Stel, er zou een boek geschreven worden over jouw leven. Zou je het dan vol interesse en spanning in één keer uitlezen? Of zou je het na twee hoofdstukken verveeld wegleggen?

Vermoeiend en te gek

Dodelijk vermoeiend en te gek tegelijk vind ik mijn dagen op deze aarde. De ene dag ben ik maatschappelijk werker, die huisbezoeken aflegt bij cliënten die me uitschelden. De dag erop sta ik op een set enkele commercials te schieten. Ik schrijf elke dag over de zin en de onzin van het leven. Probeer zo vaak mogelijk te illustreren, en dan is er nog mijn tassenlijn waar ik al veel te lang niets aan heb gedaan. Ik heb dromen zonder ze echt te dromen en rommel maar wat aan.

Jantje lacht, Jantje huilt

Het is 22.00 uur en de pot verse muntthee naast me is bijna leeg. Vandaag besluit ik om vroeg te gaan slapen in tegenstelling tot de dagen ervoor waarin ik nauwelijks sliep. Soms doe ik dagen niets en op andere dagen bestaat één dag uit een week. En dan hebben we nog de moodswings: zomers is het Jantje lacht en in de winter is het huilen geblazen. Het is alles of niets en altijd maar weer op zoek naar die eeuwige balans, die ik stiekem volgens mij helemaal niet wil. Want waarom zou ik anders de keuzes maken die ik maak? Is het wel een kwestie van keuzes of is de route al uitgestippeld?

Zoals in een Netflix-serie

Mijn moeder zegt wel eens: ‘Elize, word je daar nu niet moe van?’ Mijn antwoord is simpel: ‘doodmoe’. Het brengt me totaal uit balans, wat voor mij blijkbaar dé balans is. Het is in elk geval niet saai. Stiekem heb ik iets tegen alle saaiheid op de wereld en toen een vriendin van de week zei: ‘Als er een boek werd geschreven over mijn leven dan zou ik het niet eens lezen, zo saai.’ Ik lachte hardop en dacht er over na: ‘Zou ik mijn levensboek interessant vinden?’ De vraag van mijn moeder is de sleutel tot mijn antwoord: ‘Ik zou mijn boek in één keer uitlezen, ook al ben ik geen lezer’. Niet omdat ik zo’n te gek leven heb. Maar door alle pieken en dalen, want is dat niet juist waarover we willen lezen of waar we naar zoeken in alle Netflix-series vanaf de bank: drama, gedoe en passie.

Leef en lees

Het geeft mij tijdens het schrijven van dit artikel het inzicht dat alle nare momenten en alle dodelijk vermoeiende momenten dé momenten zijn die kleur geven in het boek van mijn leven. Natuurlijk ook de happy ones, maar teveel happy: dat is saai. Meestal zijn al die bizarre momenten achteraf gezien juist intrigerend om op terug te kijken. Dus vanaf nu ga ik proberen om zo’n bizar moment te zien als hét hoofdstuk waar chips en cola bij horen. Stel jezelf eens de vraag: ‘Waar zou mijn boek over gaan, wat zijn de thema’s, de liefdes en drama’s?’ Leef en lees je levensboek in één keer uit!

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.