Of het iets heel algemeens is of juist iets heel persoonlijks, ik weet het niet. Maar ik weet wel dat ‘de druk’ voelen best wel een ding is. Dus tover ik tips uit mijn hoge hoed om daarmee te stoppen!

’De druk’? Wat is dat dan?

Misschien ligt het aan mijn omgeving of aan mijn leeftijd (bijna 25), maar ik hoor vaak om me heen dat er een bepaalde druk ervaren wordt. Wat het dan precies is, behalve een last op je schouders, kan ik niet verwoorden. Het enige wat ik kan zeggen, is dat je weet waar ik het over heb als je het herkent. Omdat ik graag mijn leven wat makkelijker maak, probeer ik te ontdekken hoe ik van die druk af kom.

Het boek Vrij van Marnix Pauwels heeft mijn ogen geopend. Marnix schrijft namelijk dat wij niet zijn wat wij denken. Wij bepalen helemaal niet zelf wat er in ons hoofd omgaat, al denken wij dat wel. Misschien zit het ook alleen in ons hoofd dat er een druk op ons gelegd wordt? Misschien zit het in ons eigen hoofd wat anderen van ons verwachten? Ik weet het niet, maar wat ik wel weet, is dat die druk door velen (mijzelf incluis) als storend wordt ervaren.

Wat je vindt, mag je houden

De buitenwereld zal altijd dingen vinden. Ik heb altijd geleerd (misschien niet helemaal jofel, maar ach): wat je vindt, mag je houden. Vind je iets negatiefs over of van mij? Houd dat lekker (voor je). Natuurlijk is dat makkelijker gezegd dan gedaan en twijfel ik heus wel eens bij bijvoorbeeld het online zetten van een blogpost. Ik vraag me uiteraard wel eens af of mensen er negatief op zullen reageren, maar tegelijkertijd probeer ik dat meteen weer van me af te schudden. Mensen mógen er iets van vinden en tot op zekere hoogte uiten. Het is aan mij of ik daar waarde aan hecht en of ik erdoor gekwetst raak. Houd in gedachte dat jíj weet wat je wil bereiken – je hoeft je voor anderen niet te veranderen. Dat kan al een hoop schelen.

Word je beste vriendin

Op jezelf kunnen vertrouwen en jezelf lief en de moeite waard vinden, ik denk dat het daar om draait in het leven. Toch zijn veel mensen de ergste vijand van zichzelf. Zou jij wat je tegen jezelf zegt ook tegen je beste vriend(in) zeggen? Zou je haar ook vertellen dat ze altijd net even iets te dik is en dat alles wat ze wil publiceren altijd net even iets beter kan? Nee, op hem of haar ben je waarschijnlijk trotser dan op jezelf. Waarom doen we dat toch? Het is tijd om beste vrienden te worden met jezelf.

Vergelijken is vies

Niet alleen Beyoncé doet het beter dan ik. Niet alleen omdat ze beter kan zingen (haha, understatement) en dansen, maar ook omdat zij superfamous is en ik niet. Maar ook in mijn omgeving iets dichterbij zijn er een hoop mensen die het beter voor elkaar hebben. Die hebben dikke koophuizen, veel te dure auto’s en gaan op vakanties waar je u tegen zegt. Ik ben maar een simpele freelance tekstschrijver met als enige bezit een Fiat Punto en een Duitse herder. Ben ik dan een lamzak? Hell no! Ik ben superblij met wat ik heb. Ik wil helemaal geen zangcarrière en om auto’s geef ik ook geen moer. Het heeft geen zin om me rot te voelen om wat een ander wel heeft – ik weiger mezelf te overtuigen van het feit ‘dat ik dat ook allemaal zou moeten hebben’. Ik heb liever gewoon een grote lach op mijn gezicht. Vergelijken is als denken dat ik zin heb in een kapsalon met extra sambal en knoflook. Ik hoef er niet aan toe te geven, het is maar een gedachte.

Je kan niet iedereen en je vader tevreden houden

Dacht jij nog dat je iedereen tevreden kan houden? Fout. Dat gaat een keer mis, dus je kan die hoop maar beter daarvoor al laten varen. Eerder schreef ik over altijd een helpende hand willen bieden en hoe slim het is vaker voor jezelf te kiezen. Nog steeds houd ik ervan andere mensen blij te maken, maar ik wil niet dat mijn leven draait om andermans blij- en tevredenheid. We moeten eens liever zijn voor onszelf en realiseren dat als wat wij doen een ander niet negatief beïnvloedt, we ons totaal geen zorgen hoeven te maken om de druk die wij door hen voelen. En ja, we mogen af en toe wel gewoon lekker sip zijn. Soms is het hele leven ruk en daar hóef je niet aan toe te geven, maar het mag wel.

Heb jij nog een goede tip? Laat het me weten! Ook ik kan nog wel wat hulp gebruiken…

één antwoord

  1. Fatimaaatje

    Wat een leuk en zeer herkenbaar artikel, Lenneke! Ik ben zelf nu 29 en ben zeker geen vreemde wat deze druk betreft. Helaas, in mijn geval, komt deze druk van familie, vrienden van de familie of slingeren er adviezen rond van Jantje, Pietje en hun grootmoeder. Van ik moet vooral ZO leven en vooral op DIE manier zelfstanding worden. Zelfs mijn baankeuze wordt niet met rust gelaten; van mijn moeder MOET ik freelance werken, waar twee familievrienden zich ook nog eens lekker bij aansluiten. En als ik mijn eigen wensen op tafel leg, worden ze zonder pardon van tafel geveegd.

    Nee, echt heerlijk als mensen een beetje voor mij gaan bepalen wat ik moet doen. 😀 Vooral omdat ik ok nog een ronddraaf met een prachtige angststoornis, die momenteel op een of andere manier mijn beste vriend begint te worden…Want notabene mijn angst houdt me wakker van “laat je niet opjagen en in een hoekje drukken” terwijl je zou denken dat mijn omgeving dat zou zeggen…

    …Ah sorry meis. Ik ratel maar door. 😀 Maar ik moest me ei eventjes kwijt, omdat ik nu echt in een periode zit waar iedereen druk op me uitoefent, maar mijn stem niet gehoord wordt, hoe hard ik ook schreeuw.

    Beantwoorden

Zeg er maar wat van