Word je geleefd of laat je je leiden door wat de dag je brengt? We lijken allemaal druk te zijn in een wereld waarin veel van ons wordt gevraagd. Maar wordt er wel zoveel van ons gevraagd of leggen we onszelf juist van alles op?

Durf tijd te verspillen

Jaren geleden hing ik een poster op waar met sierlijke letters op geschreven stond: ‘Durf tijd te verspillen’. Zo’n tekst die me greep omdat ik leefde van afspraak naar verplichting en ergens hoopte dat het anders kon. Gelukkig is het anders gegaan en verspil ik nu soms net iets meer dagen dan me lief is. Na bijvoorbeeld een nacht dansen en avontuur, kom ik halverwege de dag m’n bed uit. Ik ontbijt om twee uur ’s middags en voordat ik klaar ben met mijn ‘ochtendrituelen’ is het al weer bijna avond. Stiekem bekruipt me dan een soort van ‘zonde van de dag’ gevoel en denk ik aan wat ik allemaal had kunnen doen in de ochtend toen ik sliep.

Wat is tijd?

Ik denk dat tijd voor iedereen wat anders betekent en dat dit afhangt van wat jij belangrijk vindt. Het enige wat mensen bezitten in dit aardse leven is de tijd van de dag. Daarom probeer ik alles te doen waar ik zin in heb, want vandaag is vandaag en niet morgen.

Voor mij is tijd een vriend die mijn dag inkleurt met momenten van verrassing en impulsiviteit. Dit klinkt misschien een beetje vaag dus laat ik het proberen uit te leggen: ik probeer zo min mogelijk te plannen en als ik iets plan moet ik het gevoel hebben er nog onderuit te kunnen. Dat klinkt misschien een beetje raar of egoïstisch, maar het betekent ook dat áls ik ergens ben, ik daar altijd écht wil zijn. Als een soort van drang naar persoonlijke vrijheid op de dag.

Het schoolplein idee

In een tijd waar alles kan, lijken we ons zelf vooral veel dingen op te leggen. Het is nu niet meer de kerk, onze ouders of leraren die vertellen wat we allemaal moeten doen met ons leven en de tijd daarin, maar wij zelf. Best tegenstrijdig: hoe meer vrijheid, hoe meer we onszelf vrijwillig inkaderen. Ikzelf, en gelukkig ook steeds meer mensen om me heen, proberen dit niet meer te doen. Ik heb sindsdien zoveel inspirerende mensen ontmoet in de tijd dat ik niets meer afspreek. Je hoeft echt geen angst te hebben dat als je jezelf niet meer inkadert er niets ontstaat. Het schept juist optimale vrijheid. Wie weet ontstaat er daardoor weer een soort van schoolplein-idee: vroeger bedacht je na schooltijd op het schoolplein ook pas wat je ging doen. Laten we vandaag terug gaan naar het schoolplein van deze dag en geniet!

Zeg er maar wat van