De beelden staan bij velen nog op het netvlies: mensenmassa’s die Kijkduin overbevolkten, wildvreemden die bijna in je voortuin stonden en groepjes jongvolwassen die ineens in het park wandelden.

Pokémon Go virus

Mensen liepen enigszins voorover gebogen, de blik gericht op een smartphone. Wild swipend, soms stampvoetend, of juist helemaal hyper rondspringend. Zachtjes vloekend als de batterij van de telefoon leeg was en blij verrast als bleek dat iemand in de groep een reserve powerbank had. En steeds hetzelfde melodietje met de tekst ‘Gotta catch them all…Pokémon’. Inderdaad: Pokémon Go.

Het begin

Zo’n anderhalf jaar geleden raakte een groot deel van de aardkloot besmet met het Pokémon Go virus. Ik ook. Ik weet nog goed dat onze tienerzoon op bezoek kwam in het ziekenhuis en een voor mij toen onbegrijpelijke taal sprak. Er zaten beesten, wezens. Overal. En die wilde hij vangen. Met ballen, die hij bij stops moest halen. En als hij genoeg Candy had, kon zo’n wezen evolueren. Welke wezens? Welke stops? En Candy? Het was nog maar het begin van een compleet nieuwe taal. Tegen de tijd dat ik het ziekenhuis verliet, bleek dat het virus zich rap had verspreid.

In het begin keek ik mee met mijn tienerzoon, als wij samen de hond uitlieten, en probeerde ik te begrijpen wat hij aan het doen was. Voor ik het wist had ik het spel ook gedownload.

Sociaal

Vanaf de start is Pokémon Go een spel met een verrassende insteek, anders dan bijna alle games tot dan toe. Mensen, vooral jongeren, die gewend waren om alleen achter een scherm te gamen, kwamen ineens massaal het huis uit. Het haalde zelfs mensen uit hun (sociaal) isolement. Er ontstonden nieuwe vriendschappen, het spel werkt verbindend. Zelf vond ik het heel fijn om dezelfde interesse te hebben als onze tienerzoon. Voor een spel, dat zich vooral buiten afspeelt en in elke stad of dorp, waar ook ter wereld, kan worden gespeeld.

Alle leeftijden

Het was opvallend dat er in het stadspark vlak achter ons huis, ineens veel jongvolwassenen liepen. Ook jonge kinderen speelden het spel, vaak samen of met ouders in hun kielzog. Omdat voor het spel namelijk ook een internetbundel nodig is en een niet al te oude smartphone. Veel tieners kochten alsnog een kleine internetbundel, omdat er in een park meestal geen goede (gratis) wifi is. Mooi extra inkomsten voor telefoonproviders.

Nadat de zomervakantie voorbij was en het enthousiasme van de jeugd wat terugliep, bleek ineens de toenemende belangstelling van ouderen. Het viel gewoon op dat er elke dag een wat oudere man, van Chinese afkomst, rondjes fietste. Stoppend bij de voor mij bekende Pokéstops.

Minder belangstelling

In de winter nam de belangstelling verder af, met een kleine opleving in de Kerstvakantie. Onze tienerzoon hield het ook voor gezien. Afgelopen zomer bleek dat het virus alleen nog was blijven hangen bij de echte ‘die-hards’. Er waren wat dingen veranderd in het spel en voor het vangen van zeldzame soorten was het handig, eigenlijk noodzakelijk, om met een groepje die Pokémon te verslaan. Daardoor zag je vanaf de zomer ineens weer groepjes Pokémonjagers hollen. Druk overleggend en swipend om de juiste tactiek en techniek te gebruiken.

Het spel was inmiddels wel over het echte hoogtepunt heen. De echte fanatiekelingen/fans vonden nieuwe manieren om samen op pad te blijven gaan. Er zijn nu Whats-appgroepjes, speciale Facebookgroepen en meer, waar mensen afspreken om samen op pad te gaan, waar ze melden dat er een bijzondere vangst is enzovoorts.

Concurrentie

Zelf bleef ik ’t spel nog wel spelen, maar minder fanatiek. Het maakt het rondje park tijdens het uitlaten van de hond net effe wat minder saai. Over saai gesproken: inmiddels heb ik bijna alle Pokémon gevangen. Het spel kent ook nog levels en de enige (minieme) uitdaging voor mij, was nog het halen van level 40.

