Hoe groter de familie, hoe groter de kans dat een aantal leden elkaar niet aardig vinden. Of beter gezegd: dat af en toe de behoefte voelt om elkaar al dan niet letterlijk de hersens in te slaan. 

Mijn familie is lekker compact. Als ik alle opa’s en oma’s en directe ooms en tantes inclusief kinderen op een hoop veeg, dan kom ik net tot 15. Daar zitten mijn ouders, zus en aanstaande al bij. De groep is zo klein dat de kans op ruzie te verwaarlozen is.

Bij vriendlief is het echter compleet tegenovergesteld. Alleen zijn gezin bestaat al uit stiefpaps, mams, een zus, een broer, vier stiefbroers, vier schoonzussen en een zwager. Daar komen ook nog eens 10 (wellicht elf – op het moment van schrijven staat mijn schoonzus namelijk op het punt van bevallen!) schatjes van kinderen bij en voor je het weet tel je 23 (of 24) hoofden. Trouwen betekent in mijn geval dus ook dat ik er een geweldig grote familie bij krijg!

Geïntimideerd

Maar niet alleen het gezin van mijn vriend is zo groot. Ook de gezinnen van zijn ouders zijn voorzien van flink wat volume. In totaal staan er alleen van zijn kant al 18 ooms en tantes op de gastenlijst. Achttien! Dat zijn er gewoon meer dan mijn complete familie bij elkaar! Ik heb dan ook besloten om alle vrienden aan ‘mijn kant’ van de kerk te zetten, om te voorkomen dat mijn familie zich straks nog geïntimideerd voelt door zo’n enorme verzameling. De neefjes en nichtjes heb ik nog buiten beschouwing gelaten. Ik heb geen idee hoeveel het er in totaal zijn, maar er zijn er ruim 20 (inclusief aanhang) uitgenodigd.

Zijn ze erbij als we trouwen?

Als je zoveel familie hebt, is de kans groot dat er ruzie ontstaat. Er is altijd wel een oom die een tante niet zo gezellig vindt, of een nicht die zich zwaar aan een neef irriteert. Dit is bij mijn schoonfamilie al jaren het geval. Ik moet eerlijk zeggen dat ik gestopt ben met het doorgronden ervan. Niets is zo complex (en gevoelig) als een familieruzie en begrijpen doe ik het vast nooit.

Ik heb lang nagedacht hoe we dit nu met de bruiloft moeten doen. Als we trouwen, willen we  iedereen er graag bij hebben. Maar we zitten er ook niet op te wachten om in een koude oorlog terecht te komen. Het blijft natuurlijk wel onze dag!

Daarom hebben we besloten gewoon iedereen uit te nodigen en de keuze bij hen neer te leggen. We hopen hiermee het signaal af te geven dat we ze er graag bij hebben. Uiteraard gaan we er vanuit dat ze zich zullen gedragen als voorbeeldige bruiloftsgasten. Komen ze om een bepaalde reden niet, dan zijn we even goede vrienden.

Hoe heb jij dat gedaan? Is er ruzie in de familie waar je rekening mee moet houden? Of vind je dat dat niet jouw taak is en dat ieder voor zich dat maar moet uitzoeken?

Zeg er maar wat van