Op school krijg je al vroeg mee dat je onvoldoendes meer aandacht moeten krijgen. Maar is dat wel zo handig?

Al zo lang als ik me herinner, heb ik de focus op wat ik niet kan. Op mijn schoolrapporten keek ik vooral naar die vijf die een zes moest worden. Ik besteedde daar al mijn aandacht aan. Natuur- en wiskunde vond ik leuk om te doen. Met weinig moeite haalde ik gemakkelijk een zeven. Frans daarentegen was aanpoten om maar net die zes te halen. Oh, ik haatte Frans. Ik heb geen idee wat eerder kwam. Haatte ik Frans omdat ik er niet goed in was, of was ik er niet goed in omdat ik het haatte en er daarom geen tijd aan wilde besteden?

Hard werken hoort niet makkelijk te zijn, toch?

Alles wat me kwam ‘aanwaaien’, telde voor mij als niet écht. Waar ik goed in was, wuifde ik weg met: “Ja, maar daar heb ik niks voor hoeven doen”. Ik dacht dat hard werken pijn moest doen, vervelend moest zijn. Anders had je niet genoeg je best gedaan. Wat ik toen nog niet wist, is dat als je veel tijd besteedt aan iets wat je interesse heeft, je óók hard werkt maar het niet zo voelt.

Wat geeft energie?

De basis van ‘hard werken moet pijn doen’ zat er al vroeg in en was een voedingsbodem voor vermoeidheidsklachten. Toen ik bij een nieuwe werkgever wéér tegen dezelfde problemen aan liep, ben ik in gesprek gegaan met een coach. Mijn energie was ondertussen ver te zoeken, en ik leefde van avond naar avond naar weekend.

De coach liet me inzien dat ik het gros van mijn (werk)tijd besteedde aan dingen die me energie kostten in plaats van energie opleverden. Dat mijn focus voornamelijk lag bij het verbeteren waar ik niet goed in ben. Zij liet me inzien dat ik best wat meer aandacht mocht besteden aan de dingen die als ‘vanzelf’ komen. Dingen die me juist energie géven. Dat hard werken niet vervelend hoeft te zijn.

Maak van je 8 een 9

Je gebruikt je potentieel niet als je blijft focussen om van vijfjes zessen te maken, en het kost nog veel energie ook! Zal iemand jou om advies vragen over jouw vijfje? Waarschijnlijk niet. Waarom zou je iemand met een krappe voldoende om hulp vragen als er mensen zijn die er een dikke acht voor hebben? Mensen die het nog leuk vinden ook en er vol passie over praten?

Je kunt veel grotere stappen maken als je je focust op wat je leuk vindt om te doen en je krachten gebruikt. Een negen maken van je achten. Voor mij is schrijven is zo’n ding. Het gaat me gemakkelijk af, ik vind het héérlijk om te doen, en ik help er mensen graag mee. Als ik me daar op focus kan ik er gemakkelijk beter in worden, zonder dat het als ploeteren voelt. Bedenk voor jezelf eens wat dat voor jou zou kunnen zijn.

Besteed uit

Vijfjes-onderdelen kun je veel beter uitbesteden. Stel dat de boekhouding doen jouw vijfje is. De kans is dan groot dat je het niet leuk vindt om te doen en dat het je veel energie kost. Je bent er echt slim genoeg voor, maar je vindt het gewoon niet interessant. En dat is oké. Maar misschien woont er wel een powervrouw in de buurt die helemaal ‘aan’ gaat van cijfertjes, die met liefde jouw boekhouding zou doen. Wie weet kun jij haar op jouw beurt weer helpen met iets dat jouw achtje is, wat toevallig háár vijfje is!

Iets uitbesteden betekent niet dat je het niet kunt; het betekent dat je ervoor kiest om je energie ergens anders aan te besteden. Je verlegt je focus naar daar waar je meer impact kunt maken, waar jij energie van krijgt. We hebben allemaal onze eigen krachten en interesses. Dat is fantastisch. Dat moeten we vieren en gebruiken. We hoeven niet alles zelf te kunnen. Als we maar voldoende samenwerken kunnen we allemaal doen waar we goed in zijn, waar we energie van krijgen.

Toen ik uit dienst ging, stopte mijn coach me nog een lief en krachtig kaartje toe:

Do not forget to use your powers

Ik had het niet beter kunnen zeggen.

Wat is jouw acht waar je een negen van gaat maken, en welke vijfjes laat je vanaf nu liggen?

 

Zeg er maar wat van

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.