Heb jij ook wel eens van die momenten waarvan je achteraf denkt: had ik dat maar niet gezegd! Of heb je wel eens iets gedaan waarvan je achteraf dacht, had ik toch maar dat anders gedaan? Nou, ik wel!

Laatst was ik bij een training en je kent het wel, in het begin heb je altijd een voorstelrondje. In plaats van het standaard riedeltje, – wie ben je, wat doe je, waar kom je vandaan, etc. – moest je dit keer iets vertellen waar je trots op was. Nu kan ik wel een aantal dingen bedenken, maar op dat moment was ik in het bijzonder trots op mijn eerste blog die op Urban Chicks gepubliceerd was. En hij was ook al best vaak bekeken en gedeeld.

Stom trots

Daar was ik op dat moment het trotst op. Dit kwam ook als eerste bij mij op, maar ik zei dat niet. In plaats daarvan vertelde ik dat ik trots was dat ik leefde. Uhm? Ja, dat ik trots was dat ik leefde. Behalve geboren worden (wat ik overigens zelf niet in de hand heb gehad) en voor de rest ademhalen, hoef ik daar niet heel veel voor te doen. Maar goed, ik vertelde dat, omdat dát het eerste was wat in mij opkwam, nadat ik heel snel besloten had dat vertellen over mijn blog stom was.

Doe maar gewoon niet

Hoewel er tussen de vraag en het moment van beslissen maar enkele seconden zaten, ging de gedachte door mijn hoofd: “Wie zit er nou te wachten op jouw blog? Doe maar gewoon niet! Vertel maar iets lekker algemeens, iets weinigzeggends en waar je vooral niet te veel de aandacht mee trekt.” Mijn medecursisten moesten erom lachen en ik voelde mij meteen erg suf. Eigenlijk was ik ook een beetje boos op mezelf, want hoezo vertelde ik niet gewoon waar ik op dat moment echt trots op was en wat ik eigenlijk wilde vertellen?

Ego praat

Het grappige is dat mijn blog juist daarover ging. Het luisteren naar de ingevingen vanuit je hart, of het volgen van je intuïtie. Als je mijn vorige blog nog niet gelezen hebt, lees hem dan nog even hier. Heel spontaan, als eerste ingeving kwam het bij mij binnen dat het de pas geschreven blog was waar ik trots op was. Maar mijn ego walste daar meteen over heen. Bam! Wat ik zelf zo hard om mij heen roep, lukte mij op dat moment niet zelf te doen.

Angstgedachte

Waarom koos ik voor mijn egogedachte? De keuze die ik maakte, was een keuze vanuit angst. Angst om te vertellen wat ik kan en wat ik doe, maar ook angst voor wat anderen hiervan vinden. Want hoezo, wie ben ik? Wie ben ik eigenlijk om iets te vertellen te hebben over intuïtie en om dit dan ook nog eens te delen met de wereld? De vraag die meteen bij mij op kwam was: durf jij wel groots te zijn?

Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg

Ook kwam ik er achter dat deze keuze tot stand was gekomen door een overtuiging die ergens in mijn leven is ontstaan en die mij op vele momenten belemmerd heeft in het leven. Ik hou niet van mensen die opscheppen. Mensen die vertellen hoe geweldig ze zijn omdat ze dit of dat hebben gedaan. De overtuiging die ik hierbij heb, is dat het verkeerd is om te laten zien waar je goed in bent. Want zo bijzonder is het namelijk allemaal niet. Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg. Ik weet dat dat onzin is, maar het is kennelijk een beperkende overtuiging die nog aanwezig is in mij.

Kies je voor liefde of kies je voor angst?

We hebben in ons leven allemaal in meer of mindere mate te maken met beperkende overtuigingen die ons tegenhouden om ons volledig potentieel te leven. Een van Amerika’s best verkopende schrijfsters, mijn favoriete schrijfster en motivational speaker is Gabrielle Bernstein. Bernstein zegt dat we allemaal hetzelfde probleem en dezelfde oplossing hebben. Het probleem is angst en de oplossing is liefde. De keuzes die we maken zijn gebaseerd op deze twee, of we kiezen voor angst of we kiezen voor liefde.

De grens tussen weten en toepassen

Hoewel ik het spel tussen angst en liefde – het ego en het hart – nu wel herken, lukt het mij dus niet om ook altijd de keuze te maken voor liefde. Bernstein zegt ook dat een probleem zich in verschillende situaties blijft aandienen totdat het geen probleem meer voor je is. Terwijl ik dacht dat deze overtuiging geen belemmering meer was voor mij, was dit het dus wel degelijk. Deze situatie diende zich dan ook aan opdat ik een stukje dieper in mezelf mocht graven. Erachter komen waar mijn aandachtspunten nog liggen en vanwaar uit ik weer een stukje verder mocht gaan groeien.

Leef je volledig potentieel

Om je potentieel zo optimaal mogelijk te benutten, moet je constant bereid zijn te leren door situaties. Wanneer je de boodschap uit deze situaties oppikt groei je namelijk weer een stukje. De boodschap voor mij is mij in deze wel duidelijk. De overtuiging die ik had, mag ik echt weg doen, want ze past niet meer bij mij. Klein voel ik mij niet en wil ik allang niet meer zijn. Ik mag shinen en laten zien wie ik ben. Al zijn er zoveel anderen die iets te vertellen hebben, je weet nooit wat nu net jouw boodschap met een ander doet. Misschien zijn het juist jouw woorden die de ander raken, inspireren en motiveren. Groots zijn gaat verder dan alleen jouzelf, het gaat namelijk veel meer om de ander.

Daarom, durf groots te zijn! Aan mijn medecursisten die mijn boodschap toen misschien hadden moeten horen, mijn oprechte excuses! Bij deze dus alsnog: “Ik ben Aisha en ik ben trots op mijn blogs!”

Over de auteur

Aisha Gilhuys

Hai! Ik ben Aisha, 37 jaar en moeder van een puber zoon. Ik heb een studie in communicatie gedaan maar nu lange tijd werkzaam in de sociaal maatschappelijke dienstverlening. Het schrijven echter is iets dat ik nog steeds leuk vind om te doen. Vandaar ook mijn blogs hier bij UC! Naast schrijven sport en dans ik graag. Trying to stay healty and fit! Ik hou van alles dat met spiritualiteit te maken heeft, maar ben vooral ook heel nuchter ingesteld. Spiritualiteit vind ik niet eng of zweverig, spiritualiteit staat voor mij voor o.a. een bewust leven. In mijn verhalen probeer ik een vertaalslag te maken naar de dagelijkse praktijk. Hope you like! XoXo

Gerelateerde berichten


| Geschreven door en

2 reacties

  1. Heli

    Prachtig stuk Aisha. En vooral de angst, wat anderen van ons zal denken. Ik raad daarom ook iedereen het boek van Brene Brown aan: De kracht van Kwetsbaarheid. Om meer inzichten te krijgen over angst en hoe deze te overwinnen.
    Aish en ik ben trots op je, is wat nu in mij opkomt.

    Beantwoorden
    • aisjay1Aisha

      Lieve Heli! Dank voor je mooie woorden krijg er kippenvel van! Het is echt zo angst houdt ons zo klein terwijl wat anderen van ons denken er helemaal niet toe doet! De kracht van kwetsbaarheid die ken ik nog niet, ik zet hem op mijn te lezen lijst, tnx voor de tip! Ik ben ook trots op jou.. supporting each other in our journey <3

      Beantwoorden

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.