Deze laatste weken van het jaar nodigen uit om te reflecteren. Om extra te beseffen waar ik dankbaar voor ben. Dit jaar zijn dat mijn zussen.

Voor de goede orde: in de biologische zin van het woord heb ik geen zussen (wel de beste broer ter wereld, maar dat is een andere blog). Ik heb het hier over mijn sisters en over sisterhood. De unieke band die er tussen vrouwen bestaat. Een band die er soms voor zorgt dat, hoewel je alles alleen kunt, je er toch niet alleen voor staat.

Een berg zussen

Ik heb in mijn leven altijd een handjevol vriendinnen gehad. Ik zat wel op hockey, maar ging niet naar de hockeyfeestjes, en had tijdens mijn studie ook geen behoefte aan een studentenvereniging. De combinatie van mijn introverte persoonlijkheid en niet goed voor mezelf kunnen opkomen, maakte dat ik vriend(inn)engroepen lastig vond. Van ‘zoveel hoofden, zoveel zinnen’ kreeg ik vooral hoofdpijn. Daar kwam verandering in toen ik als ZZP’er aansluiting zocht bij een zakelijk netwerk. Via een Google zoektocht belandde ik bij de Women Entrepreneur Club. Ineens had ik niet alleen steun op zakelijk gebied, maar ook een berg zussen erbij!

De magie van Moeder Natuur

Het verschil is dat ik mij eindelijk bewust ben van de bijzondere band die ik deel met andere vrouwen. Er is geen wet die voorschrijft dat je tegelijk met je beste vriendinnen ongesteld moet zijn. Dat gebeurt gewoon, dat noem ik magie, en dat danken we aan…Moeder Natuur. Ja, ook een vrouw. Dit besef, de rol die vrouw-zijn speelt in mijn leven, is mijn grootste kado van afgelopen jaar. En dan heb ik nog niet eens kinderen…

De ervaring van dankbaarheid

Er doet momenteel een ketting-whatsapp de ronde die over het onderwerp van zussen gaat. Het bericht beschrijft hoe belangrijk vriendinnen, dochters, collega’s, en vrouwelijke familieleden zijn in het leven van een vrouw. Uiteraard beginnende met haar moeder. In plaats van die whatsapp door te sturen, schrijf ik deze blog. De dankbaarheid die ik voel voor alle zussen in mijn leven is niet te bevatten in die ene whatsapp – zelfs niet in deze blog. Maar toch:

Lieve mama, dank je wel! Lieve vriendinnen, jullie zijn mijn heldinnen!

Ik hoop dat jij, lieve lezeres, deze dankbaarheid ook ervaart. Wie je ook bent, of ik je ken of niet, weet dat er altijd een vrouw in je leven is die voor je klaar staat. Dikke kus, je zus.

Zeg er maar wat van