Rechts tegenover me zit een meisje dat zo mijn tweelingzusje zou kunnen zijn. Maar dan de mooiere variant.

Ze heeft dikker roder haar dan ik, meer sproetjes en ze is minimaal 10 cm langer. Wat doet dat nu eigenlijk met me: dit modellenleven in Kaapstad?

Zweten voor de casting

De wachtruimte is benauwd en er zitten nog minstens dertig andere meisjes te wachten op dat ene moment waarop we onze casting skills kunnen laten zien. De klant zoekt overduidelijk een roodharig meisje. De meeste meisjes lijken daarom ook op mij en dat geeft me niet echt veel hoop. Maar alles draait om een positieve mindset, dus probeer ik mijn energie te behouden en luister ik naar mijn favoriete Spotify-lijst met zomerse vibes.

We vergelijken

De gewoonte om onszelf te vergelijken met anderen is één van de grootste obstakels voor liefde voor jezelf. Dat weet ik maar al te goed, want op school wilde ik altijd al de beste zijn, in de liefde de mooiste en nu in dit vak natuurlijk het meest bijzondere model. Een doodvermoeiend proces, dat nu niet echt iets te maken heeft met liefde voor mezelf. Streven is goed, maar dat ik er onzeker van word niet. In Kaapstad is dat soms lastig tussen al die mooie modellen, die overal vandaan komen speciaal voor dit modellenseizoen. Dat ik hier überhaupt deel van uit mag maken, voelt soms nog steeds als een wonder. 

Mijn tweelingzus aan zet

Mijn zomerse Spotify beats worden onderbroken door een serieuze mannenstem: ‘Numbers 310, 311, 312, 313 and 314 can come in’. Hoppa, ik ben nummer 313 en sta nu in dezelfde castingruimte als mijn ‘tweelingzusje’. We stellen ons één voor één voor aan de art director, die meteen een camera op ons richt. Zij is eerst aan de beurt: 

‘Hi, I am Sally, 23 years old and I like to go to the gym.’ 

Dan ben ik aan de beurt: 

‘Hi, my name is Elize, 32 years old (opeens voel ik me oud) and I have a passion for writing and drawing (niet voor sporten!!).’

Ik heb twee keuzes

Na al deze hindernissen moet het spektakel nog beginnen. We krijgen het script en hebben één minuut om ons voor te bereiden. Van deze casting hangt veel af, want de opdrachtgever is een grote naam. Ik voel de druk, maar ook het plezier om dit script met Sally, mijn tweelingzusje, te gaan spelen. Ik besef dat ik twee keuzes heb: ik negeer mijn concurrent of ben lief voor haar. Ik kies voor het laatste en net voordat de camera loopt vraag ik of ik haar een knuffel mag geven. We doen onze act en het gaat best goed. ‘CUT, thank you redheads’, de art director heeft blijkbaar genoeg gezien. 

Dankbaarheid

Drie dagen laten hoor ik dat ik het niet ben geworden, helaas. Toch voel ik me dankbaar voor deze casting met mijn roodharige zusjes. We zijn allemaal ook maar gewoon mensen. Hoe mooi of slim je ook bent. Hoeveel ervaring, schoonheid of mensenkennis je ook hebt. Het zet me met beide voeten op de grond en maakt me extra dankbaar voor al het modellenwerk dat ik hier al heb mogen doen. En terwijl ik dit stuk schrijf, denk ik aan Sally: ik hoop dat zij de rol heeft gekregen!

2 reacties

Laat een antwoord achter

Je e-mail adres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.