Elke dag reist Rachel met de trein naar haar werk in Londen. Ze komt dan langs een rijtje woningen. In een van die huizen woont een stel dat elke ochtend op hun terras ontbijt. Rachel fantaseert dat ze Jess en Jason heten en stelt zich hun gelukkige leventje voor.

Vroeger woonde Rachel ook in dit straatje. Daar woont nu haar ex met zijn nieuwe liefde. Rachel komt de breuk met Tom maar niet te boven. Ze raakt aan de drank en lijdt aan geheugenverlies. Ze valt haar ex lastig door steeds te bellen. De situatie loopt uit de hand als Rachel naar Toms huis gaat en ook zijn vriendin Anna gaat stalken.

Spoorloos verdwenen

Boekrecensie Het meisje in de treinAls Rachel op een avond weer eens rondhangt bij het huis van haar ex, verdwijnt Jess spoorloos. Háár Jess van Jason! Haar droompaar! In het echt heten ze Megan en Scott. Rachel raakt in de ban van de vermissing.

“Ze zullen haar nooit vinden. Elke dag, elk uur dat verstrijkt weet ik het nog zekerder. Ze zal een van die namen worden, een van die verhalen: weggegaan, vermist geraakt, haar lichaam nooit meer teruggevonden.”

Voorafgaand aan de verdwijning heeft Rachel vanuit de trein iets raars gezien in hun tuin. Ze wil Scott hiervan verwittigen en zoekt hem op. Maar was Rachel de avond dat Megan verdween niet ook in dit buurtje?

Geheugenverlies

Rachel kan het zich niet meer herinneren. Ze hoopt dat als ze stopt met drinken ze haar geheugen weer terugkrijgt. Hoe een alcoholiste redeneert, illustreert dit citaat:

“Ik weet nog niet zeker wat ik ga doen, het lijkt wel of ik mezelf niet in de hand heb. Misschien dat ik nog één dag moet drinken en dat ik dan morgen mezelf weer op de rails krijg.”

De verwarde en obsessieve Rachel laat je als lezer behoorlijk twijfelen. De auteur misleidt je nog meer door het verhaal te vertellen vanuit het perspectief van de drie vrouwen. Rachel, Anna en Megan vertellen elk hun eigen relaas dat zich in het heden en verleden afspeelt. Langzaam komen de verhaallijnen in tijd naar elkaar. Het duurt even voordat je door hebt hoe de verhoudingen tussen de vrouwen precies liggen.

Film

Wereldwijd zijn er ruim 2,2 miljoen exemplaren van Het meisje in de trein verkocht. In Nederland staat het boek al wekenlang in de top 10 van best verkochte boeken. Het boek is door de redactie van Vrij Nederland zelfs uitgeroepen tot de ‘VN-Thriller van het Jaar 2015‘. En er het zit er dik in dat het boek wordt verfilmd, want Steven Spielberg heeft de filmrechten al gekocht.

Standaard thriller

Toch vind ik Het meisje in de trein een doodgewone standaard thriller. Een Saskia Noort, een Esther Verhoef of een Simone van der Vlugt doet echt niet onder voor deze debuutroman van de Engelse Paula Hawkins. Het boek zit knap in elkaar en is zeker een ‘pageturner’. De personages komen redelijk uit de verf. Rachel is een sneu typetje en niet in staat haar leven weer op te pakken. Megan en Anna hebben beiden iets eigenaardigs, wat je doet twijfelen aan hun geloofwaardigheid. Maar om nou te spreken van een ‘onheilspellend einde van een totaal onverwachtse wending’ vind ik hoog gegrepen.

Het boek mag dan lezen als een trein, dat Rachel langzaam haar geheugen terugkrijgt is wel erg voorspelbaar. Neemt niet weg dat je Het meisje in de trein meeneemt naar bed en nog voordat je in slaap valt, wilt weten wie het heeft gedaan.

“Ik wacht tot mijn geheugen terugkomt. Soms duurt dat even. Soms staat alles me binnen een paar seconden weer voor de geest. Soms komt er niets terug. Er is iets gebeurd, iets ergs. Dat weet ik. [..] Ik kan het me niet voor de geest halen, maar ik voel het wel.”

Zeg er maar wat van