Op een dag zag ik een filmpje voorbij komen dat heel erg op Pokémon Go leek: Draconius Go. Ik besloot het spel te downloaden. Zeker in het begin vond ik dit spel geweldig. Eindelijk weer nieuwe ‘wezens’ vangen! En dit spel bood ook wat nieuwe mogelijkheden. De eerste dagen liep ik wat af en ontdekte steeds meer nieuwe dingen. Alleen… het is bijna een kopie van Pokémon Go en dat voelde wat ongemakkelijk. Best raar eigenlijk, er zijn wel meer games die op elkaar lijken. Na een week of 4 merkte ik dat mijn enthousiasme voor dit spel duidelijk afnam, omdat er veel minder ‘wezens’ te vangen zijn.

Volgend jaar komt er waarschijnlijk een game, ook gebaseerd op Pokémon GO, in een Harry Potter-versie. Ben nu al nieuwsgierig.

Hieronder de officiële eerste trailer. Ook de eerste info over deze nieuwe game.

 

Opleving

Pokémon Go probeerde ondertussen de overgebleven, fanatieke spelers te behouden. Daarom kwamen er steeds nieuwe ‘events’ met extra bonussen of de mogelijkheid om bepaalde Pokémon (makkelijker) te vangen.

De belangrijkste move was echter: het uitbrengen van nieuwe Pokémon. Inmiddels is dit generatie 3, zoals dat heet. In eerste instantie kwamen er slechts enkele Pokémon, rond Halloween. Enkele dagen geleden zijn er nog een aantal Pokémon bijgekomen, in totaal zullen er straks 135 nieuwe Pokémon in Generatie 3 zijn.

Het lijkt te werken: met het relatief mooie weer zie je weer groepjes mensen turend naar en swipend op hun telefoon lopen. Nu de Kerstvakantie is begonnen, zal dit waarschijnlijk nog toenemen. Zelf vind ik het ook weer leuker om Pokémon Go te spelen. Ren alleen niet acuut mijn huis uit om 5 straten verderop die ene, relatief zeldzame Pokémon, te vangen.

En jij?

De immense populariteit en de enorme mensenmassa’s van anderhalf jaar geleden zijn, ondanks deze nieuwe Pokémon, nu echt verleden tijd. Dat is maar goed ook. Denk niet dat er nog iemand zit te wachten op de massa’s mensen die zonder op of om te kijken overal doorheen denderen.

Wat ik mij wel afvroeg, Urbans: gaan jullie ook weer op pad, kilometers maken, om de nieuwe Generatie Pokémon te vangen? Of kun je Pokémon Go niet meer horen of zien? Laat het weten in een reactie onder dit blog.

20 reacties

    • Yvonne Schoolderman

      Hi Bas.
      Klinkt als afkicken van een ernstige verslaving;-).
      Opnieuw beginnen is voor jou geen optie (al die gelopen kilometers…)? Of kun je opnieuw inloggen en verder spelen?
      Het is nog steeds een leuk spel en helemaal verdwijnen zal t voorlopig niet. Dus…wat let je? Behalve misschien tijd, energie en een mopperende partner;-)

      Beantwoorden
  1. liselore74

    De eerste paar weken vond ik het ontzettend leuk, maar meer dan een maand of twee heb ik het niet volgehouden. Ik zit liever op de bank Netflix te kijken 😉

    Beantwoorden
    • Yvonne Schoolderman

      Haha, dat kan ook. Het leuke of mooie of whatever van Pokémon Go vind ik toch dat je naar buien ‘moet’ en het een wandelingetje net ff wat leuker maakt. Zelf heb ik t geduld meestal niet om n film helemaal uit te kijken…

      Beantwoorden
  2. Joyce

    Level 40 en speel nog steeds meerdere uren per dag! Mooie vriendschappen aan overgehouden waar ik erg blij mee ben!

    Beantwoorden
    • Yvonne Schoolderman

      Wauw, super! Dat vind ik ook het mooie aan dit spel, de vriendschappen en het naar buiten ‘moeten’. Hopelijk blijven er regelmatig nieuwe Generaties en/of andere elementen toegevoegd worden!

      Beantwoorden
  3. Letty van den Berg

    Ik speel het nu 7 maanden. Meestal loop ik samen met mijn dochter (ook al volwassen) en ik blijf het een heel leuk spel vinden! Elke dag een paar kilometer lopen, en ik hoef er geen hond voor aan te schaffen!

