Heb je probleem A opgelost, ligt probleem B alweer op de loer. Klaar om je te overvallen, terwijl je net zo relaxed achterover hing na de overwinning. Van problemen oplossen, komen problemen. Mijn nieuwe strategie: problemen minimaliseren.

Laatst zat ik met een vriendin op een terrasje, ver van de stad en midden in de bossen. We hadden elkaar al even niet gezien en bespraken van alles: de leuke dingen in het leven, maar ook de problemen die de revue hadden gepasseerd. Tot zij opeens vlijmscherp opmerkte dat van het ene probleem er altijd een volgend probleem komt. Perfectie bestaat niet, dus het nastreven daarvan is alleen maar vermoeiend. Voorbeeld: Heb je een auto nodig om op je werk te komen? Het niet hebben van een auto is dan een probleem. Is de auto eenmaal gekocht, kan deze stuk gaan, er moet parkeerplek zijn, kost geld, ga zo maar door: nieuwe problemen liggen alweer op de loer. Mensen die ogenschijnlijk alles hebben, willen vaak alleen maar meer. Rupsjes Nooitgenoeg noem ik ze.

Kinderziektes

Zo gaat dat ook op de werkvloer: nieuwe systemen die het werk beter, makkelijker en relaxter moeten maken, zorgen vaak voor maanden extra werk met het opsporen en verwijderen van kinderziektes en bugs. Een nieuwe collega, die de werkdruk moet verlichten (oplossing), zorgt voor een nieuw probleem: wie gaat hem/haar inwerken. Ga zo maar door.

Brandjes blussen

Door alleen maar te focussen op wat er mis gaat in je leven en al je energie te stoppen in het blussen van brandjes, word je dus (wellicht ben jij de uitzondering) helemaal niet gelukkig. Terwijl het woord oplossing zo bevrijdend en bevredigend klinkt. Het is veel beter om er het beste van te maken, te focussen op wat wél goed gaat en daar dankbaar voor te zijn. En de problemen niet per se op te lossen, maar te minimaliseren. Het ene probleem is immers het andere niet. Of, zoals schrijfster Anna Enquist laatst in een interview in het Volkskrant Magazine zei: “Het leven is een ramp, maar je kunt wel allemaal leuke en belangrijke dingen doen.” Klinkt vrij ernstig, maar ik voelde me toch aangetrokken tot haar uitspraak. Positiever zou zijn: het leven is mooi, maar niet vanzelfsprekend.

Hormonen

Een ding is zeker: altijd maar handelen vanuit negativiteit gaat je leven niet leuker maken. Een manier om ergens mee te leven wel. Het helpt ook om positiever te denken, om tevreden te zijn met wat je hebt. Uit onderzoek is gebleken dat mensen die dagelijks even stil staan bij zaken waar ze wél dankbaar voor zijn, in plaats van wat er allemaal mis gaat, meer gelukshormonen aanmaken.

Hindernissen nemen

Eerlijk is eerlijk, ik overval mezelf ook met deze ietwat zweverige tekst. Toch heb ik het zelf ook ervaren. Ik heb een tijdje een vriend nu, maar wij wonen niet samen. Dit zorgt voor het probleem dat ik me een zwerver in mijn eigen stad voel(de). Ik leef(de) uit een weekendtas en moest bij alles wat ik ging doen nadenken: waar slaap ik, wat heb ik dan nodig en is er eten? Vooral dat laatste, muy importante. Een rigoureuze en doeltreffende oplossing zou zijn: samenwonen. Maar ook dat heeft haken en ogen en wij vinden het daar nu nog niet de tijd voor. Ik wil niet verhuizen om de reden dat ik het vervelend vind om met spullen te sleuren of omdat één huis maandelijks een stuk goedkoper is dan twee huizen. Dan zou ik handelen vanuit een probleem. In plaats daarvan bekijk ik het positief. Want hoewel het niet samenwonen tal van praktische hindernissen met zich meebrengt, ben ik blij dat: als we afspreken we echt aandacht voor elkaar hebben, er is geen sleur te bekennen, we hebben twee huizen in Amsterdam (meeste mensen doen al moeite om aan één te komen), we wonen op slechts 10 minuten fietsen bij elkaar vandaan en zo kan ik nog wel even door gaan. Ook heb ik mijn probleem geminimaliseerd door een deel van zijn kast in beslag te nemen, scheelt weer wat sjouwwerk.

Stop met scrollen

Bovendien ben ik veel comfortabeler met mijn eigen keuzes door me minder bezig te houden met wat anderen doen. Minder vergelijken met anderen dus. Lekker een dag thuis gerommeld, gevolgd door een wandeling buiten. Heerlijk ontspannen dag als je daar behoefte aan hebt. Zou je denken, want kijk je eenmaal op Facebook, lijkt de hele wereld uit eten te zijn of zonnige terrassen op te zoeken met allemaal vrolijk ogende mensen. Opeens steekt die ontspannen dag maar saai af tegen al die bruisende social media-berichten. Ach, het is niet de eerste keer dat je dit leest waarschijnlijk, maar stop met scrollen! Ik moet opbiechten: ik ben er ook niet mee gestopt. Maar ik heb mijn social mediagebruik wel geminimaliseerd. Door Facebook helemaal af te zweren (oplossing), kom ik er minder snel achter waar dit weekend bijvoorbeeld een leuke foodmarket is (nieuw probleem). Ha, weer een probleem geminimaliseerd.

Zeg er maar wat van