1. In november vindt op basisscholen in heel Nederland de Mindfulness Challenge plaats. Een maand waarin kinderen, ouders en leraren, twintig minuten per dag stilstaan bij iets anders dan geschiedenis, wiskunde en taal.

Twintig minuten, waarin ze weer even in contact staan met zichzelf. De focus verleggen op gevoelens, waarneming en gedachten. Wie ben ik, wat voel ik en wat betekent dit voor mij. Een initiatief dat niet alleen goed bij de huidige trend van zelfbewustzijn past, maar eigenlijk vooral ook gewoon hard nodig is. Hoeveel volwassenen hebben moeite met het uitspreken van hun gedachten, het verwoorden van hun gevoelens? Hoeveel relaties lopen stuk op miscommunicatie en hoeveel mensen zijn het contact met zichzelf al wel niet verloren?

Uit het hoofd, of in het hart?

Het is maar al te gemakkelijk om het grootste deel van onze tijd in ons hoofd door te brengen. Die fijne, veilige plek waar we alleen kunnen zijn met onze gedachten. Het is namelijk een plek waar buiten ons, niemand bij kan. Waar we helemaal vrij zijn te doen en laten wat we zelf willen, zonder hierop beoordeeld te worden. Een plek waar de meest intense situaties gerationaliseerd kunnen worden en we de meest heftige gevoelens met verstand wat kleiner kunnen maken. Want zolang je maar genoeg denkt, hoef je niet echt te voelen.

Voor velen is het leven een stuk makkelijker te leven vanuit het hoofd. Een beetje afstand nemen van alles wat er om je heen gebeurt en er op die manier zeker van zijn dat niemand je met een scheve blik aan zal kijken. Want gevoelens laten zien is al moeilijk, maar ze echt voelen is nog een stukje lastiger. Zeker wanneer ons vroeger nooit geleerd is hoe we dat dan precies moeten doen.

Voelen anno 2018

Tijden veranderen. Volwassenen worden stukje bij beetje bijgeschoold op het gebied van emoties. Waar verdriet en boosheid twintig jaar geleden weinig aandacht kregen in ons leven, worden ze nu voorzichtig weer verwelkomd. Stapje voor stapje ontdekken we meer woorden om deze gevoelens uit te drukken. Gevoelens, gedachten, meditatie en mindfulness worden steeds vaker besproken onderwerpen. Het wordt steeds weer wat gemakkelijker om, zonder angst en twijfel, in contact te staan met wie we nu eigenlijk zijn.

Kinderen ervaren steeds meer druk uit de omgeving. Op school ligt de focus vooral op feitelijke kennis en vaardigheden. Maar de innerlijke wereld en de manier waarop bewustzijn en geluk werken komen minder vaak aan bod. Zijn de lessen in geluk en bewustzijn niet net zo belangrijk als lessen in rekenen en taal?

Want laten we eerlijk zijn. Wat is er nou belangrijker dan het geluk van een kind?

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.