Afgelopen week passeerden we de viermaandengrens. Over 113 dagen geef ik mijn jawoord aan vriendlief en heb ik officieel de meest volwassen stap in mijn leven gemaakt. Holy Fuck. 

Tot nu toe voelde het nog niet als dichtbij. Onze vrienden gingen ook trouwen en daar keken we eerst naar uit. Maar nu dat eenmaal is geweest, zijn wij opeens ‘de volgende’. En dat vind ik best wel eng. De bovenstaande krachtterm schiet regelmatig door mijn hoofd. Het lijkt wel alsof je als aanstaande bruid verschillende fases doorloopt. Ik heb ze voor je op een rijtje gezet. Heb (of had) jij dit nou ook?

1. Je wordt ten huwelijk gevraagd

Het gevoel dat ik daarbij had? AAAAAAAHH! AAAAAAAH! AAAH AH AH AH AHHHHHH! Ja, ik denk dat ik het zo wel goed samenvat. Het voelde alsof je het meest toffe, geweldige en gave cadeau ever krijgt terwijl je midden in een Tony’s Chocolonely winkel staat en je gratis uit alle schappen mag pakken. Oh, en vergeet dan ook de strippende Jan Kooijman in de hoek niet. Too good to be true!

2. De bekendmaking van het trouwen

Als je verloofd bent, ga je dat natuurlijk van de daken schreeuwen. Eerst langs je ouders, schoonouders, broers, zussen (gelukkig was het bij ons bijna kerst. Met die waanzinnig grote familie van vriendlief was ik anders nu nog bezig met de bekendmaking) en natuurlijk de getuigen. Vervolgens mag het op Facebook en Instagram, want pas als het op social media staat, is het echt gebeurd.

In je enthousiasme plan je alvast de hele bruiloft. Die locatie is te gek, dat kerkje is prachtig en de fotoshoot moet ab-so-luut daar gehouden worden. Waarschuwing: het kan best zijn dat je kersverse verloofde iets minder enthousiast reageert. Die van mij gaf me elke keer de ‘maak je niet druk’ blik.

3. Het gat

En dan is er even niets meer. De bruiloft is pas over een x aantal maanden, iedereen is aan het idee gewend dat je gaat trouwen en zelf weet je ook niet zo goed wat je moet doen. Alle belangrijke dingen zijn vastgelegd en de jacht naar je jurk is natuurlijk geweldig, maar neemt nou ook weer niet zoveel tijd in beslag. Wat je nu moet doen? Wachten tot de maanden verstrijken en je bruiloft steeds dichterbij komt.

4. Het aantal maanden is op een hand te tellen

Want dat is het enige voordeel van wachten: het gaat vanzelf voorbij. Al het trouwgedoe zakt een beetje naar de achtergrond en voor je het weet, kan je het aantal maanden opeens op een hand tellen. Dat is waarschijnlijk ook het moment dat de pure paniek toeslaat.

Tot nu toe heb ik dat nog niet gehad, maar het besef dat het over een paar maanden echt zover is, komt wel meerdere keren per week binnen.

Wellicht komt dat ook doordat ik geregeld hoor dat ‘het voor mij ook al op begint te schieten, hè’.

5. De grote dag staat voor de deur

Deze fase is voor mij ook nog onbekend. Ik moet immers nog flink wat dagen en bevind me momenteel in fase 4. Mijn vriendin die vorige week getrouwd is, heeft het natuurlijk wel al meegemaakt en ik vond haar opvallend rustig. Waar de bruidegom naar aanloop van de grote dag het loodje dreigde te leggen, was de bruid het stralende middelpunt die alles onder controle had.

Dus bruiden in de dop, die net zoals ik er soms van overtuigd zijn door pure stress de grote dag niet eens te halen: geef de moed niet op!

Zeg er maar wat van

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.