Een wit, pluizig koppie kijkt tussen de coniferen de tuin in. “Kom maar”, fluister ik en al hurkend strek ik mijn hand uit om haar te aaien. Enthousiast komt ze naar me toe.

Haar lange haren zijn grijs-wit en ze heeft een vriendelijk koppie. Wat een SuperPoes. Maar hoe dichterbij ze komt, hoe meer zorgen ik me maak. Mijn hand raakt een graatmager poezebeest. Haar vacht is vies en vettig en haar heupbotten steken uit. Rillingen lopen over mijn lijf en ik krijg spontaan buikpijn. Dit beestje is een zwervertje!

Gespierde bink met piepstem zoek

Al mijn hele leven ben ik gek op katten. Zelf heb ik twee exemplaren; een gespierde bink met een piepstemmetje en een stoer bejaard vrouwtje. Jaren geleden zijn wij de gespierde bink een aantal weken kwijt geweest. Heel naar was dat. Gelukkig kwam alles weer op zijn pootjes terecht; na een zoektocht van drie weken vonden we hem weer terug. Meneer had zich prima weten te redden.

To the rescue

Op mijn hurken in de tuin stelde ik me voor dat dit beestje een soortgelijk verhaal had. Dat een gezin al weken op zoek was naar deze lieve SuperPoes. Het gezin had vast avond na avond de buurt uitgekamd, haar naam geroepen in elke steeg met in de ene hand een bakje vlees en in de andere een flesje kattenmelk. Eindeloos zoekend en hopend dat ze snel weer op de bank konden zitten met hun geliefde beestje spinnend op schoot. Met dat beeld in gedachten zette ik SuperPoes met bakje water, brokjes, zachte handdoek en kattenbak in de schuur. Ze accepteerde de nieuwe situatie meteen en at al snel wat brokjes. Het bleek een heel lief en vriendelijk poesje. Ik belde de dierenambulance en die kwam vervolgens om de onfortuinlijke poes op te halen.

Geen succesverhaal op Pinterest

Ze bleek een chip te hebben en de eigenaar werd gelijk gebeld. De ontknoping bleek anders dan ik me voorgesteld had. Dit zou geen fotoreportage van een reddingsoperatie op Pinterest worden (check Pinterest voor ontroerende foto’s en verhalen over zwerfdieren die gered worden). De eigenaar woonde aan het eind van de straat, de poes was vanochtend nog thuis geweest en, voegde de eigenaar toe, “Ze is altijd mager”.

Ik was verbijsterd. Het personeel van de Dierenambulance ook. Het beestje zag eruit alsof ze sinds de crisis in Griekenland op straat gezworven had. SuperPoes werd weer naar huis gebracht en ik bleef met buikpijn achter.

Tips zijn welkom!

Wat nu te doen? Zou de poes inderdaad gezond en tegelijkertijd graatmager kunnen zijn? Ik heb veel bejaarde katten gehad. De meeste waren dun, maar hadden wel een glanzende en zachte vacht. Mijn huidige magere bejaarde ziet er florissant uit vergeleken met dit beestje dat maar drie jaar oud blijkt te zijn. Wie heeft een goed idee of ervaring met een soortgelijke situatie? Wat zou ik kunnen doen? Wie o wie heeft een plan voor SuperPoes?

Om de privacy van de baasjes van SuperPoes te beschermen, heb ik niet de foto van SuperPoes gepubliceerd. De poes op de foto is niet SuperPoes, maar een andere kanjer.

Zeg er maar wat van