Ik ben begonnen met het schrijven van deze blogs om mijn ervaringen rond het plannen van de bruiloft te delen. Inmiddels lijkt het er meer op dat ik hard op zoek ben naar lotgenoten die in dezelfde valkuilen lopen. 

Soms voelt het organiseren van een trouwerij namelijk alsof je door een mijnenveld loopt. Iets te veel naar rechts en je hebt de achternicht van de moeder van je aangetrouwde tante beledigd. Doe je juist een stapje naar links dan kan het zomaar zijn dat de zus van de zwager van de collega van je broer nooit meer wat met je te maken wil hebben.

Wassen neus

Nu is dat natuurlijk lichtelijk overdreven, maar iedereen die zegt dat het ‘toch jouw bruiloft is’, gelooft of in een sprookje of heeft tijdens haar eigen bruiloft overal schijt aan gehad en zit nu met een compleet versplinterde familie.

Voor mij voelt het namelijk niet altijd alsof het onze bruiloft is. Natuurlijk bepalen wij de grote lijnen en betalen wij de rekening, maar meer dan eens worden er ‘tips’ gegeven over hoe het ook zou kunnen. Dat is natuurlijk hartstikke fijn en we zijn enorm dankbaar voor het feit dat iedereen zo met ons meedenkt en – leeft, maar alsnog is de laatste beslissing aan ons. En als die finale klap anders uitvalt dan iemand ons heeft geadviseerd, is het echt enorm vervelend als diegene daar dan gepikeerd over doet. Zo heb je namelijk het gevoel dat je het nooit goed kan doen.

Jij jouw ding, ik mijn ding

En het is niet alleen dat gevoel, ondertussen krijgen vriendlief en ik ook het idee dat we de grip op onze (!) bruiloft redelijk aan het verliezen zijn. We zijn onszelf een beetje kwijtgeraakt in wat wij nu precies willen en wat anderen van ons verwachten. Tijdens het plannen betrapte ik ons er zelfs op dat we ons afvroegen hoe de rest het zou vinden als we in de kerk een bepaald liedje zouden draaien (hierover later meer). Dat kan toch nooit de bedoeling zijn?

Dus, lieve lotgenoten (en gehuwden die deze strijd al gewonnen hebben), hoe hebben jullie dit opgepakt? Hoe zorgen jullie ervoor dat je op die ultradunne scheidslijn tussen iemand ‘beledigen’ en jezelf voorbij lopen blijft staan? 

10 reacties

  1. iooon

    Wij zijn in het “geheim” getrouwd. Ene helft van de familie had er geen problemen mee, want onze bruiloft. De andere helft voelt zich te kort gedaan en heeft het inderdaad venijn opgeleverd. Maar ik denk toch telkens, het is ONZE dag geweest. We zijn op de dag zelf niet geleefd. Het is gegaan zoals wij het wilden. En dan heb ik inderdaad schijt aan wat anderen vinden. Pech voor hun.

    Beantwoorden
    • Gabriella van Rosmalen
      Gabriella van Rosmalen

      Hallo Iooon,

      Bedankt voor je reactie! Ik heb het nog voorgesteld aan vriendlief. Gewoon in Las Vegas, geen gedoe, maar hij was het er niet mee eens. Het klinkt in ieder geval wel alsof je een top dag hebt gehad en dat is het belangrijkste! 🙂

      Beantwoorden
  2. Selina

    Ik denk als je van te voren aangeeft (bijv. Mover een liedje draaien) en dus dan even kort zegt ; wij weten dat dit liedje voor personen misschien gevoelig ligt, maar : wij hebben ” hier bepaalde gevoelens: herrinerringen / vinden t zo moo lied : what ever jullie reden in beknopte zin is voor dat liedje ” en met de andere dingen van te voren even aankaart & dan jou lied of ding doe of aankondigd dat het uiteindelijk loont . En ook het nogmaals even benadrukken wellicht dat iets NIET gaat gebeuren op jullie feest avond (zoals : let u er vanavond wel even op dat “de strakke pakken uit mogen maar ALLES met jeansstof gewcht wordt bij de gardarobe achter te laten – ja ook tassen en telefoon hoesjes “. Met jeans print – of mbt dit punt draag ik
    Misschien even door ) ! Etc etc etc dat gevoelig ligt bij de rest . tis kinderachtig misschien maar loont uiteindelijk wel: jij je zin & geen gezeik achteraf. Of geroezemoes erom en suggereren speculaties etc . Duidelijkheid doet de truck.

