Onderweg naar de shoot vraagt de Uber chauffeur met een grote glimlach: ‘And how is Africa treating you?’

De Uber-chauffeur

Hij draait zijn gezicht naar mij toe en dan pas zie ik zijn ontbrekende tanden, maar dat maakt zijn oprechte glimlach er niet minder op. Zijn auto rammelt aan alle kanten en ondertussen klinkt net iets te harde hiphop. Zijn vraag ontroert me en enthousiast geef ik antwoord: ‘Africa feels like home’. Afrika geeft me zon, zee, vrienden, werk en rust. 

Donald, de Uber-chauffeur, lacht om mijn blijdschap. Het lijkt hem ook wel wat om naar een land te gaan dat hem dat allemaal geeft. Al houdt hij meer van de regen dan van de zon, dus lijkt Nederland hem wel een geschikt land. ‘Everyone likes Cape Town and nobody wants to leave’, zegt Donald. Ik denk dat dit waar is. Alleen al het idee om hier over een paar maanden weg te gaan is verschrikkelijk. 

Instragramfilter

Niet omdat ik niet van Nederland hou. Integendeel: ik hou van de HEMA en van Utrecht, mijn stadje. Ik hou van het vertrouwde en de lieve mensen om me heen. Maar alles hier zie je door het beste Instagramfilter: net even mooier, helderder en beter scherpgesteld. 

Kaapstad geeft iedereen een thuis in zichzelf. Je leeft je leven zoals je die wilt leven, want alles is hier mogelijk. Het is een bubbel op aarde die blijkbaar echt bestaat. Alleen de vraag van Donald geeft al aan hoe gastvrij en warm deze stad is. Ik denk dat een Nederlander deze vraag nooit aan een buitenlander zou stellen en al helemaal niet aan mensen die zijn gevlucht. 

We vluchten

Overal ter wereld vluchten mensen voor oorlog, politiek of voor zichzelf. Dat zie ik hier elke dag: kansarme mensen liggen in de hitte aan de kant van de weg, mensen bedelen en stelen van rijke toeristen. Tegelijk vluchten bloedmooie modellen naar Kaapstad voor eventueel succes, de zon of juist: weg van hun leven thuis.

Ik vraag me af of vluchten iets ergs is. Vluchten zie ik als verandering, achterlaten van wat was en een nieuw begin. Al weet ik dat mijn situatie absoluut niet te vergelijken is met die van de daklozen aan de kant van de snelweg. Dat is tegelijk ook echt Kaapstad: de stad van de tegenstrijdigheden.

Onbekende avontuur

Ik durf te bekennen dat Kaapstad voor mij precies op het juiste moment kwam. Het was mijn ticket naar reflectie en herstel. Mijn kans om mezelf weer te vinden na een lange zoektocht naar wat ik wilde en wie ik ben. Thuis had ik geen idee meer welke richting het op ging of op moest gaan. Alles voor een paar maanden achterlaten leek de enige oplossing. Het was dit of tijdens de wintertijd stilstaan in somberheid en ‘het geen idee meer hebben’.

De vlucht naar het onbekende en avontuur is de goede keuze geweest. Samen natuurlijk met het te lekkere eten, de zon en de vele lieve mensen die ik hier leer kennen. En niet onbelangrijk: ik krijg de ene modellenklus na de andere. 

Hiphop Bach

De hiphop van Donald wordt me ondertussen iets teveel en ik doe mijn eigen oordopjes in. Donald merkt dit op en vraagt of ik mijn muziek met hem wil delen. Ik waarschuw hem, want het is alles behalve hiphop. Hij lacht en koppelt mijn mobiel aan zijn wat gare geluidsinstallatie. Door de bergen heen klinkt nu Bach. Ik kijk naar buiten: aan de ene kant zie ik de blauwe zee, aan de andere kant de bergen en voor me Donald met een grote lach om Bach. Ik voel de tranen opkomen en voel: hier ben ik thuis, thuis in mezelf.

 

één antwoord

  1. Cissy

    Je doet het goed!!! Ontroerend om te lezen: ik zie jullie rijden….zo lief!! Vluchten: kan ook heel positief zijn. Weg! Wie ben ik en wat voel ik…fijn dat je het er zo goed hebt…veel liefs en knuffels

    Beantwoorden

Zeg er maar wat van

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.