Het is half 7 in de ochtend. De kledingkast staat open en ik sta er al minstens 20 minuten naar te kijken. Inmiddels ligt er meer naast de kast dan erin.

De ruimte rondom de kledingkast lijkt meer op het Andesgebergte dan op de nette opgeruimde kamer die het had moeten zijn, maar überhaupt nooit is. Alles wat ooit in nette stapeltjes (oké, een grote rommelberg) in de kast lag, ligt nu in een grote ongeorganiseerde zooi tussen de sokken, bh’s, hakken en panty’s. Het is weer eens zover: een kledingcrisis.

Alles is te

Alles wat ik probeer is een verschikking. Elk kledingstuk krijgt daarom ook een kritische beoordeling. Hoe voelt de stof, hoe valt het en is het geschikt voor vandaag? Is de kwaliteit wel goed? Lijk ik niet te dik of juist te dun? Is het niet te saai, te veel kleur, te zakelijk of te zomers? Te koud of niet ontzettend stom? Een hele kast vol kleding, maar ik heb niets om aan te trekken.

Mode-elfjes for president

Inmiddels heb ik het opgegeven om überhaupt iets aan te raken wat er in mijn kast ligt en hangt. Misschien zijn de hangers wel behekst en toveren ze dé perfecte outfit tevoorschijn. Of komt er een roze mode-elfje spontaan de sokkenla uit gefladderd, voorzien van magisch poeder dat een hele spiksplinternieuwe garderobe tevoorschijn poeft. De tijd begint te dringen, want er bestaat naast dit eerste wereldprobleem ook nog zoiets als werken. Kledingstress + tijdsgebrek = pure paniek. Volop frustratie over hoe verschrikkelijk ik er nu weer uitzie. Of niet uitzie, want ik heb immers nog steeds geen kleding aan.

Een kledingcrisis, de tips

Gelukkig heb ik ze zelf niet zo vaak. Soms boeit het me ook gewoon niet of heb ik al een heel scala aan standaard outfits klaarliggen. Op andere momenten kleed ik me minstens 100 keer om en ben dan nog niet tevreden. Gelukkig heeft deze kledingcrisis-goeroe een aantal tips voor je. Wat je wel, maar vooral ook wat je niet moet doen:

  1. Weersta de verleiding om naar de stad te gaan. Even lekker winkelen lucht op, behalve als je midden in een crisis zit. Geloof me: niets is leuk en je ziet er in alles verschrikkelijk uit. Gewoon niet doen.
  2. Ruim op. Je hebt toch al het Andesgebergte gecreëerd op de grond, mooi moment om direct wat setjes te maken en alles wat al een jaar ongedragen in je kast hangt er uit te gooien.
  3. Zwart is altijd goed. En veilig. En een cliché. Maar wel altijd goed.
  4. Plan. Hang je kleding in setjes in de kledingkast of leg de avond ervoor een setje klaar.
  5. Maak foto’s van jezelf, in een outfit die wel eens een keer goed valt. Want dat kan heus echt wel.
  6. Schakel hulplijnen in. Je moeder, je zusje of een vriendin kunnen je ongetwijfeld advies geven over een leuke outfit.
  7. Zorg dat je in ieder geval de basis hebt. Een goede broek, een paar topjes, een blazer en een jurkje en je bent al lekker bezig.
  8. Doe inspiratie op. Kijk op Pinterest of Lookbook, zoek blogs of ga eens op het terras zitten om ongegeneerd mensen te kijken. Zie je iets leuks voorbij komen? Opschrijven!
  9. Of je crisis nu uit onzekerheid is of niet, besef je dat het niemand interesseert wat je draagt. Tenzij het een witte legging is, dan wel.
  10. Stop met aanstellen. Schop excuustruus en smoespoes de deur uit en trek een outfit aan die je al minstens 300 keer aan hebt gehad. Die ene keer extra maakt ook niet meer uit.

Stel je niet aan!

Besef dat je je druk maakt om kleding. Op de schaal van erg naar erger, staat een kledingcrisis niet eens op de lijst. En dat zou het ook niet moeten staan. Trek gewoon iets aan! Mocht ook dit allemaal niet lukken, dan heb je echt nog maar een optie: Huilen. In een hoekje. Met heel veel chocolade, want het kan de chocolade toch echt niet schelen hoe je eruit ziet. Zwaar leven.

Zeg er maar wat van