Talloze vrouwen riepen #metoo, vervolgens kwam Kevin Spacey met veel kabaal uit de kast rennen en opeens was ook Jelle Brandt Corstius een slachtoffer. Ik vind het de hoogste tijd voor een kritische noot.

Overal wel een man die een duidelijke grens overschrijdt

Laat ik beginnen met het volgende: #metoo. Ik heb als jonge blanke vrouw door het Midden Oosten gereisd en ben daar niet geheel zonder figuurlijke kleerscheuren vanaf gekomen. Het schijnt voor een vrouw bij het volwassen worden te horen, dat er minstens één keer een man zonder pardon een duidelijke grens bij je overschrijdt. Ik heb dat nooit getwitterd, gefacebookt of gelinkedind, maar het leek me gepast om het bij dit stuk wel te vermelden.

Genoeg is genoeg

Hoe dan ook, #metoo was een steeds luider wordende uiting van duizenden en nog eens duizenden vrouwen die massaal aangaven dat mannen niet hoeven te denken dat seksuele intimidatie normaal of acceptabel is. Het was een duidelijke streep in het zand: genoeg is genoeg. Ik vond het een krachtige, dappere boodschap die echt wel wat teweeg zou brengen. Totdat zelfs daar mannen mee aan de haal gingen.

Ik ben het er niet mee eens

Ja, ik ben een feministe. Maar niet zo eentje die per definitie een hekel aan mannen heeft. Ik ben met een erg goed gelukt exemplaar getrouwd, er loopt een kleuter van het mannelijk geslacht in mijn huis rond en zelfs een aantal van mijn beste vrienden is man. Maar laten we even eerlijk zijn: de wereld wordt gedomineerd door mannen. Als wij dames leuk lachen, mogen we af en toe meedoen met hun mannenspelletjes. En daar ben ik het niet mee eens.

Aan de haal met #metoo

Dus je snapt dat ik het tenenkrommend vind dat het hele #metoo gebeuren opeens door mannen wordt overgenomen. Met mannen als Anthony Rapp en Jelle Brandt Corstius die juist nu #metoo brullen en een slachtofferrol aannemen. Natuurlijk, ook mannen zijn met regelmaat slachtoffer van seksueel geweld. En ik vind dat meer dan afschuwelijk voor hen.

Maar kan er, buiten menstruatie, tampons en kinderen baren, dan echt nooit iets alleen maar van vrouwen zijn? Waarom moeten mannen zich nu opeens weer alles toe-eigenen? Kunnen ze geen ander moment kiezen om pontificaal in de spotlights te springen?

De vrouwen zijn aan de beurt

Kortom: beste Anthony Rapp, Jelle Brandt Corstius en iedere andere man die de tijd rijp vindt om #metoo te roepen: ik leef met jullie mee, maar houd gewoon even een maand of zes je mond. Dat doen jullie al jaren, dus die paar maanden kunnen er best ook nog wel bij. Het is nu de beurt aan de vrouwen, jullie zijn niet uitgenodigd om hieraan mee te doen of om het te domineren. Het is namelijk tijd dat hier serieus iets aan wordt gedaan. Voor de vrouwen. Daarna mogen jullie.

4 reacties

  1. Irene Poelhorst

    Volgens een van de koppen in je artikel gaat het hier om ‘mannen die een grens overschrijden’. Dat is waar de #metoo boodschap zich op richt. Deze machtsmisbruikers een halt toe brengen. Toch? Voor de veiligheid van iedereen, toch? Of stiekem alleen maar voor vrouwen? Want.. of ‘de grensoverschrijdende man’ zich nu heeft misdragen tegenover een vrouw of een man, dat zou in mijn ogen niets mogen uitmaken. Beide zijn slachtoffer van diezelfde ‘groep’ die je hiermee tot de orde wil roepen. Dus, nee.. Ik snap deze kritische noot niet. Slachtoffer is slachtoffer. Man of vrouw. Waarom zou #metoo alleen aan vrouwen toebehoren?

    Beantwoorden
    • Liselore Verschuren

      Ik zeg niet dat deze mannen geen slachtoffer zijn. Ik zeg dat mannen altijd alles moeten domineren, zelfs als het hier om gaat. Duizenden vrouwen geven misbruik aan en de twee mannen die ook als slachtoffer opstaan krijgen in de media alle aandacht. Dit is een kritische noot naar de media, niet naar de mannelijke slachtoffers. Ik wil hun leed absoluut niet bagatelliseren of als minder bestempelen dan die van een misbruikte vrouw.

      Beantwoorden
  2. Marieke Oosterom-Hoppenbrouwers

    Ik ben blij dat je het zegt Liselore want ik dacht dat ik de enige was die er zo over dacht. Kunnen we deze discussie gewoon even (al is het maar een paar maanden idd) over vrouwen laten gaan. En dan specifiek de schaal waarop het gebeurt. Vrijwel elke vrouw komt hier in meer of minder ernstige mate mee in aanraking in haar leven. En dat mag wel eens door gaan dringen bij het manvolk.
    Extra schreinend vind ik het, dat sinds de casus Brandt Corstius de discussie (onterecht!) is gekanteld naar victim blaming. Zo wordt metoo een stap achteruit ipv vooruit.

    Beantwoorden

Zeg er maar wat van