Een gegeven paard mag je niet in de bek kijken. Geldt dat ook voor prijzen die je wint met een loterij?

Technisch gezien krijg je een prijs, maar in dit geval krijg je die niet zomaar. Je speelt namelijk elke maand mee met één of meer betaalde loten. Nou heb ik nog nooit een paard gekregen. Zou ook niet weten wat ik met het edele dier moet. Behalve verkopen. Maar dat wil, mag en kan ik zo’n dier echt niet aandoen. Het is geen kookboek.

Kookboeken

Kijk, dat is gelijk een mooi bruggetje. Onze kast begint namelijk langzaamaan uit te puilen van de kookboeken. Gewonnen kookboeken wel te verstaan. Dus toen ik twee weken geleden weer zo’n juichende envelop op de mat zag liggen: ‘Gefeliciteerd, u heeft een prijs gewonnen. ’dacht ik gelijk:  ‘Oh nee, niet weer een kookboek. ’ Maar jawel na het openen stond er op zo’n miezerig A-4tje: ‘U heeft een kookboek naar keuze gewonnen.’

Ondankbaar

Zucht, alweer. Of beter: niet weer. Klinkt natuurlijk vreselijk ondankbaar, maar in dit geval mag dat wel. Volgens mij heeft deze loterij 5 jaar geleden een mega-magazijn gekocht en die vol gestouwd met kookboeken. Kost ze uiteindelijk geen drol en betekent minimaal quitte spelen met de inleg van die maand. Leuk voor hen, maar minder leuk voor sommige deelnemers. Ben zelf namelijk niet zo’n (goede) kok. De plaatjes en recepten in die kookboeken doen mij steeds opnieuw weer beseffen dat geen kookboek daar iets aan kan veranderen. Ondertussen droom ik van en hoop ik op een leuk geldbedrag. Of een vakantie naar een warm land. Of? Afijn: genoeg dromen!

Kookboek cadeau

Het lijkt er inmiddels op dat het magazijn met kookboeken nog lang niet leeg is, zelfs na een jaar of 5 niet. Dus elke keer kies ik toch maar weer een nieuw kookboek uit. Want hé, gewonnen is gewonnen en ik betaal wel elke maand voor deelname. Gelukkig kan ik soms iemand anders nog wel blij maken met een nieuw kookboek.

Deelname stopzetten

Tja, hoor ik je bijna zeggen. ‘Het is toch je eigen keus om mee te doen? Je kunt toch ook gewoon opzeggen?!’ Nou, nu zeg je wel iets heel ‘gevaarlijks’, zonder dat je dit beseft.

Denk maar eens na: ‘Heb je ooit een verhaal gehoord of gelezen van iemand die net op tijd had opgezegd?’ Ik in ieder geval niet. Nou is dat ook wel logisch, want het heeft weinig nieuwswaarde. Wat ik wel soms lees, is dat bijvoorbeeld de straatprijs van de Postcodeloterij valt in de Dorpsstraat te  A.. En dat Henk en Ingrid, die ook in die straat wonen, net de maand daarvoor hun deelname hebben opgezegd, omdat ze vooral kookboeken wonnen en Henk de boeken alleen maar gebruikte om ze op te fikken in de vuurkorf.

Dus zorgt zo’n verhaal ervoor dat ik eigenlijk niet durf op te zeggen. Nu niet, nooit niet.

Psychologische manipulatie

Eigenlijk is dat dus een mooie vorm van gratis reclame en een inkijkje in de psychologische druk die zo’n loterij je oplegt: Meedoen kost elke maand weer een X bedrag, dat je ook leuk op je spaarrekening kunt zetten. Hoewel…met de huidige rente krijg je dan ook weinig cadeau. Maar als je stopt of daar überhaupt alleen maar aan denkt, gaan de raderen werken: ‘Wat als?‘

Je zult zien: als ik morgen opzeg, valt volgende week die straatprijs in onze straat. Loop ik een ton mis. Ook al verkoop ik al die gewonnen kookboeken, dan levert dat never nooit niet een ton op. En elke keer als er dus weer een Ingrid of een Henk hulpeloos via de camera mijn kamer inkijkt en zegt: ‘Had ik maar niet opgezegd. ’denk ik: We blijven maar gewoon meedoen. Dat kleine bedrag per maand kunnen we wel missen, we zijn het inmiddels gewend. En hé, de opbrengst gaat ook nog naar een aantal goede doelen. Dus dat is mooi (…) En mijn zwager heet Ton, dus die is eigenlijk ook al binnen (iets met boer en kiespijn). Ondertussen ben ik weer gemanipuleerd door een marketingchef, die de snikkende Henk voor de camera had gezet.

Eind goed al goed

De volgende dag ligt er weer een envelop op de deurmat: ‘U heeft een prijs gewonnen.’ Met trillende handen scheur ik de envelop open. Zou het? ‘Helaas, u heeft geen kookboek gewonnen.’ Grapje. Nee, dat staat er niet. Wat wel? Dat hou ik liever geheim. Want voor je het weet staan de aasgieren op de stoep om ongevraagde adviezen te geven over hoe je het beste je geld kunt uitgeven. Aan hun onderneming bijvoorbeeld. Dus winnen is ook niet alles, hou ik mijzelf maar voor (komt weer die boer met kiespijn langs). Toch koop ik elk jaar weer een Oudejaarslot. Dat dan weer wel.

Ondertussen app ik mijn zusje met de vraag of ik haar een plezier kan doen met een bak Ton & Henny’s ijs.

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.