Na ruim drie maanden staren naar het plafond heeft mijn oma eindelijk haar welverdiende rust gevonden.

Haar eigenwijze hart was nog steeds niet van plan om te stoppen, maar het was genoeg geweest. Gelukkig is er uiteindelijk in goed overleg een medische ondersteuning gevonden. Het is goed zo. Nu verwacht je misschien dat dit een pleidooi wordt voor een vrijwillig levenseinde, maar dat is niet het geval. Dit is een ode aan mijn oma. En dus een ode aan het leven. Juist de dood geeft betekenis aan het leven. Ieder goed verhaal heeft een einde nodig, maar in dit geval was het nawoord alleen net iets te lang. Het verhaal was al afgelopen. Een verhaal dat ging over liefde, moed, kracht en plezier. Een verhaal dat het verdient om doorgegeven te worden.

Leven is liefde

Leven is liefde. Dat wist mijn oma als geen ander. Hoewel ze na de dood van mijn opa geen nieuwe liefde vond in de traditionele zin van het woord, was er altijd liefde in haar leven. Haar onvoorwaardelijke liefde voor het leven en de mensen om haar heen. Iedereen kon altijd bij haar terecht voor wijze woorden of een troostend gebaar. Ze liet iedereen in zijn of haar waarde. Wat is dat eigenlijk, onvoorwaardelijke liefde? Als ik naar mijn oma kijk, dan is dat leven met een open hart. Zij zocht altijd naar het goede in mensen. En daar is moed voor nodig, want leven met een open hart maakt kwetsbaar.

Moed en chocolade

Een beetje moed en bravoure is sowieso wel handig in het leven. De moed om door te gaan, je angsten te overwinnen en erop te vertrouwen dat het leven weer leuk wordt als het even tegenzit. Dat klinkt eenvoudiger dan het is, want het leven is soms best een beetje kut. Daar mag je eerlijk over zijn, want ook dat is moedig: je verdriet onder ogen zien en jezelf toestaan om te voelen. En chocolade te eten, want chocolade helpt altijd.

Kleine dingen maken het leven groots

Niet alleen was ze dol op chocolade, ze wist ook dat je het leven niet te serieus moest nemen. Op een gegeven moment is het tijd om je tranen te drogen, je kroontje recht te zetten en weer door te gaan. Koester de mooie momenten, hoe klein ze ook zijn. De zon op je huid, spelen met je hond, onverwacht bezoek. Mijn oma vierde alle grote en kleine dingen in het leven. Want zij wist: de kleine dingen maken het leven groots.

Recept om het leven te vieren

Het is niet moeilijk om het leven te vieren zoals mijn oma dat deed. Volg je hart, zonder je te laten tegenhouden door de angst voor wat er kan gebeuren. Zoek het goede in de mensen om je heen. Ook als ze je soms teleurstellen. Alles wat je verder nog nodig hebt is een beetje moed en een oprechte schaterlach. Het enige wat je nu nog moet doen, is dit alles goed mixen en zelf de slingers ophangen.

Zeg er maar wat van