Of het nu gaat om het kiezen van een vakantie, een nieuwe tandenborstel, shirtmaat S of toch maar M. Ik kan het niet. Kiezen.

Iedere dag moeten we keuzes maken. Wat trek ik aan, wat voor beleg doe ik op mijn boterham, met de auto of op de fiets naar het werk, wat gaan we eten, vanavond sporten of toch maar morgen. Ik word er soms gek van. Gelukkig gaan heel veel keuzes vanzelf. Op basis van randvoorwaarden, gevoel en intuïtie kun je vrij gemakkelijk de juiste keuze maken. Maar er valt ook nog zoveel te wikken en te wegen… And that’s the story of my life.

Niet willen teleurstellen

Ik kan het gewoon niet. Ik sta in een winkel te dralen en te draaien met een paar nieuwe sneakers aan mijn voeten, omdat ik niet weet of ik nu de roze of toch de groene neem. Een bezoek aan de drogist duurt bij mij minstens een half uur als ik op zoek ben naar een nieuwe kleur nagellak. Ik ben zelfs in staat uit de rij voor de kassa te stappen om nog snel voor een andere kleur te gaan. Door mijn veel te uitgebreide speurtocht naar de beste accommodatie is het boeken van een vakantie al een reis op zich. Broodjeszaken, ijssalons en andere ketens waar de keuze reuze is probeer ik stelselmatig te ontwijken.

Hoe komt dat toch? Waarom kan ik niet gewoon vol overtuiging zeggen dat ik díé smaak, kleur, vakantie of schoenen wil? Ik heb mij nooit echt verdiept in de betekenis van mijn sterrenbeeld. Maar ik heb mij laten vertellen dat twijfelkonterij, zoals mijn zus dat liefkozend noemt, meer iets is van de weegschaal. Wat op zich best logisch klinkt. De tweeling, mijn sterrenbeeld, heeft daar niet per se last van. Dus daar ligt het niet aan. Op internet wordt besluiteloosheid veelal gehangen aan het feit dat je anderen niet wilt teleurstellen. Tja, dat gaat niet bepaald op wanneer ik moet kiezen voor een kleur nagellak. Want wie stel ik daarmee teleur; de kassadame die de door mij uitgekozen kleur lelijk vindt? De andere nagellakpotjes in het schap? Dat ik het vervelend vind anderen teleur te stellen met mijn keuzes sluit ik daarom ook maar uit.

Negatieve ouwe zeurzak

Ik denk dat het bij mij vooral zit in de angst om een verkeerde keuze te maken. Want stel nou dat je kiest voor een vakantie naar Portugal en het appartement dat je hebt geboekt valt vreselijk tegen. De schimmel in de badkamer kruipt je tegemoet, het eten van het ontbijtbuffet ligt er voor je gevoel al drie weken en je ziet de legionellabacterie nog nét niet zwemmen in het zwembad. Dan heb je wel een heel ongelukkige keuze gemaakt. En om dat dus te voorkomen struin ik alle reviews op internet af. Gek genoeg niet op zoek naar alle positieve punten, maar juist naar die ene negatieve ouwe zeurzak die minstens zes dingen weet te benoemen waardoor hij ‘nog niet dood gevonden wil worden in dat appartement’. Daar had ik dus bijna voor gekozen. Gelukkig is mij dat bespaard gebleven en begint de zoektocht weer van voren af aan…

Keuzes worden kansen

Maar stel nou dat ik wél voor dat appartement had gekozen? Was dat het einde van de wereld geweest? En wat als ik een smaak ijs kies, die ik achteraf niet zo lekker vind? Is dat zo erg? Volgens mij niet. Ik denk dat ik te veel gewicht hang aan het keuzemoment en de uiteindelijke keuze zelf. Ik ben positief genoeg om aan verkeerde keuzes toch nog een draai te geven, waardoor het ineens geen slechte keus meer is. Ik ben creatief genoeg om kansen te zien in wat achteraf een teleurstellende beslissing bleek te zijn. Een tegenvallend appartement? Dan trek ik er gewoon op uit en zoek ik ter plekke een ander onderkomen. Zo kom ik misschien wel op plekken waarvan ik niet eens wist dat ze bestonden. Ik maak een ander blij met de nagellak, schoenen en alle andere items waar ik achteraf toch geen goed gevoel bij heb. Dat het mij niet past, hoeft niet te betekenen dat een ander het niet hartstikke mooi vindt.

Natuurlijk zijn er ook keuzemomenten die wel degelijk vragen om een weloverwogen besluit, lijstjes met plussen en minnen en andere manieren om uiteindelijk voor je gevoel de juiste keuze te maken. Het wel of niet oversluiten van de hypotheek omdat de rente nu zo laag is, emigreren naar Australië en andere life changing decisions hebben -zowel financieel als emotioneel- een grote impact. Tja, die zullen gewoon nog op de ouderwetse twijfelkonterij uitdraaien. Maar kiezen voor een quinoasalade of een speltbroodje zalm zal vanaf nu een stuk sneller verlopen. Als ik maar onthoud dat zelfs een verkeerde keuze kansen biedt.

Ga ik nu lekker een kopje groene thee drinken. Of zal ik toch rooibos nemen….

4 reacties

  1. Erwin

    Waren we maar ‘vroeger’ geboren. Toen was er veel minder te kiezen en meningen over vakantiebestemmingen verkregen we op een verjaardagspartijtje want ja.. je had niets en er was niets.. Tenminste dat is wat mijn oma zegt 🙂 en Sven.. laten we het maar niet over jouw publicatie hebben..

    Beantwoorden

Zeg er maar wat van