Wanneer had jij voor het laatst buikpijn van het lachen? Als je je dit niet kunt herinneren, dan is de kans groot dat je het leven te serieus neemt.

Tijd om je innerlijke kind wat meer ruimte te geven. Als volwassenen zijn we constant bezig met ‘grote-mensen-dingen’ zoals geld verdienen, het huishouden, studeren, plannen en organiseren. Erg nuttig allemaal, maar het is niet voor niets dat mindfulness de laatste jaren zo populair is geworden. Kinderen hebben geen mindfulness nodig. In het hoofd van een kind is namelijk geen ruimte voor 101 planningen, zij leven veel meer in het hier en nu.

Doe waar je zin in hebt

Kleine kinderen doen wat ze leuk vinden. Ze doen geen dingen omdat het hoort of omdat iedereen het doet. Zo kan ik me herinneren dat ik op een stralende zomerdag binnen met de LEGO wilde spelen, tot grote frustratie van mijn moeder die vond dat het veel te mooi weer was om binnen te spelen. Dat vond ik maar raar, want wat had het weer er nou mee te maken? Ik had op dat moment geen zin om buiten te spelen, dus deed ik dat ook niet. Kinderen zijn veel duidelijker in wat ze wel en niet willen. Moeten ze iets doen waar ze niet blij van worden, dan laten ze dat merken! Als volwassenen hebben we geleerd om ons aan te passen en dat is soms best handig, maar vergeet niet om jezelf regelmatig af te vragen: waar word ik nu echt blij van?

Dans alsof niemand kijkt

‘Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg’, denken wij als volwassenen vaak. Iets dat er zo rond de pubertijd is ingeslopen. Kan jij je nog herinneren hoe ongemakkelijk je je voelde als je ouders weer eens ‘raar’ deden? ‘OMG hier hoor ik dus niet bij’, dat idee. Want stel je voor dat er iemand kijkt. Dan heb ik nieuws voor je: mensen zijn veel meer met zichzelf bezig dan dat ze zich druk maken over jouw rare danspasjes. Dus laat je gaan, dans alsof er niemand kijkt. In de maat, uit de maat. Who cares? En ja, dat kan ook zonder eerst die fles wijn leeg te drinken.

Blijf nieuwsgierig

Als je jong bent, is alles nieuw. Wie heeft er als kind geen lieveheersbeestjes gevangen om ze vervolgens uitgebreid te bestuderen? Of zich afgevraagd waarom de wolken niet naar beneden vallen? Kinderen zitten vol vragen over hoe de wereld in elkaar zit en waarom dingen zijn zoals ze zijn. Heel eerlijk gezegd weet ik nog steeds niet hoe de wereld in elkaar zit. Ik ben alleen gestopt met het me afvragen. Nou ja, ik weet inmiddels wel waarom de wolken niet naar beneden vallen.

Hoe vaak doe je maar gewoon alsof? Als de rest van het gezelschap vol overgave praat over de oerknal en zwarte gaten, trek ik mijn meest intelligente gezicht en knik instemmend. Ondertussen hoop ik vurig dat niemand mij iets vraagt. Als dat toch dreigt te gebeuren, vraag ik snel wie er nog wat wil drinken. Waarom? Waarom zeg ik niet gewoon dat ik hier niets van snap? Misschien kan iemand het mij even uitleggen? Dan leer ik er ook nog wat van. Of zou de rest ook gewoon doen alsof? Je kunt niet alles weten in het leven en je bent niet dom als je om uitleg vraagt. Probeer het eens, het kan heel verhelderend zijn.

Wees wie je bent

Ik zag laatst op Instagram een foto voorbijkomen van een danslerares. Het was ‘prinsessendag’ en ze had die dag alle jonge danseresjes gevraagd om als prinses verkleed te komen. Alle meisjes hadden hun mooiste prinsessenjurk uit de kast getrokken, behalve één meisje. Zij was verkleed als draak. ‘Ik wilde een draak zijn’ was haar eenvoudige verklaring. Prachtig. Wees wie je bent, ook als dat een draak is tussen prinsessen. Het kleine meisje had er ook voor kunnen kiezen om het drakenpak in de kast te laten en een prinsessenkroontje op te zetten om zo niet op te vallen. Maar waarom zou ze? Dit was wie ze was en iedereen mocht het weten. Hulde ook voor haar ouders die haar een prachtige draak lieten zijn. Kortom, wees wie je bent en laat anderen in hun waarde.

Genoeg gekletst nu. Wie gaat er mee buiten spelen?

Zeg er maar wat van