Vriend T vond zichzelf te dik. En ik moest daar wat aan doen. Zo werd zijn probleem ook mijn probleem. En we hebben het nog steeds niet opgelost.

Nu is mijn vriend helemaal niet dik, maar de tijd dat hij alles in zijn mond kon stoppen zonder aan te komen, is zeker voorbij. Alleen bleef hij nog wel van alles in zijn mond stoppen en begon er zoiets als een buikje te ontstaan. Meneer had een doel: ripped worden. Voor één keer in zijn leven helemaal afgetraind zijn, dat leek hem wel wat. En hij wist een deal met mij te sluiten. Sportief als ik ben, kon ik al mijn ervaring, kennis en doorzettingsvermogen op hem projecteren. Ik zou zijn drill instructor worden, zorgen dat hij geen troep meer at, niet te veel alcohol dronk en netjes zijn workouts zou doen. Als hij dan binnen drie maanden een wasbordje in de spiegel zou zien, werd ik getrakteerd op een weekendje weg.

Deal!

Daar gingen we dan. Ik maakte een workout-schema, een lijst met verantwoorde recepten. Hij kocht gewichten en een nieuwe trainingsbroek. De kaascroissants en broodjes knakworst in het weekend werden vervangen door bananenpannenkoeken en Griekse yoghurt met fruit en noten. Alcohol mocht alleen nog maar in het weekend genuttigd worden en tussendoortjes moesten vooral proteïne bevatten. Sporten deden we samen: ‘couples who train together, stay together’. Dat wasbordje zou er wel komen. Drie maanden? Ach, maak er maar twee van!

Toch ging het ergens helemaal mis

Nu heeft mijn vriend een eigen wil en is hij half Engels. Dat kun je ook lezen als: drinkt graag bier en eet het liefst ongezond. Kom je op een avond thuis, vertelt hij ‘een beetje ondeugend’ te zijn geweest. Lees: dat hij vier Mars Ice Cream op heeft en die heeft weggespoeld met twee biertjes. Op één been kun je niet lopen, uiteraard. En toen nog maar maandag.
Op dinsdag werkt hij binnen vijf minuten een zak chips weg voor de tv, in trainingsbroek, met bier natuurlijk. “Is niet zo erg hoor”, zegt hij dan als ik hem betrap. “Zijn maar iets van 200 calorieën zag ik op de zak.” Ik zucht. “Ja schat, per handje.” En als hij een avond bier gaat drinken met vrienden, komt hij midden in de nacht thuis met een frietje en drie (!) hamburgers. Fastfood is his middle name.

Abs are made in the kitchen

Vriend T houdt zich nog altijd keurig aan het trainingsschema, maar die bagger die hij naar binnen werkt…. En tsja, ‘abs are made in the kitchen’, toch? Nu ben ik zelf ook geen heilige, ook van mijn kant werden de touwtjes steeds losser. Ik vond het namelijk wel gezellig als we spontaan even een wijntje gingen drinken. Dat strakke regime was ook wel een beetje saai. En een zeur wilde ik ook niet zijn, dus als hij een keer moe was en geen zin had om te sporten: lekker niet doen, schat.
Het gevolg is dat we terug bij af zijn. Is dat erg? Nee. We hebben namelijk een nieuwe deal. En als ik het doel haal binnen drie maanden, krijg ik een ticket naar Thailand cadeau. Wat zou de beloning zijn als het nog een keer niet lukt, hoor ik u denken.

Hardbody

De nieuwe deal is: ik drill, hij sport, maar dan wel samen met mij. Één keer per week mag er doordeweeks een borreltje gedronken worden. En in het weekend mag dat ook. Verder moet alles helemaal hardbody-proof zijn.

Zo, nu staat het zwart op wit. Ik heb weleens gelezen dat je dan eerder geneigd bent je doelen te halen. Thailand here we come, ripped!

één antwoord

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.