Heb jij dat ook wel eens, dat je voelt dat er ‘iets groots’ aan zit te komen? Geen idee wat, maar je weet het zeker: dit is de stilte voor de storm…

De laatste keer dat ik dit zo sterk voelde, was het de aankondiging van de break-up met mijn toenmalige vriend. Een heftige gebeurtenis voor mij, die een hele reeks andere imposante gebeurtenissen in gang zette. Ik voel dat er weer zoiets aan zit te komen. Het is alsof een golf in de zee mij zojuist overspoeld heeft, alsof dit het moment is waarop ik naar adem hap, want de volgende golf kan ieder moment over mij heen vallen.

Self-fulfilling prophecy?

Enerzijds creëert dit het gevoel dat ik mij schrap moet zetten, en dat doe ik ook. Anderzijds kijk ik er naar uit. Ik woon nu zo’n 4 maanden in Frankrijk, maanden van relatieve rust, en ik merk dat ik mijn routine en draai heb gevonden. Natuurlijk zijn er iedere dag nog uitdagingen en verrassende momenten, maar het voelt niet meer zo overweldigend. Ik heb inmiddels geleerd dat iedere Franse verrassing (een onverwachte regel, reactie, regenbui of regionaal feest) uiteindelijk op dezelfde manier aangepakt kan worden. Het is namelijk niet de ‘verrassing’ die centraal staat, maar mijn eventuele schrik en hoe ik daar mee omga.

Dankzij de afgelopen maanden van relatieve rust, voel ik dat ik die nieuwe golf beter aankan. Vraag ik dan nu om een grootse verandering, eventueel samengaand met een berg uitdagingen? Wordt dit een self-fulfilling prophecy? Misschien. Hoe dan ook, dat gevoel is er toch. Dus heb ik vast een lijstje van gemaakt van lessen die ik reeds geleerd heb. Een checklist om naar terug te grijpen wanneer ik middenin een volgende golf zit. Een checklist die ik graag met je deel. Want onaangename verrassingen maken we allemaal mee…

De lijst

  • Ben je vrienden met het NU?

Een fijne les die ik geleerd heb van Eckhart Tolle: de focus op het NU. Bij die focus wordt er vaak gesproken over de acceptatie van dit moment. Accepteren wat er NU is, ongeacht of je het als fijn ervaart of niet. Ik kwam laatst een metafoor tegen: wat je ook ervaart, kun je daar vrienden mee zijn? Wanneer ik aan mijn vriendinnen denk, dan blijf ik met hen bevriend, zelfs al zijn we het niet altijd met elkaar eens. Soms heb je zelfs een fikse woordenwisseling met een vriendin nodig om je eigen gedrag in te zien. Wanneer je dit moment, het NU, als zo’n vriendin beschouwt, merk je meteen dat je er vriendelijker naar kijkt. Bij een vriendin weet je dat er na een conflict ook weer gelachen kan worden en dat jullie vriendschap daar zelfs beter van wordt. Zo werkt het ook met leven in het NU: meer acceptatie (vriendschap) leidt tot meer persoonlijke groei en een leuker leven.

Haal even diep adem en kijk om je heen. Wat zie je en hoe voel je je daarbij? Kun je er vrienden mee zijn?

  • Hoe zou je leven eruit zien zonder dit contrast?

Oké, dus je bent nu even tegen een minder leuk moment aangelopen. Je probeert er vriendjes mee te zijn, maar dat valt niet mee. Je zou willen dat je je niet zo rot voelde. Natuurlijk! Dus, stel je een leven voor dat bestaat uit alleen maar fijne, lieve en blije momenten. Nooit een wasmachine die op tilt slaat. Nooit een kind wat op tilt slaat. Totale ‘pais en vree‘. Aaaaah.

Aan die utopie kleven 2 nadelen. Ten eerste maakt het jouw gevoel van geluk afhankelijk van wat er om je heen gebeurt. Zou je niet liever wat sterker in je schoenen staan, zodat je geluk niet weggeblazen wordt bij ieder moment van tegenslag? Ten tweede: hoe leer je sterker in je schoenen te staan? Hoe leer je die momenten van geluk extra te waarderen? Precies! Door momenten van tegenslag mee te maken. Dat contrast, het verschil tussen de leuke en minder leuke momenten, is wat het leven zo de moeite waard maakt!

  • Zijn dit gedachten die je moet geloven?

Ja, ja, ja, ik hoor je. Van alle minder leuke momenten, wil je deze écht niet! Tip 1: als iedereen zijn en haar uitdagingen op een stapel zou gooien, zou je die van jou mooi weer terugpakken. Tip 2: zet die carrousel van gedachten even een versnelling lager. Vertraag. Vertraag nog meer. Nog iets. Ja, hebbes. Deze gedachte, die je nu vast hebt, is dat werkelijk iets wat je moet geloven? Is dat echt waar? Weet je zeker dat het waar is? Tip 3: pas Byron Katie haar methode van de 4 vragen toe (The Work) om uit deze duizelende draaimolen te stappen.

  • Lieverd, neem je het allemaal niet té serieus?

Dit werkt bij mij altijd: zodra ik mezelf ergens aan herinner en ik begin met ‘lieverd’, slaak ik al een zucht van verlichting. Ik mag er zijn. Iemand vindt mij lief, namelijk ik zelf. Het is daarbij één van mijn levensintenties (naast liefhebben en vergeven) om mezelf niet zo serieus te nemen. Niet alles hoeft een grap te zijn. Maar zolang ik adem en deze gedachte kan hebben… tja, wat is er dan helemaal aan de hand?

Heb jij tips, vragen en/of lessen die je aan deze lijst wilt toevoegen? Ik hoor ze graag!

Zeg er maar wat van