Wij Nederlanders plannen graag. Een vakantie is pas echt een vakantie als alle toeristische hotspots zijn aangedaan, er als een ware local flink wat cultuur gesnoven is en alle lokale gerechten zich de weg naar onze maag gevonden hebben.

We maken maar al te graag zoveel mogelijk foto’s van die ‘unieke momenten’ en plannen vaak ieder uur van de dag vol met bezienswaardigheden en ervaringen.

Als een ware Hollander is het plannen ook voor mij als een tweede natuur. Zo zit een tweeweekse vakantie naar Bali vol met binnenlandse vluchten, boottours en dagtrips met lokale gidsen. Olifanten aaien, aapjes voeren en natuurlijk voldoende fotomomenten met tempels, rijstvelden en lokale markten om vervolgens uitgeput weer terug naar huis te vliegen.

En toen gingen we naar Denemarken…

Gewoon, een leuke citytrip. Wat nieuwe indrukken opdoen, een leuk artikel schrijven en natuurlijk een dagje naar Zweden. Dan zou ik stoer kunnen zeggen dat we in 1 weekend zowel Denemarken als Zweden hadden gezien. Wiet roken in Christiania, wat foto’s maken van de kleine Zeemeermin en natuurlijk zou ook het paleis even aangedaan moeten worden. De planning was gemaakt en het zou een trip worden als alle anderen.

Ik had dan ook nooit gedacht dat Denemarken zo’n indruk op me zou maken.

Ik had het niet aan zien komen, maar Denemarken kreeg zonder moeite voor elkaar wat zoveel landen al geprobeerd hadden; ik kon eindelijk eens ontspannen en voelde me weer even ‘mens’.

Overweldigende rust en innerlijke vrede

We verbleven in het prachtige 71 Nyhavn Hotel en zodra ik de eerste ochtend de grote ramen opende en uitkeek over het rustgevende Nyhavn-kanaal verdween de planning linea recta in de prullenbak. Mijn normaal opgetrokken schouders ontspanden en ik werd overspoeld met een gevoel van rust. Waar ik normaal letterlijk een berg moet beklimmen om een klein momentje van innerlijke vrede te ervaren, vond ik het nu totaal onverwachts ineens hier, in een hotel in het midden van het centrum, uitkijkend over het leven aan het kanaal.

Het Deense sprookje

Het voelde alsof ik op een van de pagina’s van een Christian Andersson-sprookje terecht was gekomen. De sfeervolle gekleurde huisjes, de geluiden van vrolijk lachende fietsers en het zacht kabbelende water. Geen gestreste gezichtsuitdrukkingen, geen vechtpartijen, geen gehaaste mensen. Zelfs de kerkklok klonk vrolijker en vriendelijker dan alle kerkklokken die ik ooit gehoord heb. Werkelijk alles in de omgeving was gewoon fijn, zacht en lief.

Het 71 Nyhavn Hotel paste ook ongelooflijk goed in deze Deense sferen. Het maakt daar helemaal niet uit wie je bent of waar je vandaan komt. Iedereen wordt met eenzelfde vriendelijkheid en verwelkomende warmte behandeld. Fijn, zacht en lief. Of je nu een stinkend rijke miljonair bent of een gewone middenklasser, je bent een mens en dat maakt jou hetzelfde als iedereen.

Champagne maakt plaats voor thee

Wat kunnen we allemaal toch veel van de Denen leren. Het Deense bewustzijn loopt een paar stappen voor op de rest van de wereld. Het leven is er gewoon aangenaam en goed, zonder overbodige poespas. Geen dure flessen champagne, gewoon lekker onder een dekentje met een warme kop thee. Geen dure designer outfits maar gewoon een lekkere warme trui. Lokale producten, gezonde initiatieven, vrolijke gezichten, warme contacten en alles gebeurt met een diepe buiging naar ons menselijk bestaan. De Denen weten als geen ander hoe je gewoon op een gezonde, normale manier ‘mens’ kunt zijn. Helemaal ‘hygge’.

Gewoon lekker onder een dekentje op de bank

Er is geen stress. Er is geen afval. Er zijn geen vechtpartijen en iedereen begroet je met een vriendelijke glimlach. Koken gebeurt met de hele familie en alleen met lokale producten. Je zaterdagavond breng je door met geliefden, terwijl je warm onder een dekentje samen een film kijkt, niet dronken in de club. De Denen zijn altijd bereid om je te helpen, zelfs wanneer je er niet om vraagt. Er zijn geen beoordelende gezichtsuitdrukkingen en je wordt er niet nagekeken. Arm, rijk, dik of dun, jij bent een mens net als zij, en dat is alles dat ertoe doet.

Gewoon weer even ‘mens’ zijn

Mijn aangeboren Nederlandse talent voor stress en planning pasten niet in deze Deense sferen en werden dus ook na dag 1 al overboord gegooid. Ik kon niets anders dan me overgeven aan Denemarken. We gingen lekker fietsen, zonder eindbestemming. Als we geen zin meer hadden, gingen we gewoon terug naar de hotelkamer, de hele dag film kijken onder de warme dekens. Waar ik me normaal ongemakkelijk en opgejaagd zou voelen bij het niets doen, was het nu het enige wat goed voelde. Dankzij Denemarken herinnerde ik me weer hoe het is om even gewoon, in het moment, mens te zijn.

Saamhorigheid en balans, dat is waar het om draait. In harmonie met jezelf, je partner, je omgeving, maar ook met de belastingdienst. De Denen weten als geen ander hoe je geluk kunt vinden in de kleine dingen. Uiteindelijk zijn we allemaal maar gewoon mens.

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.