Ik woon al bijna acht jaar naast haar en spreek mijn buurvrouw eigenlijk nauwelijks. Toch weet ik veel meer van haar dan me lief is. En dat is niet omdat onze muren erg dun zijn…

Een spraakwaterval waar geen einde aan leek te komen

Nog voordat we goed en wel in ons nieuwe huis waren getrokken, kwam ze zich al voorstellen als onze buurvrouw. Ze vulde onze deuropening met haar aanzienlijke omvang. En ze tetterde een spraakwaterval bij elkaar waar geen einde aan leek te komen. In een rap tempo kwamen niet alleen haar man en haar drie volwassen zoons voorbij, maar ook een aanzienlijke medische geschiedenis. Er waren problemen met haar darmen, met haar maag, met haar knieën, met haar longen, alles passeerde de revue zonder dat er iets van een medische indicatie werd genoemd. Ze was ook druk bezig met diëten. Er was al aardig wat gewicht kwijt, maar als ze nog even vol zou houden, kwam ze in aanmerking voor een maagwandcorrectie. Met heel veel moeite hebben we haar uiteindelijk de deur uit weten te werken.

Het toonbeeld van blijdschap en enthousiasme

Sindsdien wist onze buurvrouw ons met enige regelmaat te strikken voor het aanhoren van een uitgebreide monoloog over kwaaltjes en afvallen. Als we onze voortuin gingen vegen of de auto in- of uitstapten als zij het zag, werden we meteen uitgebreid bijgepraat. We reageerden beleefd, maar klaagden achter gesloten deuren. Dat werd minder toen onze buurvrouw een keer eigenhandig twee inbrekers van onze voordeur wegjoeg. Midden in de nacht ging ze uit haar slaapkamerraam hangen en riep naar ze. En toen wij als trotse ouders met onze geadopteerde zoon thuiskwamen, was ze het toonbeeld van blijdschap en enthousiasme.

Lege chipszakken in de achtertuin

In de tussentijd viel het ons wel op dat er regelmatig lege chipszakken of verpakkingen van snoep in onze achtertuin lagen. In eerste instantie keken we hier niet van op. Maar het werd uiteindelijk wel duidelijk dat het altijd aan de kant van de schutting met onze buurvrouw was. Onze buurvrouw die altijd maar bezig was met gewicht verliezen, maar nooit slanker leek te worden. Toen de herkomst van de lege verpakkingen eenmaal was vastgesteld, wist ik meteen wat er aan de hand was. De buurvrouw vloog zo nu en dan uit de bocht met haar dieet en wilde de sporen daarvan verbergen voor haar man. En misschien ook wel voor haarzelf.

Haat-liefdeverhouding met eten

Ik heb zelf een haat-liefdeverhouding met eten. Caloriebommen zijn mijn favoriet en ik eet ook met regelmaat iets waar ik al snel spijt van heb. Restanten daarvan gooi ik niet over de schutting, maar het maakt wel dat ik mijn buurvrouw snap. En dat ik daarom al jaren braaf de lege verpakkingen in mijn tuin opruim zonder er ooit iets van te zeggen. Ze heeft het vast al moeilijk genoeg met zichzelf, daar heeft ze mijn commentaar niet bij nodig.

Zeg er maar wat van