    Beantwoorden
  3. Chantal

    Het klinkt misschien heel hard, maar wij hebben ons niets van de familie aangetrokken. We hebben alles precies gedaan zoals wij het wouden. Ik heb ook heel hard tegen andere gezegd dat als ze het er niet mee eens waren ze pech hadden want het is onze bruiloft en niet die van hun. Ik kan je nu al vertellen dat wat je ook doet, er zal altijd iemand klagen. Dus dan beter evem venijnige mensen en chagrijnige gezichten dan dat jullie bruiloft niet is zoals je het wou. Je moet geen spijt krijgen achteraf. Mensen moeten maar accepteren dat het jullie dag is en jullie planning. Niet goed, pech voor ze.

    Beantwoorden
  4. Ine

    Er is niets leuker dan het delen van je plannen over je trouwen. Maar inderdaad, dan krijg je te maken met de meningen van anderen. Een oplossing: deel het vooral met gelijkgestemden. Zij zullen je steunen en aanmoedigen.
    Wij zijn nu 3,5 jaar getrouwd en we krijgen nog hele vaak te horen, hoe geweeldig onze dag was. En ja, dat vonden we zelf ook 🙂
    We hebben na het aanzoek een paar keer serieus besproken wat onze wensen waren en meteen een gastenlijst opgesteld. Dat duurde even, maar we zijn er op 1 of 2 uitzonderingen niet meer vanaf geweken. Er waren genoeg twijfels in het jaar dat we de voorbereidingen deden, maar we hebben er niet aan toe gegeven. Toch zijn er een aantal mensen die na de grote dag ons nog even lieten weten hoe jammer ze het vonden dat ze bv niet uitgenodigd waren. Maar naast de tientallen complimenten zouden we ons daar niet te veel van moeten aantrekken. We kijken terug op een geslaagde dag; onze dag!

    Beantwoorden
    • Gabriella van Rosmalen
      Gabriella van Rosmalen

      Hoi Ine, wat een leuke reactie! En op die manier je bruiloft plannen is volgens mij een heel goed plan. Ik ben blij dat ik deze blog geschreven heb. Het is fijn om te lezen dat er vrouwen zijn die tegen hetzelfde probleem aanliepen én hoe ze het vervolgens opgelost hebben 🙂

      Beantwoorden
  5. Iris

    Beste Gabriella,

    Ik ken nu al je frustratie. Ik ben nog maar net begonnen met het plannen van mijn bruiloft en loop nu ook al tegen deze problemen aan in de familie. Sommige hun problemen om naar onze bruiloft te komen (ze moeten van belgie naar noord nederland komen), op ons bord. Een zus loopt te zeuren om de datum omdat ze dan een festival mist. Wij zitten dus ook met de frustraties en hebben dit op papier gezet los van elkaar. Vanavond kijken we erna en gaan we met deze gedachten een nette e-mail sturen naar onze naaste familie met onze gevoelens over onze bruiloft en begrip dat wij hier onze dag van willen maken. Ik kreeg deze tip van een collega. Het is misschien even hard maar het is jouw dag en als ze van je houden begrijpen ze dit.

    Beantwoorden
    • Gabriella van Rosmalen
      Gabriella van Rosmalen

      Hoi Iris,

      Allereerst van harte gefeliciteerd met je voorgenomen huwelijk! En erg bedankt voor je eerlijke en open reactie. Vervelend om tegen dat soort dingen aan te lopen als je de (hopelijk) mooiste dag van je leven aan het organiseren bent. Ik vind de tip van je collega erg goed. Zo stuur je geen dingen uit je emotie, maar je hebt er dan goed over nagedacht.

      Ik hoop dat alles goed gaat en dat het organiseren vanaf nu al een groot feest op zich wordt!

      Groetjes,

      Gabriëlla

      Beantwoorden

Zeg er maar wat van