Drie keer zoenen, wie heeft dat toch bedacht en in hemelsnaam waarom? Is het net zoiets als oversteken? Links, rechts, links en dan pas gaan? Daar snap ik de meerwaarde nog wel van. Maar links, rechts, links (of rechts, links, rechts) zoenen snap ik echt niet.

Geen weg terug

Ik maak het regelmatig mee. Ongemakkelijke momenten op verjaardagen waarbij ik mensen tegenkom en denk: hé, heb ik jou niet al eerder gezien? Met daaropvolgend direct een lichte paniek, omdat ik geen idee heb hoe ik je zou moeten begroeten. Geef ik je een hand of zijn we al bij het stadium van de drie zoenen beland? En geef ik je dan een hand én drie kussen of alleen een hand. Het gevolg van deze twijfelarij is dat jouw hand rakelings langs mijn borst schiet als ik naar je toe buig zodra ik je drie zoenen wil geven. Terwijl overduidelijk is geworden dat jij een hand best genoeg had gevonden. Maar ja, er is nu geen weg terug. Het ongemakkelijke moment wordt nog erger op het moment dat wij besluiten de eerste zoen op elkaars zelfde wang te willen planten. Ineens kom je wel heel dicht met je mond bij die van mij. Al ”sorry” mompelend wordt het ritueel afgewerkt en met het schaamrood op mijn wangen ga ik door naar de volgende, waar het een herhaling van zetten betreft.

Drie zoenen en de heilige drie-eenheid

De keuze voor een hand of een zoen is vaak al lastig genoeg en dan moeten wij Nederlanders er ook direct drie weggeven. Alsof één niet gewoon genoeg is. Wat is dat toch? Tijd voor een beetje research. Verrassend genoeg is er best veel te vinden over deze misschien toch wat rare gewoonte. Wij behoren in ieder geval tot een uitzonderlijk volk met onze drie keer zoenen. Wist je trouwens dat we dit pas sinds de jaren ‘70 zijn gaan doen? Het vermoeden bestaat dat de drie zoenen zijn overgewaaid vanaf het Franse platteland en iets te maken zouden hebben met de heilige drie-eenheid. Het katholieke zuiden van Nederland heeft deze gewoonte opgepikt. Vervolgens wordt er een causaal verband getrokken tussen het oprukken van de drie zoenen in heel Nederland, en het hoge aantal katholieken in het kabinet van Van Agt in die tijd. Hmmm, niet echt een heel sluitend verhaal, maar een andere verklaring is er niet.

Plichtmatig en afstandelijk

Feit blijft dat de drie zoenen zijn ingeburgerd en ik zie ze niet zo snel vertrekken. Jammer, want ik denk, nee ik weet zeker, dat er veel meer mensen zijn die er net zoals ik over denken. Zelfs binnen mijn eigen familie bestaat er onduidelijkheid en worden gewoon keiharde afspraken gemaakt door – vooral – de ‘koude’ kant. Een andere oplossing is er niet. Wat ook niet echt helpt is het ontbreken van een duidelijke zoenetiquette. Deze is ongeveer net zo onsamenhangend als de geschiedenis van de drie zoenen zelf. Wel duidelijk is dat het geven van drie zoenen inmiddels behoorlijk plichtmatig is geworden. Afstandelijk zelfs. Het geven van slechts één zoen daarentegen, is een signaal van tederheid en intimiteit. Je zoent je partner namelijk niet drie keer als je naar bed gaat. Tenzij je boer Marcel bent en je tijdens de logeerweek van Boer Zoekt Vrouw de logees voor het slapen gaan – in je zwarte boxer met bijpassende sokken – een hand en drie zoenen geeft. Als er toen al sprake was van enkele vurige gevoelens bij één van de vrouwen, zijn die met die drie zoenen volledig geblust. Als een poederblusser die een waxinekaarsje dooft.

Goed kijken, timen en geluk

Dat we de situatie uit Boer Zoekt Vrouw raar vinden, is blijkbaar heel normaal. Maar in zo’n beetje iedere andere situatie bestaat er onduidelijkheid over het geven van de drie zoenen. Doen we het wel, of doen we het niet? Vooraf afspraken maken, zoals ik dus met mijn zwagers heb gedaan, is de enige manier om duidelijkheid te scheppen in dit vage gebruik van Hollandse bodem. Dat kun je met de inner circle daarom prima afspreken, maar hoe doe je dat dan bij de rest? Het is een kwestie van goed kijken, timen en een beetje geluk. Steekt iemand gedecideerd zijn hand naar voren en buigt hij zijn schouders wat naar achteren? Grote kans dat alleen een hand voldoende is. Buigt hij licht naar voren, zoek dan direct oogcontact. Welke kant zijn ogen opdraaien, is ook de kant waar hij zijn eerste zoen gaat planten. Dat was het makkelijke gedeelte. Nu komt het aan op je gevoel. In het korte, laten we zeggen ‘pauzemoment’ tussen de zoenen door, kun je aanvoelen of de persoon die voor je staat nog een keer naar voren buigt. Pas daar gewoon jouw zoengedrag op aan. Of je het nu leuk vindt of niet. Liever een zoen te veel, dan ongemakkelijk naar lucht happen.

Ondanks dat ik best een zoener ben, ben ik helemaal voor het aanpassen van die rare links, recht, links zoenmethode van ons. Het is onpersoonlijk, onhandig en niet meer van deze tijd. In het westen van Nederland zien we al langzaam een kentering ontstaan en verliezen de drie zoenen aan terrein. Aangezien ik ergens in het noordoosten van Nederland woon, zal het nog wel even duren voordat deze westerse manieren zijn overgewaaid naar hier. Maar ik heb goede hoop. Als de zuiderlingen het voor elkaar kregen, waarom de westerlingen dan niet?

3 reacties

  1. sven

    ook apart…dus je voelt je ongemakkelijk bij een paar zoenen, maar je kijkt wel naar boer zoekt vrouw. Als er iets is waar je ongemakkelijk van wordt….

    Beantwoorden
  2. Nicole van Deijck

    Een van de redenen dat ik de eerste week van januari liever vrij heb. Dat gezoen met collega’s. Beste wensen! Zoen, zoen, zoen. Yuk. We zijn collega’s ja. Geen familie, geen vrienden, houd op met dat geklef!

    Beantwoorden

Zeg er maar wat van