Ik was van plan te vertellen over mijn avonturen en bevindingen gedurende deze eerste 3 weken als inwoner van Frankrijk. Maar de moraal van mijn verhaal is dat het volgen van je hart vaak tot iets beters leidt, dus schrijf ik het anders op.

Zojuist kwam ik Kim Nelissen haar blog tegen over hoogsensitiviteit. Terwijl ik bezig was aan een lange reactie op haar verhaal, ontstond het idee dat ik daar net zo goed een blog van kon maken.

Handig, die hoogsensitiviteit!

Wat ik zo mooi vind aan Kim haar blog, is hoe ze hoogsensitiviteit aan het dagelijks leven koppelt. Hoogsensitiviteit wordt niet vaak als ‘handig’ omschreven, maar ik kan me volledig vinden in Kim haar tips en ervaringen. Sinds ik weet dat ik hoogsensitief ben (nu zo’n 7 jaar geleden), ben ik door meerdere fases gegaan. Van iets ‘lastigs’, zoals Kim ook benoemt, naar ‘super power’ (ahum, ’t ego wil ook wat), tot een integratie met hoe ik leef. De manier waarop ik leef kan iedereen. Het verschil is dat ik mijn hoogsensitiviteit inzet op de momenten waar ik ’t maximale eruit wil halen. Maximaal genieten. Maximaal mijn hart volgen.

Van radar tot intuïtie

In de film Sensitive – The Movie legt Elaine Aron uit dat hoogsensitieve mensen in de oertijd aan de periferie van de groep fungeerden als radar. Dankzij het overgevoelige zenuwstelsel hebben de hoogsensitieven als eerste door wanneer er gevaar dreigt. De extra empathie en reflectie zorgt er juist voor dat hoogsensitieven perfect aanvoelen wat anderen nodig hebben – zoals Kim ook al beschreef – en dat maakt ze de ideale consultants, coaches en leraren. In de huidige maatschappij raakt datzelfde gevoelige zenuwstelsel vaak overprikkeld, maar ik vind die radar-functie tegelijkertijd reuze handig. Voor mij heeft het de connectie met mijn intuïtie versterkt. Een andere eigenschap van hoogsensitieven is namelijk de sterke behoefte tot persoonlijke en spirituele groei.

Van intuïtie tot connectie

Ik zie mijn intuïtie als de radar van mijn hart en mijn hart als de ultieme gids in mijn leven. In de loop der jaren heb ik geleerd onderscheid te maken tussen wat mijn hoofd denkt, doet, wenst en wanneer mijn hart aan het woord is. Kort gezegd: mijn hoofd werkt volgens de regels van de maatschappij en sociaal aangeleerd gedrag, mijn hart heeft lak aan dat alles. Wanneer ik me ergens voor schaam, wanneer ik iemand probeer te pleasen of wanneer ik met heel veel woorden uitleg waarom ik iets wel/niet wil, is mijn (hoogsensitieve) hoofd aan het woord. Mijn hart, daarentegen, heeft geen oordeel, bestaat uit onvoorwaardelijke liefde en geeft nooit uitleg. Het is mijn connectie met het universum.

Van connectie tot kans

Sinds ik in Frankrijk ben, voel ik mij er thuis. Natuurlijk zegt iedereen “Wacht maar hoe je je over een paar maanden voelt”, maar ik leef niet over een paar maanden, ik leef nu. En nu voel ik me hier thuis, ondanks dat mijn hoofd daar geen verklaring voor heeft. Daarbij, als ik heel eerlijk ben, voel ik dat mijn hart andere plannen heeft dan mijn hoofd. Ik ben hier gekomen met het idee om Conscious Connection te starten, ik ben daar ook mee bezig, maar soms voelt het alsof het al genoeg is dat ik hier überhaupt ben. Ik gebruik mijn intuïtieve radar om open te staan voor kansen – zelfs wanneer die een andere richting op lijken te wijzen. Mijn hart gidst mij van de ene wonderlijke ontmoeting naar de andere, en ik geniet met volle teugen van het effect.

Het hart dat ons verbindt

Over kansen gesproken. Laat ik meteen van de gelegenheid gebruik maken om te benadrukken dat we allemaal een hart hebben. Of je nu hoogsensitief bent of niet, dat hart stelt je in staat om je met andere mensen te verbinden en om je verbonden te voelen. Het maakt dat je je nooit alleen voelt, waar je ook bent en hoe sensitief je je ook voelt. Test het maar. Ik hoop dat je voelt wat ik bedoel. Ik gun het je van harte!

Zeg er maar wat van