Eén van de dingen die ik misschien wel het allermoeilijkst vind, is tijd nemen voor mezelf. Ik dender het liefst gewoon door, pak af en toe een avondje Netflix, maar dat is het dan ook wel.

Terwijl ik natuurlijk best weet dat ik geen superkrachten heb en dat het verstandig is om af en toe even echt te relaxen. Toen ik dan ook een uitnodiging kreeg om een avondje naar Brabant af te reizen voor de eerste BrabantNacht aarzelde ik geen moment.

BrabantNacht?

In het weekend van 17 september werd de eerste BrabantNacht georganiseerd. Er waren acht arrangementen samengesteld, uiteenlopend van een avondbezoek aan de Efteling tot een nacht in het Van Abbemuseum in Eindhoven. Ik toog naar Nuenen, waar Vincent van Gogh twee jaar heeft gewoond, een mislukte liefde beleefde en volkomen aan de grond zat. Ik hou van kunst, dus dat kwam goed uit. We gingen fietsen langs belangrijke plekken voor Van Gogh (ik, die al jaren niet had gefietst!), picknicken en overnachten in de Auberge Vincent.

Uit m’n comfortzone

Nu ben ik echt een kunstliefhebber: als ik bij wil tanken of inspiratie wil opdoen, ga ik naar het museum. Maar ik doe dat (bijna) altijd alleen. In een groep iets bezoeken? Achter een gids aanlopen? No way! Maar goed, dat hoorde er nu gewoon bij. Dus stond ik keurig op het afgesproken tijdstip bij het hotel om me bij de groep te voegen, met wie ik de avond door zou brengen. Dapper stapte ik op de fiets (gelukkig, ik kon het nog!) en daar gingen we. Door het prachtige Brabantse land, naar de picknick bij de watermolen van Opwetten. Wat onwennig zit ik met mijn disgenoten aan de picknicktafel, wachtend op m’n vegan maaltijd.

En weer verder….

Het wordt al donker als we na de picknick weer op de fiets stappen om terug te fietsen naar Nuenen. We zien het huis van de ouders van Vincent, het bronzen beeld van de aardappeleters, het schattige kerkje waar de vader van Vincent dominee was en het Vincentre, het plaatselijk museum dat geheel in het teken van Vincent staat. Vanuit het Vincentre kun je een route lopen (of fietsen) waarin maar liefst 23 locaties zijn opgenomen die iets met Vincent te maken hebben. Hoogtepunt van de route is het fietspad dat Daan Roosegaarde heeft gemaakt en dat geïnspireerd is door het schilderij ‘The Starry Night‘, maar daarvoor moeten we wachten tot het ècht donker is. De ‘sterren’ in het asfalt nemen overdag licht op, dat ze ‘s-avonds weer afgeven. Betoverend! Moeilijk te fotograferen (met m’n iPhone lukte het al helemaal niet), maar erg mooi!

14370024_1118405608246505_3711328562847321191_n

Weer terug in m’n comfortzone

De volgende dag ga ik na het ontbijt richting Eindhoven en breng ik de dag in m’n eentje door. Eerste stop is het Van Abbemuseum, waar ik – tot mijn schande – nog nooit was geweest. Ik ben helemaal verliefd geworden op dat museum. Wat een geweldige plek en wat hebben ze daar goed begrepen hoe je een tentoonstelling inricht. In één woord geweldig! Daar ga ik zeker terugkomen.

Strijp-S

Waar ik ook zeker nog een keer naartoe ga, is Strijp-S. Een gebied waar Philips vroeger de scepter zwaaide (de fabrieken staan er nog) en waar nu creativiteit hoogtij viert. Overal zijn werkplekken, winkels waar je originele spullen kunt kopen en er is fijne horeca. Ik viel bovendien met m’n neus in de boter, want er was die dag een FeelGood Market. Heerlijk in m’n eentje rondgelopen, leuke dingen gekocht en een erg lekkere vegan lunch gegeten.

Vaker doen?

Ik neem me voor om vaker een weekendje alleen weg te gaan. Waarom ook niet? Zoonlief kan prima een weekend voor zichzelf zorgen en ik kom helemaal bij in zo’n weekend waarin niks moet en alles kan. Maar ik ken mezelf, ik neem me dit soort dingen altijd voor. Om het vervolgens weer te vergeten. Wie heeft de gouden tip voor me om het nu een keer wel te doen?

Zeg er maar wat van