Het is hip en iedereen lijkt het doen: door de modder kruipen bij ‘Mud Masters’. Onlangs waren er weer 20.000 mensen die zich aan het blubberige obstakeltraject waagden en ik was een van hen.

Bij de koffieautomaat

Het was een rustige middag op kantoor toen ik een paar mannelijke collega’s bij de koffieautomaat hoorde praten over deelname aan Mud Masters. Nadat ik hen had gevraagd wat het was, riep ik voor de grap dat me dat ook wel eens leuk leek. Ik werd met grote ogen bekeken, want ik draag uitsluitend hoge hakken, heb bijna alleen maar jurken en rokken, mijn haar is altijd in model geföhnd en ik ga nooit zonder make-up de deur uit. Daar komt nog eens bij dat ik volgens de algemene mode-standaard het label ‘plus size’ heb en dat ik met mijn 42 jaar nog nooit enige tekenen van sportief gedrag heb vertoond. Sterker nog, ik heb een hekel aan sporten.

Hoezo, niets voor mij?!?

Omdat men mijn grap met iets te veel ongeloof en gelach in ontvangst nam, heb ik me heel eigenwijs opgegeven voor Mud Masters. Samen met acht mannelijke collega’s, met een gemiddelde leeftijd van 30 jaar, die allemaal stukken fitter zijn dan ik. Het idee dat ik aan zoiets mee deed was ronduit belachelijk, maar ik weigerde me te laten stigmatiseren door mijn liefde voor hoge hakken.

Zicht op ijzingwekkende obstakels

Toen ik me eenmaal had aangemeld, ging ik op de website van Mud Masters kijken wat er qua schoenen en kleding werd aangeraden. Ik bleef echter hangen bij het uitgebreide filmmateriaal van voorgaande edities, waarbij talloze ijzingwekkende obstakels in beeld kwamen. Een loeihoge, steile glijbaan die je het water in lanceerde, muren waar je zonder hulpmiddelen overheen moest, lange trajecten waarbij je door de zuigende modder liep en de kers op de taart: een stellage boven het water waarbij op een willekeurig moment het valluik onder je uit viel. En om het allemaal nog wat uitdagender te maken: je moest van het ene obstakel naar het andere rennen.

Trainen.. of zoiets

Gesterkt door de informatie dat je in principe voor de afstand (zes kilometer) niet getraind hoefde te hebben, schafte ik sportkleding en –schoenen aan. Vervolgens begon ik met een intervaltraining op mijn telefoon, twee keer in de week hard te lopen. Nou ja, hardlopen… Ik kwam iets sneller vooruit dan een wandelaar met een stevige pas. Na twee maanden wist ik uiteindelijk op een punt te komen waarbij ik bijna drie minuten onafgebroken ‘rende’.

D-Day

Veel te snel was het D-Day en ik was nog nooit zo zenuwachtig geweest. Ik was vooral bang dat ik mijn veel jongere en fittere collega’s niet bij kon houden. Deelname aan Mud Masters is namelijk niet individueel, het is een ‘team effort’. Je start als team, helpt elkaar over de obstakels en finisht samen. En ik wilde onder geen beding een blok aan hun been zijn. Maar er was ook de angst dat ik het niet vol kon houden of dat ik de grote obstakels niet aan durfde…

Keihard ploeterenUitgedaagd door modder

Ik startte met knikkende knieën en met mijn tanden op elkaar ben ik gaan rennen, klimmen, zwemmen, springen en kruipen. Ik heb de loeihoge glijbaan gedaan, ik heb de stellage met het valluik gutsend van het angstzweet volbracht. Ik heb lange afstanden door de modder gewaad en gekropen (vergis je niet, dat is echt loodzwaar!) en met de hulp van mijn collega’s ben ik ook over de muren heen gekomen.

De finish

Na ruim twee uur afzien ben ik met mijn collega’s over de finish gekomen. Ik was bont en blauw, onderkoeld en stond te trillen op mijn benen. Maar wat was ik euforisch! Zonder de hulp van mijn collega’s, die me met aanmoedigingen en hulp over moeilijke obstakels hielpen en zelfs hun tempo op mij aanpasten, was het me nooit gelukt. Maar goed, ik heb het toch maar geflikt. En ik ben nog steeds ontzettend trots op mezelf.

Ook meedoen?

Laat een ding duidelijk zijn: ik raad het niet aan om aan iets dergelijks mee te doen, want ik vond het afschuwelijk. Maar ik ben dan ook niet bepaald een liefhebber van sportieve activiteiten. Mocht je dit nu lezen en denken dat jij er wel blij van wordt, kijk dan op de website van Mud Masters. Veel succes, je zult het nodig hebben!

2 reacties

    • Liselore Verschuren

      Ik kreeg het eigenlijk pas koud toen ik over de finish kwam en klaar was. Een nieuwjaarsduik lijkt mij veel kouder!

      Beantwoorden

Zeg er maar wat van