs een beetje jaloezie. Een nieuwe lifestyle beginnen is net als botox. Iedereen heeft er een mening over, stiekem willen we het allemaal wel een keer proberen en ben je eenmaal begonnen, dan raak je verslaafd en wil je niet anders meer.

Jaloezie

En zo ben ik na onder andere Sonja, Frank en Chris (die van de Voedselzandloper) begonnen aan Mitchel. Met Mitchel ga ik terug naar de oertijd, ongeveer 2 miljoen jaar geleden. Ik kan er een decennium naast zitten. Mitchel is de grondlegger van de Paleo-lifestyle. Als ik heel eerlijk ben, vind ik het behoorlijk spannend klinken. Het heeft wel even geduurd voordat ik de juiste klemtoon te pakken had (is het nu Paléo of Páleo), maar toen ik die eenmaal doorhad heb ik hem er bij het koffiezetapparaat gewoon eens ingegooid. ‘Zeg, doe jij al aan de Paleo-lifestyle?’. Mijn collega kijkt mij wat raar aan, haalt zijn schouders op en loopt weg. Niets geen instemmend knikje, enthousiaste verhalen of jaloezie. Hij heeft niet eens gevraagd wat het is. Komt vast omdat hij én man én IT-er is, bedenk ik lekker generaliserend. Maar zelfs bij mijn vrouwelijke collega’s krijg ik geen gehoor. Tot het moment dat ik mijn frittata met groenten uit mijn tas tover. Daar zijn ze! De knikjes, de vraagtekens, de jaloerse blikken. Jaja mensen, dit is dus de Paleo-lifestyle.

Garnaal

Inmiddels ben ik een paar weken verder en eerlijk is eerlijk dit is een lifestyle waar ik doordeweeks prima aan kan wennen. Nu blijft ook de Paleo-lifestyle voor mij een soort van gadget en is mijn spanningsboog helaas ongeveer zo groot als een Noordzeegarnaal. De kans bestaat dus dat ik ook dit dieet, sorry Mitchel deze lifestyle, overboord gooi zodra er een andere lifestyle door slimme marketingjongens- en meisjes wordt gelanceerd. Want ook daar zal ik weer aan mee moéten doen. Al is het alleen maar om erover mee te kunnen praten bij de koffieautomaat.

3 reacties

  1. Martine

    Hehehehe ja! Inderdaad! Gadget! Met trendsetters, early adapters en volgers. Ik voelde me heel trendsetteriaans toen een collega een half jaar geleden met ‘suikervrij’ begon. Maar ook snerend “O echt? Nu pas? Ben ik al overheen. Je hebt suiker nodig, maar met mate. Maar succes hoor”. Erg hè.

    Beantwoorden

Zeg er maar wat van