    Beantwoorden
  4. Nathan de Smedt

    Ik speel het nog altijd enkel is onze groep van 30 spelers wel al gezakt naar 10 a 15 spelers die effectief nog spelen vind de nieuwe aanpassingen van niantic wel leuk. En dit artikel beschrijft idd het verloop van pokemon go over 1,5 jaar

    Beantwoorden
  5. Femkje Stroop

    Ik speel nog steeds vrij fanatiek😊😁

    Al zijn nog steeds niet alle Pokémon van generatie 3 uit trouwens 😊😉. En er wordt al weer gespeculeerd over gen. 4… In Houten is er nog een vrij grote groep actief, het meest grappige ervan is eigenlijk dat dit met name volwassenen zijn, en ik juist één van de jongste ben van de ‘echte harde kern’, met mijn bijna 31 jaar😂 de oudsten van onze groep, lopen al tegen de 70-75 jaar… Óók ‘harde kern’! 😉

    Het is inderdaad een sociaal spel en dat trekt nog steeds de mensen wel aan! Ook zijn er mensen die pas onlangs begonnen zijn! Dat maakt het wel erg grappig en leuk!

    Ook krijgen wij vaak leuke reacties van mensen die langs lopen en zich afvragen wat er aan de hand is dat er een grote groep volwassenen ineens samenkomt met hun telefoons.

    Soms ook wel eens een mindere reactie; op een niet meer in gebruik zijnde bushalte geparkeerd staan met 5 auto’s, waardoor je ineens als drugsdealers wordt gebombardeerd via facebook! 🤔🤔🤔
    Ondertussen hebben wij hier ook maar op ingehaakt en zeggen het nu zelf wel eens voor de grap.

    Nog nooit politie door gekomen, maar goed, als ze komen, kunnen ze toch niks vinden😋

    So we still are catching them all! 😁

    Beantwoorden
  6. Gerard

    Ik ben nog steeds een fanatieke speler van 42 jaar.
    Ondanks het feit dat ik level 40 ben blijf ik dagelijks bezig met het spel.
    Bij mij gaat hij om 06:00 uur aan en om 23:00 uur uit.
    Sinds een half jaar is er een whatts app groep met plus minus 135 trainers.
    Daar zijn al leuke vriendschappen uit voort gekomen.
    Had het zelf nooit verwacht dat een spel zoveel los kon maken.
    Dagelijks met een groepje mensen de straat op door weer en wind.
    Ook gaan wij het hele land door op zoek naar de bijzondere plekjes voor iets nieuws.
    Het blijft gezellig.
    Dit spel is geïntroduceerd voor socialisatie en dat heeft zeker zijn vruchten afgewerpt.
    Ik moet zeggen wat niantic heeft losgemaakt bij vele personen is niet met een pen te beschrijven.
    Er wordt samen gelachen en gehuild.

    Beantwoorden
    • Yvonne Schoolderman

      Wauw. Geweldig! Tis en blijft vooral echt heel bijzonder dat dit spel mensen naar buiten brengt en echt verbroederd. Bedenk mij ineens: Hoeveel Pokémon Go-huwelijken èn baby’s zouden er al door zijn ‘ontstaan’😉?

      Beantwoorden
  7. Thea

    Mijn man en ik spelen meestal samen. In ieder geval 1x draaien en 1 vangst per dag 😉 Allebei lvl 34, dus we gaan nog lekker door…

    Beantwoorden
  8. Gabriëlle Beumer

    Ben zelf een “Die-hard”. Maar ik ben niet zo diehards als de ECHTE diehards Ik ben ondertussen al lvl 32 en ik wil ze ook echt allemaal hebben xD met vies of naar weer ga ik niet voor pokemon naar buiten en onderweg naar werk of naar huis zet ik even snel pokemon aan puur om even kilometers te maken. Ik doe het nog steeds, maar aan de andere kant maak ik er geen prioriteit van.

    Beantwoorden
    • Yvonne Schoolderman

      Begrijp helemaal wat je bedoelt met ‘een diehard, maar niet zo’n diehard als de echte diehards’ xD
      en het klopt dus nog steeds voor jou: ‘Gonna catch them all…’ Eigenlijk ben jij er op dezelfde manier nog mee bezig als ik.

      Beantwoorden

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.