Ik heb een heel specifieke eigenschap. Ik heb het al sinds mijn vijftiende, maar heb er tot nu toe niet veel over nagedacht. Onlangs ontdekte ik tijdens mijn psychologiestudie dat het The Door Slam (De Deur Dichtknallen) wordt genoemd. Het is een van mijn donkere trekken, een waar ik niet bijzonder trots op ben. Ik leg het je uit.

De eerste keer dat ik de deur dichtknalde

Toen ik 15 was, liep ik voor het eerst weg. Ik had ruzie met mijn ouders en liet een briefje achter, maar ik was te bang om alleen de straat op te gaan, dus ik bleef bij mijn beste vriendin slapen. Na een week kwam ik terug. Ik ben waarschijnlijk niet de eerste tiener die dat deed en zeker niet de laatste, dus daar heb ik nooit verder over nagedacht.

De geboorte van de Ijskoningin

Op de middelbare school werd ik de eerste 2 jaar gepest. Ik was toen pas 13 of 14 en had niet de moed om er iets aan te doen. Ik heb het ook nooit aan iemand verteld, ik kropte alles op en deed alsof ik het me niet aantrok. Ik deed dat zo goed dat iedereen ervan overtuigd was dat niks me kon raken. Tot ik het helemaal had gehad. Ik veranderde van school en keek nooit meer om. De Ijskoningin werd geboren.

Werken aan je relatie of verhuizen?

Ik was twee jaar lang dol op mijn eerste echte vriendje, maar toen was het afgelopen (voor mij) en ben ik gewoon weggelopen. Ik ben zelfs verhuisd van Gent naar Antwerpen, gewoon om te voorkomen dat ik geconfronteerd werd met zijn pijn en als gevolg daarvan zelf pijn zou voelen.

Mijn tweede echte vriend (nu mijn man): ik gooide de deur letterlijk drie keer dicht (ja, ik ben drie keer verhuisd, een dure zaak) en nog vaker heb ik op het punt gestaan om te vertrekken. Ik wilde weg om te voorkomen dat ik gekwetst raakte. In plaats van aan de relatie te werken, probeerde ik weg te rennen. Gelukkig is Mr Lazy Bird erg volhardend en hij maakte elke keer opnieuw jacht op me (op een goede manier, niet de stalker versie). We zijn nu 20 jaar samen en dat is dankzij hem.

Zomaar ontslag nemen

Ik pas dezelfde strategie toe op mijn werk: zodra ik het heb gehad, ben ik weg. Het rare is dat ik nooit nadenk over de gevolgen, ik GA gewoon. Omdat ik geen pijn wil voelen. In 2008 werkte ik in de interim wereld (HR) toen de crisis toesloeg. Het management gaf ons toen een vernederende speech en vertelde ons hoe gelukkig we wel mochten zijn dat we nog een baan hadden. Ik was diep gekwetst, voelde me beledigd en midden in de crisis nam ik ontslag. Ik heb nooit meer achterom gekeken.

Wat is de ‘Door Slam’ eigenlijk?

De ‘Door Slam’ is een trekje van een bepaald persoonlijkheidstype, de INFJ (uit de Myers Briggs persoonlijkheidstest), andere persoonlijkheidstypes kunnen deze eigenschap uiteraard ook in meerdere of mindere mate hebben. Typisch is het vermijden van confrontatie uit zelfbescherming, want INFJ’s voelen emoties heel diep. In mijn geval deed ik bovendien alsof niets me kon raken, de Ijskoningin dus. Om te weten welk type jij bent, kan je een MBTI-test afleggen, een eenvoudige gratis versie daarvan vind je hier.

Heb jij ook de neiging de deur te sluiten voor mensen en situaties en nooit meer achterom te kijken? Hoe ga jij daarmee om?

X Lazy Bird

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.