Een gevoel van walging komt naar boven als ik op de snelweg naast zo’n vrachtwagen rijd met op elkaar gepropte koeien op weg naar de slacht. Waarom eten we überhaupt nog andere zoogdieren?

Mens eet dier

De mens heeft een lange tijd geleden besloten om zich verheven te voelen jegens dierlijke wezens. Heel apart, want eerst was daar het dier en toen de mens. Of dat nu voortgekomen is uit een vurige oerknal of door God in het paradijs. Waarom de mens het dier mag opeten en niet andersom, is me niet duidelijk.

Geen vegetarische Jehova getuige, graag.

Gelukkig leven we niet meer miljoenen jaren geleden en zijn we een soort van geciviliseerd. Dus kan het anders. Voor mij is de oplossing heel simpel. Ik wil hier graag over vertellen. Maar hoe? Want ik wil ook geen vegetarische Jehova getuigen zijn die van deur tot deur gaat met ongevraagd advies van wat je wel en niet mag eten.

Kies je eigen dier uit voor je Knorr gerechtje

Dus bedacht ik een leuk ideetje waarmee ik aangeef hoe belachelijk het is om anno 2018 nog vlees te eten. Het idee luidt als volgende:

Wat nu als alle supermarkten in plaats van de kant en klare ‘geboren’ kipfilets een heuse bio-industrie heeft ingebouwd. Je komt binnen en meteen bij binnenkomst kies je je eigen diertje uit. Je wacht even en achter een doorzichtige wand wordt precies dat diertje vermoord. Speciaal voor jóu, omdat jij zo’n zin hebt in een stukje kip voor door je Knorr wereldgerechtje.

Geweldig idee, al zeg ik het zelf. Al is het enige nadeel dat een bio-industrie ruimte praktisch niet past in de AH TO GO. Jammer, want ik weet zeker dat mensen het zielig vinden om een lief diertje uit te kiezen om te doden. Want dat doen we anno 2018 niet, dat is niet lief.

Een slager eet ook zijn lievelingspaard niet op

Anoniem een dier eten is veel chiller. Net zoals alles wat anoniem is makkelijker is. In de grote stad toeter je sneller naar je voorganger die niet meteen optrekt bij groen licht. In een dorp heb je geduld en geef je met bemoedigende knik aan: ‘ Ik wacht wel even’. 

Met vlees eten is dat hetzelfde, want niemand eet zijn eigen huisdier op en zelfs een slager die als hobby paardensport bedrijft, eet geen paardenvlees. Want een paard is dan opeens geen anoniem dier meer, maar een wezen met een persoonlijkheid.

Lang leve de kipnugget

Anyway, ik wil dus niemand overhalen om alleen droge sojabonen te eten en om lijkbleek door het leven te gaan zoals ik (wat dé vooroordelen zijn). Het gaat meer om de bewustwording: wat eet je nu eigenlijk: worden kipnuggets zo geboren of zijn het fijngemalen kuikentjes die je in je mond duwt? Paul McCartney zei het al zo mooi: “If slaughterhouses had glass walls, everyone would be a vegetarian.”

Kleine overtuiging 

Ben je door mijn supermarktidee bijna overtuigd om onze voorgangers niet meer op te eten? En heb je net dat duwtje in je rug nodig om de knoop door te hakken? Check dan dit gezellige filmpje over wat wij dieren aandoen en de keuze is gemaakt: je eet gewoon geen dieren, niet je huisdier, geen!

Eet smakelijk: klik hier

 

 

Photo credits: fotograaf Merlin en mijn teckel Belle.

één antwoord

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.