Mijn psycholoog vroeg me: “maar wat wil JIJ?”. En toen viel ik stil …

Soms is het gewoon nodig, omdat ik niets meer terug kan vinden: mijn lades uitspitten. Regelmatig vind ik dan wel iets terug, waarvan ik niet meer wist dat het erin lag. Zo vond ik laatst de aantekeningen die mijn psych voor mij op papier zette aan het einde van elke sessie. Op één van die vellen zag ik een huiswerkopdracht staan, waarvan ik indertijd vast van plan was ‘m uit te voeren. Inmiddels vier jaar verder, vond ik deze onaangeroerd in die overvolle lade terug.

IK

In mijn vorige blog schreef ik dat je het contact met je eigen gevoel vanzelf kwijtraakt, als je het steeds negeert. Dit was niet de reden dat ik een psycholoog ging bezoeken, maar wel de belangrijkste conclusie van mijn eerste sessie met haar. Het heeft een jaar geduurd voordat ik de vraag ‘wat wil ik?’, enigszins kon beantwoorden. De eerste keer dat mijn psych me deze vraag voorlegde, viel ik stil. Ik wist het echt niet. Ik kon alleen bedenken wat een ander zou willen of van mij verwachtte. Dat was een hele gekke gewaarwording, want wie weet nou niet wat ze zelf wil?

Opdracht

Enkele sessies later tekende mijn psych het volgende schema voor me op papier:

Zoals je kunt zien, staat het woordje ‘IK’ centraal. Eromheen staan facetten die belangrijk kunnen zijn in je leven. De opdracht die zij mij gaf, was drie vragen te beantwoorden over elk van die facetten:

1. Wie ben ik?

Nu ik achter mijn laptop zit, kan ik maar beter meteen beginnen. Om het luchtig te houden, pik ik ‘huis’ eruit. Het is nu de bedoeling dat ik ga bedenken wat bij mij past. Dit klinkt misschien makkelijk, maar de grote uitdaging van het beantwoorden van deze vraag, is te denken buiten de veilige kaders die ik ken, mijn verbeelding de vrije loop te laten en niet te luisteren naar het ja-maar-stemmetje wat bij mij altijd de kop opsteekt.

Wat bij mij past, is een vrijstaand huis, maar wel in een levendige stad. In het huis wil ik voldoende ruimte voor een bibliotheek, een ruimte om te schrijven en te tekenen, een ruimte om te sporten, een ruime badkamer, een woonkeuken met een grote tafel waaraan geleefd kan worden… Zo kan ik nog wel even doorgaan. Om het plaatje compleet te maken, wil ik graag een huis met karakter, dus geen nieuwbouw.

2. Wat wil ik?

Kortom: ik zoek een oude boerderij, midden in het Vondelpark in Amsterdam die volledig is verbouwd naar mijn wensen. Meteen gaat mijn ja-maar-stemmetje los. En terecht. Zelfs met een grote zak geld is dit natuurlijk niet haalbaar.

3. Wat doe ik?

Ook al is dit ideaal niet haalbaar, met kleine stapjes kan ik er wel een beetje bij in de buurt komen. Ik kan een paar mooie boekenkasten in de slaapkamer zetten om al mijn boeken uit te stallen. Ik kan een overvol bureau opruimen, zodat ik weer ruimte heb om te tekenen en schrijven. En misschien moet ik vaker de trein pakken naar Amsterdam, om daar te gaan wandelen in het Vondelpark. Zo kunnen idealen alledaagse beslissingen richting geven.

1 gehad, nog 7 te gaan

‘Huis’ is niet het meest lastige deel van mijn leven om over na te denken. Werk, relatie of familie zijn bijvoorbeeld een stuk complexer. Maar erover nadenken betekent niet dat je meteen drastische veranderingen hoeft aan te brengen. Alleen al door erover na te denken kan het je richting geven, en ook hele kleine stapjes kunnen op de lange termijn tot grote veranderingen leiden.

Kun jij de vraag ‘wat wil ik?’ altijd beantwoorden? En strookt jouw leven met wat jij wilt?

Zeg er maar wat van