“Waar oprechte woorden onoverbrugbare gaten sloegen, dekten gemeenplaatsen die toe; wat overbleef was een valkuil.” Bart Jansen draagt voor uit het boek “Zoon van Berlijn”, geschreven door Karolien Berkvens. Mij staat het kippenvel op de armen.

Deze week mocht ik snuffelen aan de passie voor het boekenvak van Bart Jansen, in de mooiste boekenwinkel van Gouda: Boekhandel Verkaaik. “Alles wat er buiten gebeurt, of dat nu sociaal, politiek, religieus of cultureel is, ligt hier in de winkel op tafel. Als je de wereld om je heen wilt begrijpen, ligt hier dus alle kennis die je nodig hebt.”, zei Bart. En het is waar. Vorige week was de etalage een feest van kleur en vrolijkheid, want het was Kinderboekenweek. Nu was te zien dat de 80-jarige oorlog opnieuw in de belangstelling staat en dat het komende zaterdag Zotte Zaterdag is. Een feest ter ere van het verschijnen van het boek Lof der Zotheid van een bekende Gouwenaar: Erasmus.

Overdonderende passie

Meteen bij mijn kennismaking met Bart, voordat ik wist dat hij de eigenaar is, had ik onbedoeld een pittig debat met hem. Wat is belangrijk in het werk? “Passie. Passie is het belangrijkste in het werk. Zonder passie kan werk niet leuk zijn.”, zei Bart stellig. Ik ging daar op z’n Wendy’s tegenin. Afgelopen snuffelstages had ik ontdekt dat je passie voor het leven moet hebben, niet persé voor het werk. Daarvoor zijn andere dingen belangrijk. Bijvoorbeeld dat je collega’s je inspireren, dat je je veilig voelt, dat je je talenten in kunt zetten en je vaardigheden verder kunt ontwikkelen. Dat je nuttig werk doet en dat je achter het product kan staan wat je werkgever verkoopt. Bart bleef bij zijn mening: passie is het belangrijkst. Zijn passies zijn lezen en mensen de kracht van een goed verhaal te laten ontdekken ontdekken. Zijn dag is geslaagd als iemand een beetje rijker de winkel verlaat dan dat hij binnenkwam.

Even later had ik door dat zijn mening over passievol werk geen dogma is. Het was zijn enthousiasme voor zijn vak dat sprak. Hij sleepte me mee. Door de winkel, langs de rubrieken, de mooie uitgaven, de beste boeken van afgelopen tijd, de nieuwkomers en de klassiekers. Niet letterlijk, maar figuurlijk. Bart en zijn collega’s hebben begrepen dat een onafhankelijke boekhandel zich moet onderscheiden. Dit gebeurt door klanten met open armen te ontvangen en hen te helpen zoeken én kiezen. Bart leest zijn favoriete passages voor uit boeken en kan van bijna elk boek een gevatte samenvatting geven. Valt het boek tegen? Dan kom je hem ruilen. Een marketingstrategie naar mijn hart. Winkelen is een belevenis.

Passie kan een valkuil zijn

Ik heb nagedacht over de gloedvolle passie van Bart en het effect dat zijn enthousiasme op mij had. Ik voelde me aangevallen en sprong in de verdediging. Heel gek, want ik ben net zo. Als ik enthousiast ben over iets, wil ik er alles over weten. En iedereen die er dan over begint, overlaad ik met feiten. Omdat ik over dat onderwerp heb nagedacht, heb ik er ook een mening over. Daar ben ik niet van af te brengen, en omdat ik er zo vol van ben, bestrijd ik tegengestelde meningen te vuur en te zwaard.

Het laatste jaar bij mij ex-werkgever merkte ik dat mijn passie en enthousiasme voor agressieve betweterigheid en arrogantie werd aangezien. In eerste instantie had ik dat niet door. Ik zag wel dat ik mensen overdonderd achterliet na een betoog, maar ik vatte dat op als het bewijs dat er geen speld tussen mijn argumenten te krijgen was. In tweede instantie begon het me op te vallen dat mensen met hun ogen gingen draaien, wanneer ik iets begon te vertellen. Op het laatst hoorde ik dat mijn collega’s mij arrogant, betweterig, eigenwijs en onvermurwbaar vonden.

Ik was niet veranderd. Ik had alleen een andere rol.

Wat was er gebeurd? Voorheen werd ik geprezen voor mijn enthousiasme en mijn passie. In projectgroepen was ik degene die mensen meesleepte. Ik kon er zaadjes mee planten en in een vruchtbare bodem ontloken ze. Tot ieders tevredenheid. Wat was er veranderd? Was ik te drammerig geworden? Voor zover ik wist, deed ik niets anders dan anders. Ik werd bang om mezelf uit te spreken, om de reactie die ik ontketende. En dat was helemaal niets voor mij.

Nu dringt het tot me door dat het door mijn rol van teamleider kwam. Dat heb ik toen helemaal over het hoofd gezien. Door een hogere positie, kijken mensen anders tegen je aan. Een idee is voor hen dan ineens een plan en een mening de waarheid. Ik was nog steeds mezelf, maar ik had een andere rol. Leerpuntje: meer stilstaan bij het beeld dat anderen van je hebben. Ik moet me meer bewust zijn van mijn rol en gematigder optreden. Niet alleen zenden, maar ook luisteren.

Communiceren = luisteren en praten

Het boek waaruit het citaat komt waarmee ik deze blog begon, heb ik aan het einde van de fantastische dag cadeau gekregen van Bart. Het gaat over een vader en zoon die schijnbaar elkaars tegenpool zijn, maar eigenlijk juist heel erg op elkaar lijken. Vul voor ‘vader’ en ‘zoon’ twee andere levensrollen in en het is niet minder waar. Als je elkaar leert kennen en je focust op de overeenkomsten, lijk je veel meer op elkaar dan je denkt. Als je maar de moeite doet in gesprek te gaan en, nog veel belangrijker, naar elkaar te luisteren.

2 reacties

  1. John

    Je moet al je blogs gaan bundelen, wordt vast een bestseller. Ook nu weer een prachtig en zelfkritisch verhaal en weer een bewijs dat je nooit uitgeleerd bent.

    Beantwoorden
    • Wendy Meijerink

      Hallo John, dank je wel voor het lezen, de reactie en de suggestie. Alle drie van harte welkom.

      Het bundelen van de blogs riekt naar een zelfhulpboek en dat wil ik juist voorkomen. Ik hoop natuurlijk dat ik met mijn blogs andere mensen die met dezelfde vragen zitten als ik (want die zijn er!) help, maar vooral inspireer om dezelfde reis te maken als ik.

      Beantwoorden

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.