Dit jaar ben ik 35 geworden. Geen probleem, want ik heb helemaal geen moeite met ouder worden. Mijn grootste angst is namelijk niet dat ik ouder word, maar dat ik niet weet hoe ik mij oud moet gedragen.

Jong en hip

Het begon deze zomer met een jas. Ik zag hem hangen bij mijn favoriete boetiek, trok hem aan en vond het echt een jas voor mij. Het was zo’n groene bomberjas, met opgestikte plaatjes. Hartstikke hip en omdat hij in een winkel hing waar mijn nichtje van 16 niet gaat winkelen, dacht ik er helemaal niet over na of deze jas wel ‘leeftijdwaardig’ was. Tot het moment dat ik, met de jas aan, door het centrum van mijn woonplaats liep. Tot mijn schrik zag ik allemaal meisjes van de leeftijd van mijn nichtje – en jonger – in eenzelfde soort jas lopen. Ik voelde mij voor het eerst zo’n volwassene die jong en hip wil lijken, maar dat eigenlijk niet meer is.

Vermakelijk

Dat soort momenten heb ik ook nog wel eens in mijn plaatselijke kroeg. Ik heb geen kinderen, dus ik heb wat dat aangaat geen natuurlijke rem om eerder thuis te zijn of minder wijn te drinken dan goed voor mij is. Het gevolg is dat ik nog best wel eens tot sluit gezellig aan de bar zit met mijn vriendin. Dat is vaak ook het moment dat er aan de andere kant van de bar een vermakelijk schouwspel plaatsvindt.

De vrouw met een halve eeuw aan levenservaring, glimlacht haar – door rode wijn verkleurde – tanden bloot naar de jonge jongens met een hippe scheiding in hun haar. De glazige ogen van de vrouw lichten op wanneer een van de jongens op haar afstapt en haar iets in het oor fluistert. De vrienden van de jongen staan allemaal wat onvast op de benen met een biertje in hun hand en lachen hun vriend toe. Ik glimlach stiekem met hen mee.

Cougar-toyboy-match

De vrouw geeft de jongen een biertje, ze proosten en dat moment gooit de vrouw haar haren achterover, duwt haar iets te diepe decolleté in het gezicht van de jongen en keert hem de wang toe om de beloning voor het biertje in ontvangst te ontvangen. De jongen is echter alweer naar zijn vrienden verdwenen. Hij proost met ze en ze gieren het uit. Ja vrouw, wat had je dan verwacht, denk ik dan. Tenzij dit een perfecte cougar-toyboy-match zou zijn, ben je gewoon te oud voor de jongen die net weet hoe hij nat moet scheren.

En ineens besef ik dat ik dat misschien ook wel ben. De net iets te oude vrouw, die zo graag jong, hip and happening wil zijn, maar dat misschien al lang niet meer is. Op de dansvloer, met mijn kleding, mijn taalgebruik. Mijn hele doen en laten. Wake up Kim. De weg naar 50 is korter dan de de weg vanaf 20 naar nu was.

Who cares

Maar hoe erg is dat? Hoe erg is het dat een vrouw van 50 een blauwtje loopt bij een twintiger. Voor hetzelfde geld was het haar wel gelukt en dan had ik haar persoonlijk een high five gegeven. Hoe erg is het dat ik kleding koop die ook door tieners wordt gedragen? En dat geldt eigenlijk voor alles. Who cares dat ik nog steeds stiekem een beetje nerveus ben voor mijn verjaardag, dat ik als een kind zo bang ben voor onweer, dat ik mijn bikinibroekje tussen mijn billen stop als ik van de glijbaan af ga en dat ik rond de feestdagen drukker ben dan normaal?

Ik ben niet bang oud te worden. Ik hoop juist dat ik het word. Heel oud. En wie weet koop ik dan gewoon weer een jas die de dochter van mijn nichtje ook zou kopen.

3 reacties

Zeg er maar wat van